องค์ประกอบปัจจัยของการยอมรับเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์นักสร้างมาใช้ในองค์กร: กรณีศึกษา นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จังหวัดระยอง
คำสำคัญ:
การยอมรับเทคโนโลยี , ปัญญาประดิษฐ์นักสร้าง, การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาองค์ประกอบปัจจัยของการยอมรับเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์นักสร้างมาใช้ในองค์กร: กรณีศึกษา นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จังหวัดระยอง โดยใช้กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานที่ทำงานในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จังหวัดระยอง จำนวน 400 ตัวอย่าง และการเลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีแบบเฉพาะเจาะจง เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามออนไลน์ที่มีลักษณะคำถามปลายปิด แล้วจึงนำข้อมูลทดสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาและความน่าเชื่อถือของแบบสอบถาม โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ ในการวิเคราะห์ข้อมูล เพื่อจัดกลุ่มองค์ประกอบใหม่และระบุองค์ประกอบร่วม ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบของปัจจัยการยอมรับเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ นักสร้างมาใช้ในองค์กร: กรณีศึกษา นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จังหวัดระยอง ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) ด้านเทคโนโลยี 2) ด้านองค์กร 3) ด้านสิ่งแวดล้อม 4) การรับรู้ถึงประโยชน์ 5) การรับรู้ถึงความง่ายในการใช้งาน และ 6) การรับรู้ถึงความเสี่ยง และแนวทางในการพัฒนาคือ ผู้บริหารองค์กรและ
ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องควรให้ความสำคัญ มุ่งเน้นพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นต่อการใช้เทคโนโลยี รวมถึง ให้การสนับสนุนด้านการอบรม ให้ความรู้กับบุคลากร และการกระตุ้นให้ผู้ถือหุ้นร่วมมือกันวางแผนกระบวนการและนโยบายในการใช้เทคโนโลยี สร้างการรับรู้ประโยชน์ ความง่ายในการใช้งานและความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้เมื่อใช้เทคโนโลยี เพื่อให้พนักงานเกิดการยอมรับเทคโนโลยี Generative AI เข้ามาใช้ในองค์กรได้อย่างแท้จริง
เอกสารอ้างอิง
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2564). การใช้ SPSS for Window ในการวิเคราะห์ข้อมูล. บริษัทธรรมสาร.
ณัช ชลายนนาวิน. (2563). มาตรการที่เหมาะสมในการกำหนดแนวทางการประเมินและจัดการความเสี่ยงจากการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธนพล ชูยุคสกุล (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการนำธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์มาใช้เพื่อการพัฒนาประสิทธิภาพของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษกาญจนบุรี. วิทยานิพนธ์ธุรกิจมหาบัณฑิต คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ธนาคารไทยพาณิชย์. (2566). การยอมรับนวัตกรรมปัญญาประดิษฐ์ Generative AI. ธนาคารไทยพาณิชย์.
พิรพัฒน์ จันทร. (2566). ระบบแชทบอทอัจฉริยะเพื่อการให้คำปรึกษาทางการเรียน กรณีศึกษาคณะวิชาของมหาวิทยาลัยศรีปทุม. มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
ภัคจิรา สุคัสถิตย์ และปราโมทย์ ลือนาม. (2564). ปัจจัยทีมีผลต่อความตังใจใช้แอปพลิเคชันธุรกรรมทางการเงินในกลุ่มผู้สูงอายุในช่วง สถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อโควิด-19. Journal of Information Science and Technology, 11(2), 62–71.
รัตติยา บุญรินทร์. (2563). การศึกษาความเป็นไปได้ในการพัฒนา Social Listening Platform เพื่อรวบรวมแนวคิดในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่. สารนิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศวัส ปฐมกุลนิธิ. (2560). ประสิทธิภาพในการทำงานของพนักงาน ธนาคารยูโอบีจำกัด (มหาชน) สายงานเครือข่ายสาขาและดิจิตอล (Channels & Digitalization) ในเขต 7. การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรังสิต.
ศิริพัฒน์ ศรีจันทร์. (2567) ความสามารถเชิงพลวัตด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและวัฒนธรรมองค์กร มีผลต่อผลการดำเนินงานขององค์กร: เอกสารเชิงหลักการ. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 14(2), 81–94.
สุพัตรา วังเย็น. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อการยอมรับเทคโนโลยี ที่ใช้สำหรับประมวลผลข้อมูลทางบัญชี กรณีศึกษา เจ้าหน้าที่ สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย. สารนิพนธ์บัญชีมหาบัณฑิต คณะการบัญชี มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
อภิสรา คชรัฐแก้วฟ้า. (2566). การศึกษาผลกระทบจากการยอมรับใช้งานเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) ด้านความพึงพอใจในการทำงานของพนักงานออฟฟิศในประเทศไทย. สารนิพนธ์การจัดการมหาบัณฑิต คณะการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล.
อรพรรณ คงมาลัย และอัญณิฐา ดิษฐานนท์. (2562). เทคนิควิจัย ด้านการบริหารเทคโนโลยีและนวัตกรรม (พิมพ์ครั้งที่ 1). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อรรถไกร พันธุ์ภักดี. (2559). การเปรียบเทียบผลการใช้สถิติวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างของแบบวัดทุนทางสังคมระหว่างการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจกับการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน. วารสารบริหารธุรกิจเศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร, 11(2), 46–61.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. Harper Collins Publishers.
Crawford, M., & Benedetto, A. D. (2014). New products management (11th ed.). McGraw-Hill.
Damir, D. (2021). Attitudes of Croatian consumers about mobile messenger chatbots. Journal of Information and Organizational Sciences, 45(2), 23–36. https://doi.org/10.31341/jios.45.2.13
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 318–339.
Knuutila, A., Neudert, L., & Howard, P. (2020). Global fears of disinformation: Perceived internet and social media harms in 142 countries. Oxford University.
Lim, N. (2003). Consumers’ perceived risk: Sources versus consequences. Electronic Commerce Research and Applications, 2(3), 216–228.
Roberts, N., Jeyaraj, A., & Pullin, J. E. (2023). Assessing the connections among top management support, IT assimilation, and the business value of IT: A meta-analysis. Journal of the Association for Information Systems, 24(1), 107–135. https://doi.org/10.17705/1jais.00772
Rogers, E.M., & Singhal, A. (2003). Empowerment and communication: Lessons learned from organizing for social change. Annals of the International Communication Association, 27(1), 67–85.
Sætra, H. S. (2023). Technology and sustainable development: The promise and pitfalls of techno-solutionism. Routledge.
Tornatzky, L., & Fleischer, M., (1990). The Processes of Technological Innovation. Lexington Books.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
