The Study of the Channels of Recognition Public Media that Affect the Admission in the under Graduate Level of Students at Srinakharinwirot University
Keywords:
Channels of Recognition, Public Media, admission in the under graduate level, studentsAbstract
The objectives of the research were to study of the channels of recognition public media that affect the admission in the under graduate level of students at Srinakharinwirot University. The sample, which was used in this research, is the first year student of Srinakharinwirot University, 2022, with a sample size according to Convenience sample group schedule at a 90% confidence level. The 200 samples were used to collect data using simple random methods. Questionnaires was governed as the research tool Frequency and Percentage were governed to analyze data. The results of the study revealed that the way to perceive public relations media that effected the highest bachelor degree study was online media, representing 95.00 percent.
The factors chosen through this public relations media were found to be the most easily accessible media, representing 42.50 percent. Next is a medium that can make information aware quickly and being the media that can receive Makes a group of people aware of a large amount of information, representing 21.00 percent and 14.50 percent respectively.
References
กรรณิการณ์ สุวรรณโคตร. (2528). บทบาทด้วยการปรับสภาพการรับรู้ต่อภาวะเครียดในเอกสารสอน ชุดวิชามโนมติและกระบวนการพยาบาลหน้าที่ 1-7. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
จิตราภรณ์ สุทธิวรเศรษฐ์. (2552). ยุทธวิธีการประชาสัมพันธ์ (พิมพ์ครั้งที่ 8). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัชชา สุวรรณวงศ์. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรี ในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน นครราชสีมา (ระบบโควตา) ประจำปีการศึกษา 2560. สำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.
ณฐวัฒน์ พระงาม. (2562). อิทธิพลสื่อประชาสัมพันธ์ที่มีผลต่อการตัดสินใจศึกษาต่อของนักเรียนในสถาบันการอาชีวศึกษาภาคเหนือ. วารสารหาดใหญ่วิชาการ, 17(1), 49–68.
ณัฐา ฉางชูโต. (2554). กลยุทธ์การประชาสัมพันธ์ภายใต้กระแส Social Network. วารสารนักบริหาร, 31(2), 178–183.
บรรพต วิรุณราช. (2550). การจัดการทรัพยากรมนุษย์. เอ.เอส. เทคนิคการพิมพ์.
ปรมะ สตะเวทิน. (2540). หลักนิเทศศาสตร์. ห้างหุ้นส่วนจำกัดภาพพิมพ์.
ประดินันท์ อุปรนัย. (2521). การศึกษาเชิงประเมินหลักสูตรจิตวิทยาการศึกษาในวิทยาลัยครู (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. (2551). ประกาศมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี เรื่อง การกำหนดโครงสร้างการบริหารงานและภารกิจ บทบาทหน้าที่ความรับผิดชอบของกองประชาสัมพันธ์.
รุ่งรัตน์ ชัยสำเร็จ. (2552). การเขียนเพื่อการประชาสัมพันธ์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุโท เจริญสุข. (2520). บทศึกษาจิตวิทยาเพื่อการศึกษาการแนะแนวสุขภาพจิตในโรงเรียน. โอเดียนสโตร์.
วังทราย อินทะวัน. (2553). พฤติกรรมการบริโภคสื่อต่างๆ ของวัยรุ่นในจังหวัดเชียงใหม่ (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
วิมลพรรณ อาภาเวท. (2553). หลักการโฆษณาและประชาสัมพันธ์. โอเดียนสโตร์.
วิรัช ลภรัตนกุล. (2553). การประชาสัมพันธ์ (พิมพ์ครั้งที่ 12 ฉบับสมบูรณ์). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศุภศิลป์ กุลจิตต์เจือวงศ์. (2559). แนวทางการพัฒนาสื่อสิ่งพิมพ์ออนไลน์ในยุคดิจิทัล. วารสารนิด้าภาษาและการสื่อสาร (NIDA Journal of Language and Communication), 1(1), 45–60. [หมายเหตุ: ระบุปีที่, เล่ม และหน้าถ้าไม่มี ให้ตรวจสอบอีกครั้ง]
เอมิกา เหมมินทร์. (2556). พฤติกรรมการใช้และความคิดเห็นเกี่ยวกับผลที่ได้จากการใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ (การสืบค้นอิสระปริญญามหาบัณฑิต). สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
Categories
License
Copyright (c) 2026 CUAST Journal

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.


