การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อการพ้นสภาพของนิสิตระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจและ นิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยส่วนบุคคลที่มีผลต่อการพ้นสภาพของนิสิตระดับปริญญาตรี
2) ศึกษาปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมทางการศึกษาและปัจจัยส่วนตัวที่เกี่ยวข้องกับการพ้นสภาพของนิสิต และ
3) วิเคราะห์ความแตกต่างของปัจจัยที่ส่งผลต่อการพ้นสภาพของนิสิตในแต่ละปีการศึกษาคณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงพรรณนา กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นิสิตที่พ้นสภาพจากระบบทะเบียนออนไลน์ ระหว่างปีการศึกษา 2563-2566 จำนวน 186 คน คัดเลือกด้วยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ ร่วมกับวิธีการสุ่มแบบเจาะจง เพื่อให้ได้กลุ่มตัวอย่างที่มีความหลากหลายทั้งในด้านปีการศึกษาและสาขาวิชาอย่างเหมาะสม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา และความเชื่อมั่น วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพ้นสภาพมากที่สุด ได้แก่ ด้านอาจารย์ที่ปรึกษา ค่าเฉลี่ย 3.65 รองลงมาคือปัจจัยด้านส่วนตัวของนิสิต ค่าเฉลี่ย 3.32 ด้านสภาพครอบครัว ค่าเฉลี่ย 3.25 และด้านหลักสูตรและการเรียนการสอนตามลำดับ ค่าเฉลี่ย 3.18 สำหรับการวิเคราะห์ความแตกต่างของปัจจัยที่ส่งผลต่อการพ้นสภาพตามปีการศึกษา พบว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p > 0.05) ทั้งในภาพรวมและเมื่อวิเคราะห์รายคู่ ส่งผลให้สรุปได้ว่าระดับความคิดเห็นของนิสิตต่อปัจจัยที่ส่งผลต่อการพ้นสภาพไม่แตกต่างกันในแต่ละปีการศึกษา ข้อค้นพบดังกล่าวสะท้อนถึงความสำคัญของการส่งเสริมการให้คำปรึกษาและการติดตามนักศึกษาอย่างต่อเนื่อง การเสริมสร้างทักษะการปรับตัว และการพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนให้ตอบสนองต่อความหลากหลายของนิสิต เพื่อช่วยลดอัตราการพ้นสภาพอย่างยั่งยืน