การสื่อสารแบบมีส่วนร่วม: ความท้าทายในการพัฒนาคุณภาพการศึกษาของสถาบันอุดมศึกษา
คำสำคัญ:
การสื่อสารแบบมีส่วนร่วม , สถาบันอุดมศึกษา, การมีส่วนร่วม , การสื่อสารองค์กรบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอความรู้เกี่ยวกับการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมของสถาบันอุดมศึกษา โดยครอบคลุมเนื้อหาเกี่ยวกับความหมาย ความสำคัญ แนวคิดทฤษฎีพื้นฐาน รูปแบบและวิธีการ การประยุกต์ใช้ รวมถึงความท้าทายและบทวิเคราะห์ในการพัฒนาคุณภาพการศึกษา จากการศึกษาค้นคว้าได้องค์ความรู้ที่สำคัญดังนี้ การสื่อสารแบบมีส่วนร่วมในสถาบันอุดมศึกษาเป็นกระบวนการสื่อสารแบบมีปฏิสัมพันธ์สองทางที่เปิดโอกาสให้ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกภาคส่วนได้แลกเปลี่ยนข้อมูล ความคิดเห็น และการรับรู้ โดยมีพื้นฐานจากทฤษฎีการศึกษาแบบเสวนาของ Paulo Freire ทฤษฎีการสื่อสารเพื่อการพัฒนาของ UNESCO และทฤษฎีพื้นที่สาธารณะของ Habermas การสื่อสารแบบมีส่วนร่วมมีความสำคัญต่อสถาบันอุดมศึกษาในด้านการสร้างวัฒนธรรมการมีส่วนร่วม การเสริมสร้างความสัมพันธ์กับชุมชน การพัฒนาคุณภาพการศึกษา และการสร้างภาพลักษณ์ขององค์กร สถาบันอุดมศึกษาสามารถประยุกต์ใช้การสื่อสารแบบมีส่วนร่วมผ่านช่องทางที่หลากหลาย ทั้งสื่อดิจิทัล การสื่อสารแบบเผชิญหน้า และสื่อสิ่งพิมพ์ โดยความสำเร็จขึ้นอยู่กับปัจจัยสำคัญ ได้แก่ ภาวะผู้นำ การพัฒนาบุคลากร การสร้างวัฒนธรรมองค์กร และระบบการติดตามประเมินผลที่มีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตาม สถาบันอุดมศึกษายังเผชิญกับความท้าทายสำคัญในการพัฒนาการสื่อสารแบบมีส่วนร่วม ทั้งด้านโครงสร้างองค์กร ความหลากหลายของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และวัฒนธรรมองค์กรเพื่อให้การสื่อสารแบบมีส่วนร่วมเป็นกลไกสำคัญในการพัฒนาคุณภาพการศึกษา
เอกสารอ้างอิง
Benneworth, P., & Jongbloed, B. W. (2010). Who matters to universities? A stakeholder perspective on humanities, arts and social sciences valorisation. Higher Education, 59(5), 567–588. https://doi.org/10.1007/s10734-009-9265-2
Bessette, G. (2004). Involving the community: A guide to participatory development. Canada: International Development Centre.
Elsharnouby, T. H. (2015). Student Co-creation Behavior in Higher Education: The Role of Satisfaction with the University Experience. Journal of Marketing for Higher Education, 25(2), 238–262. https://doi.org/10.1080/08841241.2015.1059919
Freire, P. (1968). Pedagogy of the oppressed. Continuum.
Habermas, J. (1998). Between facts and norms: Contributions to a discourse theory of law and democracy. MIT Press.
Iordache-Platis, M., & Josan, I. (2009). Communication efficiency within higher education institutions: The case of Romania. European Research Studies, 12(2), 55–66. https://doi.org/10.35808/ersj/220
Jacobson, L. T. (2003). Participatory communication for social change: The relevance of the theory of communicative action. Annals of the International Communication Association 27(1), 87–123. https://doi.org/10.1080/23808985.2003.11679023
Jooste, J., & van der Vyver, C. (2014). Participatory communication and perceptions amongst staff members at a tertiary education institution. Mediterranean Journal of Social Sciences, 5(7), 631–646. https://doi.org/10.5901/mjss.2014.v5n7p631
Kunsch, M. M. K. (2003). Planejamento de relações públicas na comunicação integrada [Public relations planning in integrated communication]. Summus Editorial.
Men, L. R. (2014). Strategic internal communication: Transformational leadership, communication channels, and employee satisfaction. Management Communication Quarterly, 28(2), 264–284. https://doi.org/10.1177/0893318914524536
Singhal, A. (2001). Facilitating community participation through communication. UNICEF.
Servaes, J., & Malikhao, P. (2005). Participatory communication: The new paradigm. In O. Hemer & T. Tufte (Eds.), Media & global change: Rethinking communication for development (pp. 91–103). Nordicom; CLACSO.
Tufte, T., & Mefalopulos, P. (2009). Participatory communication: A practical guide. The World Bank.
Welch, M. (2012). Appropriateness and acceptability: Employee perspectives of internal communication. Public Relations Review, 38(2), 246–254. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2011.12.017
White, C., Vanc, A., & Stafford, G. (2010). Internal communication, information satisfaction, and sense of community: The effect of personal influence. Journal of Public Relations Research, 22(1), 65-84. https://doi.org/10.1080/10627260903170985
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
