Physical Activity among Teachers at College of Health Sciences, Western University
Keywords:
Physical Activity, Level of Physical Activity, Sedentary BehaviorAbstract
This research was survey research. The objectives of the study were to 1) study the physical activities of teachers 2) investigate guidelines for physical activities that were consistent with teachers' health behaviors. The participants were 40 teachers at College of Health Sciences, Western University. Participants were aged 25-59 years with work experience of 1 academic year or more. The research instrument was a questionnaire and the content validity was validated by the index of item-objective congruence (IOC), yielding a score of 0.74. The statistical analysis used were frequency, percentages, means and standard deviations. The results were found that: 1) For the work category, they spent an average of 6.12 (SD = 1.31) days per week on physical activities and an average of 77.75 (SD = 30.40) minutes per day. For the travel category, they spent an average of 3.97 (SD = 2.93) days per week and an average of 25.25 (SD = 22.41) minutes per day. For the recreation category, they spent an average of 2.63 (SD = 1.84) days per week and an average of 22.50 (SD = 16.64) minutes per day. Overall, the average of total physical activity was 4.67 (SD = 1.46) days per week and an average of 125.50 (SD = 30.22) minutes per day. These averages were regarded as light-intensity physical activity to moderate-intensity physical activity. The time spent on physical activity matched the World Health Organization (WHO, 2020) recommendations, but the intensity level did not match the WHO (2020) recommendations. Time spent on sitting or reclining, an average of 201.75 (SD = 67.74) minutes per day was found. Time spent on watching TV, using mobile phones, playing computers for entertainment, an average of 155.84 (SD = 69.21) minutes per day was found. Using computers for work, an average of 248.75 (SD = 70.68) minutes per day was found. The average of total sedentary behavior was 606.34 (SD = 82.28) minutes per day. The time spent on total sedentary behavior exceeded the WHO (2020) recommendations. 2) The guidelines for organizing physical activities were recommended as follows: the university should have policies on physical activity while working, the university should provide adequate and available exercise equipment, the university should sponsor university’s sports competition and the universities should train staff on physical activity during work.
References
กรมอนามัย. (2561). คู่มือกระบวนการจัดการคลินิกไร้พุง. ทีเอส อินเตอร์พริ้นท์.
กรมอนามัย. (2562). ไร้พุง ลดโรค กินถูกส่วน 2:1:1. องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
กริช เรืองไชย และอภิญญา อุตระชัย. (2563). กิจกรรมทางด้านร่างกายและพฤติกรรมการบริโภคอาหารส่งผลต่อภาวะสุขภาพในกลุ่มคนวัยทำงานอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ, 13(1), 354–359. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/RDHSJ/article/view/254854
กฤษดา ตั้งชัยศักดิ์ และณรัฐ วัฒนพานิช. (2563). ทัศนคติที่มีต่อการออกกำลังกายและรูปแบบการให้บริการที่คาดหวังจากสถานออกกำลังกายของคนวัยทำงานในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 6(2), 369–387. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/svittj/article/view/241047
กุลทัต หงส์ชยางกูร, พงค์เทพ สุธีรวุฒิ, และญัตติพงศ์ แก้วทอง. (2561). คู่มือการเพิ่มกิจกรรมทางกายในคนไทย. สถาบันนโยบายสาธารณะ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. https://ppi.psu.ac.th/paper/2451
กุลธิดา บรรจงศิริ, วรวิช นาคแป้น, ศรุดา จิรัฐกุลธนา, อารยา ประเสริฐชัย, ปธานิน แสงอรุณ, พรสวัสดิ์ ศรีสวัสดิ์ และอนัญญา ประดิษฐปรีชา. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมเนือยนิ่งกับอาการปวดกล้ามเนื้อและกระดูกในกลุ่มคนวัยทำงาน. SAU Journal of Science and Technology, 9(1), 1–14. https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/saujournalst/article/view/251346
ขนิษฐา อันจะนะ และวรพงษ์ แย้มงามเหลือ. (2565). พฤติกรรมการประกอบกิจกรรมทางกายของบุคลากรสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 14(2), 183–193. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/nakboot/article/view/248698
จิราภา ศรีนุกูล, ศิวพร อึ้งวัฒนา, และวราภรณ์ บุญเชียง. (2563). ผลของโปรแกรมการจัดการตนเองต่อพฤติกรรมสุขภาพของพนักงานการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย. พยาบาลสาร, 47(3), 277–287. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/cmunursing/article/view/245771
ญาโณทัย ใจกลาง, ก้องเกียรติ เชยชม, และรายาศิต เต็งกูสุลัยมาน. (2566). พฤติกรรมการออกกำลังกายของประชาชนในเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 15(1), 101–114. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TNSUJournal/article/view/259215
ฐิติกร โตโพธิ์ไทย, ชมพูนุท โตโพธิ์ไทย, ระพีพงศ์ สุพรรณไชยมาตย์, วิโรจน์ ตั้งเจริญเสถียร, วีระศักดิ์ พุทธาศรี และอัจจิมา มีพริ้ง. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมทางกายและลักษณะพื้นฐานของประชาชนในชุมชนส่งเสริมการเดินและการใช้จักรยานในชีวิตประจำวัน: กรณีศึกษาของ 3 ชุมชนในภูมิภาคประเทศไทย. วารสารส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม, 45(3), 11–25. https://thaidj.org/index.php/for4d/article/view/13092
ณฐินี พงศ์ไพฑูรย์สิน, อภิชา น้อมศิริ, และงามจิต คงสุผล. (2563). พฤติกรรมสุขภาพ (3อ. 2ส.) และแนวทางการจัดการสร้างเสริมสุขภาพสำหรับบุคลากรสายสนับสนุนคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ,3(2), 95–108. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/tjph/article/view/241675
ธนภรณ์ วิโรจน์, พนิดา เตบเส็น, ดุษณี สุวรรณคง, ตั้ม บุญรอด, และชำนาญ ชินสีห์. (2567). ผลของโปรแกรมการกำกับตนเองต่อน้ำหนักตัวของวัยทำงานที่มีภาวะน้ำหนักเกินและอ้วน อำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 33(2), 276–287. https://thaidj.org/index.php/JHS/article/view/13475
นฤมล พระใหญ่, สิทธิพร ครามานนท์, และนริศรา ศิริพันธศักดิ์. (2563). การศึกษาองค์ประกอบอุปสรรคการออกกำลังกายของพนักงานในบริษัทแห่งหนึ่ง ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร. วารสารการวัดผลการศึกษา, 37(102), 1–13. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JEMEPTB/article/view/248802
นันทิชา ไกรสินธุ์, จุฑามาศ สิงห์ชัยนรา, สมบัติ อ่อนศิริ, และสมบูรณ์ อินทร์ถมยา. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ เจตคติ และพฤติกรรมในการออกกำลังกาย ของครูในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 13(1), 114–127. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/nakboot/article/view/247539
พัชรี ดิษฐสอน และชนิสรา แก้วสวรรค์. (2566). การศึกษารูปแบบการจัดการกีฬา เพื่อการออกกำลังกายของประชาชนในท้องถิ่น. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 15(1), 68–87. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/polscilaw_journal/article/view/267137
พิมลพรรณ ดีเมฆ และศิริพร เงินทอง. (2562). พฤติกรรมสุขภาพของบุคลากรมหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร. [รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการ]. การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 6, มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
ไพวัน เพลิดพราว, กฤตติกา แสนโภชน์, และธนกฤต ทุริสุทธิ์. (2565). ยุทธศาสตร์การส่งเสริมการออกกำลังกายตามแบบวิถีใหม่ในเมืองกีฬา จังหวัดอุดรธานี. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(12), 670–683. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/article/view/262443
ระวีวรรณ มาพงษ์. (2566). กลยุทธ์การลดพฤติกรรมเนือยนิ่งของพนักงานออฟฟิศที่ทำงานแบบผสมผสานหรือทำงานทางไกล: กลยุทธ์สู่การนำไปใช้. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 32(2), 362–374. https://thaidj.org/index.php/JHS/article/view/13723
วริศ วงศ์พิพิธ, ถนอมวงศ์ กฤษณ์เพ็ชร์, และสิทธา พงษ์พิบูลย์. (2563). กิจกรรมทางกายและพฤติกรรมเนือยนิ่ง: แนวทางและการประเมิน. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ, 21(1), 1–21. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/spsc_journal/article/view/241514
วันฉัตร โสฬส. (2565). พฤติกรรมเนือยนิ่งปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง: แนวทางการป้องกัน. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพวิทยาลัยนครราชสีมา, 1(2), 42–53. https://he03.tci-thaijo.org/index.php/jhsnmc/article/view/351
วีระยุทธ พรพจน์ธนมาศ. (2565). การศึกษาเปรียบเทียบการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาของเครื่องมือวิจัยด้วยเทคนิค IOC, CVR, และ CVI. รังสิตสารสนเทศ, 28(1), 169–192. https://rilj.rsu.ac.th/journal/57/article/281
ศูนย์พัฒนาองค์ความรู้ด้านกิจกรรมทางกายประเทศไทย. (2567). แบบประเมินสถานการณ์มีกิจกรรมทางกายด้วยตนเอง. https://co-creation.thaihealth.or.th
สถาบันวิจัยประชากรและสังคม. (2565). สุขภาพคนไทย 2565. อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2567). คู่มือลดพุงลดโรค. https://resourcecenter.thaihealth.or.th/media-detail/2542
อนุสรณ์ ส่องแสง, วราภรณ์ จันทรพราว, ดิศพล บุปผาชาติ, และเด่นดวงดี ศรีสุระ. (2565). พฤติกรรมการออกกำลังกายของประชาชนในเขตสุขภาพที่ 10. วารสารศูนย์อนามัยที่ 10 อุบลราชธานี, 10(1), 62–83. https://he03.tci-thaijo.org/index.php/HPC10Journal/article/view/1601
อรอนงค์ ดำขำ, พรศรี งามรวี, และภคิน ไชยช่วย. (2563). การศึกษากิจกรรมทางกายของครูในโรงเรียนมัธยม กรณีศึกษาครูโรงเรียนมัธยมเขตอำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 3(2), 70–80. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/tjph/article/view/187410
อุดม อัศวุตมางกูร และฐิติกร โตโพธิ์ไทย. (2566). สถานการณ์การมีกิจกรรมทางกายและพฤติกรรมเนือยนิ่ง ในแต่ละเขตสุขภาพของประเทศไทย. วารสารการส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม, 46(3), 114–128. https://thaidj.org/index.php/for4d/article/view/14876
Alahmadi, M. A. (2021). Prevalence of sedentary behavior and sleep duration among first Saudi female physical education teachers. EC Nutrition, 16(2), 30–37. https://ecronicon.net/assets/ecnu/pdf/ECNU-16-00905.pdf
Grabara, M., Nawrocka, A., & Powerska-Didkowska, A. (2018). The relationship between physical activity and work ability - A cross- sectional study of Teachers. International Journal of Occupational Medicine and Environmental Health, 31(1), 1–9. https://doi.org/10.13075/ijomeh.1896.01043
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
World Health Organization. (2020). WHO guidelines on physical activity and sedentary behavior. https://www.who.int/publications/i/item/9789240015128
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Suan Dusit Graduate School Academic Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
