การขับเคลื่อนสภาองค์กรชุมชนตำบลยั่งยืน: มุมมองด้านที่ท้าทายนักนิติรัฐศาสตร์

ผู้แต่ง

  • อรรฆชัย ตระการศาสตร์ สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
  • กานต์ บุญศิริ สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
  • วิทยาธร ท่อแก้ว สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

คำสำคัญ:

สภาองค์กรชุมชน, สภาองค์กรชุมชนตำบล, นิติรัฐศาสตร์

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อนำเสนอความรู้ และมุมมองให้นักกฎหมาย นักบริหารภาครัฐ และนักพัฒนาซึ่งเป็นผู้มีส่วนสำคัญในกระบวนการพัฒนาประเทศ ได้หันมาให้ความสำคัญต่อข้อเสนอในการขับเคลื่อนสภาองค์กรชุมชนในประเด็นกฎหมายและกระบวนการยุติธรรมตามแผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ แม้ประเทศไทยจะมีสภาองค์กรชุมชนจำนวนมากถึง 7,795 แห่ง แต่ก็ยังประกอบไปด้วยสภาองค์กรชุมชนที่ประสบความสำเร็จและล้มเหลวหลายแห่งประสบปัญหาแตกต่างกันออกไป ในมุมมองเชิงนิติรัฐศาสตร์เห็นว่า เกิดจากความไม่ชัดเจนและข้อจำกัดด้านกฎหมายหลายประการ เนื่องจากกฎหมายเป็นเครื่องมือกระจายประโยชน์จากการพัฒนาประเทศอย่างเท่าเทียมและเป็นธรรม รวมทั้งอำนวยความยุติธรรมโดยความเสมอภาค โปร่งใสและปราศจากการเลือกปฏิบัติ  จากการวิจัยเรื่อง การสื่อสารเพื่อสร้างการมีส่วนร่วมของประชาชนในการขับเคลื่อนสภาองค์กรชุมชนต้นแบบด้านนวัตกรรมชุมชนท้องถิ่นจัดการตนเองในระดับปริญญาเอกของผู้เขียน พบข้อสรุปซึ่งนำมาสู่บทความวิชาการนี้ว่าการพัฒนากฎหมายที่เกี่ยวข้องกับสภาองค์กรชุมชนนอกจากจะทำให้กฎหมายไม่เป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาแล้วยังจะส่งเสริมให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการพัฒนาตนเองได้โดยสะดวกและเป็นพื้นฐานสำคัญในการสร้างพลังทางสังคมตามแผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ โดยเฉพาะในประเด็นที่ 15 ซึ่งเน้นการเสริมสร้างทุนทางสังคม โดยเปิดโอกาสให้เกิดกระบวนการรวมตัวของประชาชนกลุ่มต่าง ๆ รวมถึงภาคเครือข่าย ในการร่วมคิด ร่วมทำและร่วมเป็นพลังสำคัญในการจัดการกับปัญหาความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและสังคม เพิ่มขีดความสามารถชุมชนท้องถิ่นในการพัฒนา การพึ่งตนเองและการจัดการตนเองด้วยการต่อยอดจากรากฐานของสังคมวัฒนธรรมชุมชนซึ่งเป็นทุนเดิม อันจะนำไปสู่การพัฒนาประเทศที่ยั่งยืนบนฐานประชาธิปไตยที่ประชาชนมีส่วนร่วมอย่างแท้จริงในอนาคต  

เอกสารอ้างอิง

เกรียงไกร บุญประจง, จันทร์เพ็ญ สีชมภู และลาวัลย์ นาคดิลก. (2566). บทบาทสภาองค์กรชุมชนกับการพัฒนาประชาธิปไตยฐานราก. วารสารวิชาการรัตนบุศย์, 5(1), 635-648.

คณะกรรมาธิการการแก้ปัญหาความยากจนและลดความเหลื่อมล้ำวุฒิสภา. (2564). รายงานคณะกรรมาธิการ การแก้ปัญหาความยากจนและลดความเหลื่อมล้ำวุฒิสภา เรื่อง การจัดการตำบลเข้มแข็งตามแนวทางยุทธศาสตร์ชาติและแผนการปฏิรูปประเทศ. สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.

จักริน สิทธาจารย์, ดำรงศักดิ์ จันโททัย, รงค์ บุญสวยขวัญ และวิเชียร ตันศิริคงคล. (2565). ประชาธิปไตยใน กระบวนการปรึกษาหารือของสภาองค์กรชุมชนในพื้นที่ภาคใต้ตอนล่าง. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 12(3), 685-699.

ชัยยนต์ ประดิษฐศิลป์. (2562). การสร้างประชาธิปไตยชุมชน: บทเรียนการขับเคลื่อนสภาองค์กรชุมชนตำบล. ใน รวมบทความการสร้างและจรรโลงประชาธิไตยในบทเรียนและประสบการณ์ของภาคประชาสังคม. สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน)

ธีรวัฒน์ รังแก้ว. (2566). พอช. จัดเวทีการรับฟังความคิดเห็นพระราชบัญญัติสภาองค์กรชุมชน พ.ศ. 2551. สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน). https://web.codi.or.th/20230816-47333/

พระปลัดสุระ ญาณธโร (จันทึก), อรพิน ปิยะสกุลเกียรติ, พระครูปัญญา สุธรรมนิเทศก์, เฉลิมพล ไวทยางกูร และพระมหายุทธพิชาญ โยธสาสโน. (2563). บทบาทของสภาองค์กรชุมชนในการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากในพื้นที่จังหวัดสุรินทร์. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 4(2), 281-294.

เมทินา อิสริยานนท์, สกฤติ อิสริยานนท์ และศักดา ศิลากร. (2563). บทบาทของสภาองค์กรชุมชนในการขับเคลื่อนสู่ชุมชน เข้มแข็ง: ศึกษากรณีสภาองค์กรชุมชนตำบลคลองใหม่ จังหวัดนครปฐม. Journal of Humanities and Social Sciences Nakhon Pathom Rajabhat University, 12(1), 99-112.

พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2543. (2543). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 117 ตอนที่ 71 ก หน้า 5-42.

พระราชบัญญัติสภาองค์กรชุมชน พุทธศักราช 2551. (2551). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 125 ตอนที่ 31 ก หน้า 26–38.

เลิศศักดิ์ คำคงศักดิ์. (2565). จุดยืนที่ถูกต้องของสภาองค์กรชุมชนต่อร่าง กม. ควบคุมการรวมกลุ่มของประชาชนประชาไท. ประชาไท. https://prachatai.com/journal/2022/03/97577

วชิรวัตติ์ อาริยะสิริโชติ. (2561). การวินิจฉัยระบบองค์กรเพื่อการพัฒนาองค์กรชุมชน: กรณีศึกษากองทุนข้าวพันธุ์ดี ตำบลหนองคูขาด อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม. วารสารการเมืองการปกครอง, 8(2), 33-56.

วรภพ วงค์รอด. (2563). แนวทางการพัฒนาสภาองค์กรชุมชนในการเสริมสร้างความเข้มเเข็งของชุมชนในพื้นที่จังหวัดนครสวรรค์. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 7(2), 254-271.

สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน). (2551). คู่มือจดแจ้งการจัดตั้งชุมชนและสภาองค์กรชุมชนตำบล. สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน).

สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน). (2565). รายงานประจำปี 2565. สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน).

สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). รายงานสรุปผลการดำเนินการตามยุทธศาสตร์ชาติ ประจำปี 2565. สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). เอกสารบรรยายกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. https://www.nesdc.go.th/nscr/main/

อนุสรณ์ พัฒนศานติ์. (2563). ศักยภาพขององค์กรชุมชนในการแก้ปัญหาเชิงพื้นที่ในรอบหนึ่งทศวรรษตามพระราชบัญญัติสภาองค์กรชุน พ.ศ. 2551: กรณีศึกษาองค์กรชุมชนจังหวัดชัยภูมิ. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 15(54), 54-64.

อุดมศักดิ์ เดโชชัย, อุทิศ สังขรัตน และวันชัย ธรรมสัจการ. (2563). บริบทการขับเคลื่อนสภาองค์กรชุมชนตำบลนาแวสู่ “ชุมชน จัดการ ตนเอง” ภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ปี 2560. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(10), 5381-5392.

อุดมศักดิ์ เดโชชัย. (2565). การขับเคลื่อนสภาองค์กรชุมชนจังหวัดนครศรีธรรมราช เพื่อการจัดการตนเอง. วิทยานิพนธ์นี้ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต คณะศิลปะศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

Agranoff, R.t & McGuire, M. (2003). Collaborative public management. Georgetown University.

Kaye. G. (2001). Grassroots involvement. American Journal of Community Psychology, 29(2), 269-275.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-02-28

รูปแบบการอ้างอิง

ตระการศาสตร์ อ., บุญศิริ ก., & ท่อแก้ว ว. . (2026). การขับเคลื่อนสภาองค์กรชุมชนตำบลยั่งยืน: มุมมองด้านที่ท้าทายนักนิติรัฐศาสตร์. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต, 22(1), 157–171. สืบค้น จาก https://so19.tci-thaijo.org/index.php/SDUGSAJ/article/view/1157

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ