การพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องการเขียนโปรแกรมโดยใช้เหตุผลเชิงตรรกะ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5

ผู้แต่ง

  • พรทิพย์พา ผกาทิพย์แก่นคำ คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี 34000
  • อัจฉรีย์ คำแถม คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี 34000
  • สุวัฒน์ บรรลือ คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี 34000

คำสำคัญ:

ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน; เทคนิคกลุ่มแข่งขัน; สื่อการเรียนรู้ออนไลน์; เหตุผลเชิงตรรกะ; แผนการจัดการเรียนรู้; การเรียนรู้แบบร่วมมือ; การเขียนโปรแกรม; แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณภาพของแผนการจัดการเรียนรู้ในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ร่วมกัน ด้วยเทคนิคกลุ่มแข่งขันเรื่อง การเขียนโปรแกรมโดยใช้เหตุผลเชิงตรรกะ ประถมศึกษาปีที่ 5 2) ศึกษาความสอดคล้องของแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกับจุดประสงค์การเรียนรู้ 3) ศึกษาคุณภาพของแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ผู้เชี่ยวชาญจำนวน 5 คน และนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านท่าเสียวคันลึม จำนวน 18 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ความสอดคล้องระหว่างแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกับวัตถุประสงค์ ค่าความยากง่าย ค่าอำนาจจำแนกและค่าความเชื่อมั่น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบประเมินคุณภาพแผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการพัฒนาคุณภาพแผนการจัดการเรียนรู้มีคุณภาพอยู่ในระดับมากที่สุด โดยได้ค่าเฉลี่ย 4.76 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.45 สะท้อนให้เห็นว่าเนื้อหา จุดประสงค์ และกระบวนการจัดกิจกรรมมีความเหมาะสมตามหลักวิชาการอย่างชัดเจน 2) ผลการศึกษาความสอดคล้องของแบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน พบว่า จากข้อสอบ 78 ข้อ ผ่านเกณฑ์ 76 ข้อ โดยมีดัชนีความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.60 - 1.00 และคัดเลือกไว้ใช้ 40 ข้อ แสดงถึงความตรงเชิงเนื้อหาที่เพียงพอและสามารถใช้วัดผลผู้เรียนได้ตรงตามวัตถุประสงค์ 3) ผลการศึกษาคุณภาพของแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน มีคุณภาพดี โดยมีค่าความยากง่ายอยู่ในช่วง 0.43 - 0.76 ค่าอำนาจจำแนกอยู่ในช่วง 0.44 - 0.95 และมีค่าความเชื่อมั่นสูงถึง 0.97 ซึ่งยืนยันว่าแบบทดสอบมีความเที่ยงและความจำแนกผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าแผนการสอนและเครื่องมือวัดผลที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้านการเขียนโปรแกรมและการคิดเชิงตรรกะในระดับประถมศึกษาได้อย่างเหมาะสม และควรนำไปต่อยอดใช้ในการพัฒนาการเรียนการสอนในหน่วยการเรียนรู้อื่นต่อไป

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

ทิศนา แขมณี. (2553). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 12). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10).กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

พิศิษฐ ตัณฑวณิช และ พนา จินดาศรี. (2561). ความหมายที่แท้จริงของค่า IOC (The real meaning of IOC). วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 24(2), 3-12.

รัตนา ลีรุ่งนาวารัตน์ และ ดวงกมล โพธิ์นาค. (2561). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนวิชาการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุเพื่อใช้ในกิจกรรมการเรียนรู้ร่วมกันผ่านสื่อสังคมออนไลน์. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม พระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 9(2), 22-29.

วิไลวรรณ อินทร์พันธ์. (2559). ผลการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้เทคนิค TGT ที่มีต่อทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์และ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 กลุ่มโรงเรียน สหสัมพันธ์วังม่วง จังหวัดสระบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. https://ir.stou.ac.th/bitstream/123456789/9370/1/156547.pdf

อัจฉรีย์ พิมพิมูล. (2563). การพัฒนาแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิชาขั้นตอนวิธีและการเขียนโปรแกรม. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 31(2), 12-26.

อารีรัตน์ แท่นทอง และ ทัชชวัฒน์ เหล่าสุวรรณ. (2567). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและพฤติกรรมการทำงานกลุ่มของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 18(1), 58-65.

Bers, M. U. (2018). Coding as a playground: Programming and computational thinking in the early childhood classroom. Routledge.

Lye, S. Y., & Koh, J. H. L. (2014). Review on teaching and learning of computational thinking through programming: What is next for K-12? Computers in Human Behavior, 41, 51-61.

Nitko, A. J., & Brookhart, S. M. (2014). Educational assessment of students (7th ed.). Pearson.

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(2), 49-60.

Slavin, R. E. (2015). Cooperative learning: Theory, research, and practice (2nd ed.). Allyn & Bacon.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

01-11-2026

รูปแบบการอ้างอิง

ผกาทิพย์แก่นคำ พ., คำแถม อ., & บรรลือ ส. (2026). การพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องการเขียนโปรแกรมโดยใช้เหตุผลเชิงตรรกะ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารวิชาการ ปขมท., 16(1), e2598. สืบค้น จาก https://so19.tci-thaijo.org/index.php/CUASTJournal/article/view/2598