Organizational Management Efficiency in the Digital Age: Case Study of Royal Irrigation Department, Thailand
Keywords:
Organizational Management Efficiency, New Public Management, Intelligent EnterpriseAbstract
This article examined the Royal Irrigation Department's development and adaptation model, Department of Agriculture and Cooperatives. The research aimed to 1) explore the adaptation of government organizations in the digital era and 2) assess the efficiency of organizational management in this context of Royal Irrigation Department. Every government agency must immediately prioritize this matter according to Weber's (1992) theory of bureaucracy and Hood's (1991) new public management theory. The study discovered that The Royal Irrigation Department successfully modernized the organization into the digital age and established well-defined policies and operational strategies for both a 4-year short-term and a 20-year long-term, drawing from Weber's (1992) theory of bureaucracy and Hood's (1991) new public management theory. The primary objective was to transition the firm into an "Intelligent organization" to enable flexible working, minimize work delays and eliminate needless operational procedures with an aim to create transparency at work and enhance the efficacy of services for the public by implementing technologies methodically. Findings of this investigation can be utilized in policy formulation and organizational transformation for policymakers about the effectiveness of strategies and management efficiency of public sectors in the digital age resulting in organizational transformation. This research discovered that The Royal Irrigation Department may efficiently incorporate Weber's (1992) bureaucratic theory with Hood's (1991) new public management theory. This may also be used to address the current issues of digital transformation. Moreover, it can develop a theoretical comprehension of the operations of government institutions in the digital era and can influence policy and organizational principles which may impact the quality of public services globally.
References
กรมชลประทาน. (2566). กรมชลประทาน. https://www.rid.go.th/index.php/en/
กรมชลประทาน. (2566). วิสัยทัศน์/ค่านิยม/พันธกิจ. https://www.rid.go.th/index.php/th/about-rid-th/vision
กัลยาณี แก้วเมือง, อภิสรา เดียวสุขประเสริฐ, สิทธิโชค แก้วมั่น, อัครฤทธิ์ ทองเสี่ยน, สสุคนธ์ ประดิษฐ์, และยุวดี พ่วงรอด. (2566). การบริหารงานภาครัฐในยุคดิจิทัล: แนวคิดและพัฒนาการจัดทำบัตรประชาชนดิจิทัล (Digital ID). วารสารการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 3(1), 74–90.
ณัฐณิชา กลัมพสุต. (2566). การพัฒนาการเรียนรู้ในการนําเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้เป็นเครื่องมือในการบริหารงานของหน่วยงานภาครัฐ. วารสารวิจยวิชาการ, 6(6), 317–336.
รัฐธรรมนูญ โมลาแสง. (2566). แนวคิดและทฤษฎีที่เป็นพื้นฐานของการจัดการภาครัฐแนวใหม่. วารสารการบริหาร การจัดการและการพัฒนาที่ยั่งยืน, 1(1), 38–52.
วรัชญ์ ครุจิต. (2561). การสื่อสารการตลาดในยุคดิจิทัลสำหรับองค์กรสื่อสาธารณะ:กรณีศึกษา องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย (สสท.). วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม นิด้า, 5(1), 95–115.
ศูนย์ปฏิบัติการน้ำอัจฉริยะ. (2566). ศูนย์ปฏิบัติการน้ำอัจฉริยะ. https://wmsc.rid.go.th/
สโรชินี ศิริวัฒนา. (2565). ประสิทธิภาพการบริหารองค์กรด้านการท่องเที่ยวด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 7(3), 405–242.
สรอรรถ ทาปลัด, ธเนศพล สารผล, อำพล อุตตมะศรีสุข, และรวีโรจน์ สุรสิทธิ์. (2566). ระบบราชการ. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 1(1), 32–43.
สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี. https://www.nesdc.go.th/nscr/ns/
สุวัฒน์ สุขสมฤทธิ์. (2563). ความสัมพันธ์ของการจัดการความรู้เทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อสมรรถนะพนักงาน บมจ.วิริยะประกันภัยในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 3(1), 50–59.
อุดมโชค อาษาวิมลกิจ. (2565). แอปพลิเคชันภาครัฐ: คุณภาพและบริการสาธารณะในยุคดิจิทัล. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, 30(2), 206–231.
Bharadwaj, A., El Sawy, O. A., Pavlou, P. A., & Venkatraman, N. V. (2013). Digital business strategy: Toward a next generation of insights. MIS Quarterly, 37(2), 471–482.
Bovens, M., & Zouridis, S. (2002). From street-level to system-level bureaucracies: How information and communication technology transforms administrative discretion and constitutional control. Public Administration Review, 62(2), 174–184.
Bretschneider, S. (2003). Information technology, e-government, and institutional change. Public Administration Review, 63(6), 738–744.
Cordella, A., & Bonina, C. M. (2012). A public value perspective for ICT enabled public sector reforms: A theoretical reflection. Government Information Quarterly, 29(4), 512–520.
Dunleavy, P., Margetts, H., Bastow, S., & Tinkler, J. (2006). New public management is dead-long live digital-era governance. Journal of Public Administration Research and Theory, 16(3), 467–494.
Fountain, J. (2001). Building the virtual state: Information technology and institutional change. Brookings Institution Press.
Gil-Garcia, R. J., Helbig, N., & Ojo, A. (2014). Being smart: Emerging technologies and innovation in the public sector. Government Information Quarterly, 31(1), 11–18.
Hess, T., Matt, C., Benlian, A., & Wiesböck, F. (2016). Options for formulating a digital transformation strategy. MIS Quarterly Executive, 15(2), 123–139.
Hood, C. (1991). A public management for all seasons? Public Administration, 69(1), 3–19.
Iansiti, M., & Lakhani, K. R. (2014). Digital ubiquity: How connections, sensors, and data are revolutionizing business. Harvard Business Review, 92(11), 90–99.
Kane, G. C., Palmer, D., Phillips, A. N., Kiron, D., & Buckley, N. (2015). Strategy, not technology, drives digital transformation. MIT Sloan Management Review and Deloitte University Press.
Luna-Reyes, L. F., & Gil-Garcia, R. J. (2014). Digital government transformation and internet portals: The co-evolution of technology, organizations, and institutions. Government Information Quarterly, 31(4), 545–555.
Margetts, H., & Dunleavy, P. (2013). The second wave of digital-era governance: A quasi-paradigm for government on the Web. Philosophical Transactions of the Royal Society A: Mathematical, Physical and Engineering Sciences, 371(1987), 1–15.
Mergel, I., Edelmann, N., & Haug, N. (2019). Defining digital transformation: Results from expert interviews. Government Information Quarterly, 36(4), 1–15.
Osborn, D., & Gaebler, T. (1993). Reinventing government: How the entrepreneurial spirit is transforming the public sector. Addison-Wesley.
Srisorn, W., Kanchanawongpaisan, S., & Chayanon, S. (2023). Human element, employee experience, and high physical & psychological engagement levels to mitigate potential negative impacts in the AI era: Opportunities and challenges for HRD. Journal for Re Attach Therapy and Developmental Diversities, 6(10s2), 841–850.
Weber, M. (1992). Economy and society: An outline of interpretive sociology. University of California Press.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Suan Dusit Graduate School Academic Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
