ความสัมพันธ์ระหว่างช่องทางการตลาดแบบออนไลน์ที่มีต่อภาพลักษณ์ของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
คำสำคัญ:
ช่องทางการตลาดออนไลน์, ภาพลักษณ์องค์กร, สถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ความคิดเห็นของผู้อำนวยการกองประชาสัมพันธ์ที่มีต่อช่องทางการตลาดออนไลน์ของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย 2) การรับรู้ภาพลักษณ์สถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยของผู้อำนวยการกองประชาสัมพันธ์ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างความคิดเห็นต่อช่องทางการตลาดแบบออนไลน์กับการรับรู้ภาพลักษณ์ที่มีต่อสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย โดยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณเชิงสำรวจด้วยแบบสอบถามแบบวัดผลครั้งเดียว ประชากรและกลุ่มตัวอย่างคือ ผู้อำนวยการกองประชาสัมพันธ์ของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย จำนวน 132 คน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณา ได้แก่ ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และสถิติเชิงอนุมานใช้การวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบพหุคูณ (Multiple Correlation Analysis) การวิเคราะห์การถดถอยอย่างง่าย (Simple Regression Analysis) และการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) ผลการวิจัยพบว่า 1) กลุ่มตัวอย่างมีความคิดเห็นด้วยกับการมีช่องทางการตลาดแบบออนไลน์ค่าเฉลี่ยรวม อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน อยู่ในระดับมากที่สุด จำนวน 2 ด้าน ได้แก่ ด้านสื่อสังคมออนไลน์ และด้านเว็บไซต์ และอยู่ในระดับมาก จำนวน 1 ด้าน คือ ด้านจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ 2) กลุ่มตัวอย่างรับรู้ภาพลักษณ์ของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยค่าเฉลี่ยรวม อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน อยู่ในระดับมากที่สุด จำนวน 2 ด้าน ได้แก่ ด้านการมีส่วนร่วมในชุมชน และด้านกิจการนิสิต/นักศึกษา และอยู่ในระดับมาก จำนวน 2 ด้าน ได้แก่ ด้านการบริหารจัดการ และด้านวิชาการ 3) ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ความคิดเห็นที่มีต่อช่องทางการตลาดแบบออนไลน์ 2 ช่องทาง ได้แก่ ด้านสื่อสังคมออนไลน์ และด้านเว็บไซต์ มีความสัมพันธ์กับการรับรู้ภาพลักษณ์สถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย และความคิดเห็นทั้งสองช่องทางดังกล่าวมีผลกระทบเชิงบวกกับภาพลักษณ์ของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 สำหรับความคิดเห็นที่มีต่อช่องทางการตลาดแบบออนไลน์ ด้านจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ ไม่มีความสัมพันธ์และผลกระทบเชิงบวกกับการรับรู้ภาพลักษณ์สถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2567). ข้อมูลสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย. สืบค้นจาก https://www.mhesi.go.th/
จุรีรัตน์ เสนาะกรรณ. (2563). ภาพลักษณ์องค์การ. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย พิชญทรรศน์, 15(1), 186-198.
ชนินทร์ มหัทธนชัย, มานพ ชุ่มอุ่น, บุษราภรณ์ มหัทธนชัย, จิตราภรณ์ ธาราพิทักษ์วงศ์, ทิวาวัลย์ ต๊ะการ, และ ชัยทัศน์ เกียรติยากุล. (2561). การบูรณาการตลาดดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการตลาดผลิตภัณฑ์หนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ธนพัฒน์ อินทวี. (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจในการเลือกสถาบันศึกษาเพื่อเรียนต่อในระดับอุดมศึกษา. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 5(1), 1-14.
ธนิดา อัศวโยธิน. (2561). การตลาดออนไลน์ที่มีผลต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้บริโภค ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา (ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
นลินรัตน์ อ่ำช้าง. (2564). การรับรู้ข่าวสารประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อออนไลน์กับภาพลักษณ์มหาวิทยาลัยบูรพาในมุมมองของนิสิต (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตร์มหาบันฑิต). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พรพรรณ จันทร์แดง. (2559). พฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ของนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยพะเยา.วารสารมนุษยศาตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา, 4(2), 44-54.
พรรณภา สรสิทธิ. (2564). กลยุทธ์การตลาดแบบออฟไลน์ และออนไลน์กับการสนับสนุนจากภาครัฐที่ส่งผลต่อความสำเร็จทางการตลาดของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
แพรววนิต ประสิทธิ์เวโรจน์ และ ขนิษฐา แก้วมะลัง. (2566). การศึกษาเครื่องมือการพัฒนา Email Marketing เพื่อส่งเสริมการใช้ทรัพยากรสารสนเทศ ของหอสมุดแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วารสารพูลีเน็ต, 15(2), 205-216.
มนสิช สิทธิสมบูรณ์, วีรวรรณ จงจิตร, และ จุรีรัตน์ เสนาะกรรณ. (2563). มโนทัศน์การสร้างภาพลักษณ์องค์การ. วารสารบัณฑิตวิทยาลัยพิชญทรรศน์, 15(1), 149-160.
สายฝน บูชา และ วริสรา สุกุมลจันทร์. (2564). ภาพลักษณ์ของนักศึกษาคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีที่ส่งผลต่อการตัดสินใจรับนักศึกษาฝึกสหกิจศึกษาในสถานประกอบการ (รายงานผลการวิจัย). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
อลงกรณ์ ปิยะมาภรณ์. (2564). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาพลักษณ์องค์กรและการตัดสินใจใช้บริการธนาคารพาณิชย์แห่งหนึ่งย่านอโศก (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
เอริสา อูจิอิเอะ. (2564). การสื่อสารการตลาดออนไลน์และออฟไลน์ที่ส่งผลต่อการรับรู้ภาพลักษณ์ตรา ทัศนคติและความเชื่อถือไว้วางใจในตราชุดชั้นในของสตรีในกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
Aaker, D. A., Kumar, V., & Day, G. S. (2001). Marketing research. New York: John Wiley & Son.
Baker, D. A., & John, L. C. (2006). Quality, satisfaction and behavioral intention. Annals of Tourism Research, 27(3), 785-804.
Gregory, J. R., & Jack, G. W. (1999). Marketing corporate image: The company as your number one product. Lincolnwood: NTC Business Books.
Huang, L. (2012). Social media in an alternative marketing communication model. Retrieved from https://search.proquest.com/openview
Nunnally, J. C. (1987). Psychometric theory. New York: McGraw Hill.
Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory. New York: McGraw Hill.
Qadri, U. A., Chani, M. B. A., & Sheikh, M. A. (2020). Rele of corporate identity image and reputation in invertors behavioral decision making: Does emotional attachment mtter. Pakistan Journal of Commerce and Social Sciences, 14(1), 120-142.
Rahnama, R., & Beiki, A. (2013). Modern marketing, concepts and challenges. Arabian Journal of Business and Management Review, 2(6), 143-155.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิชาการ ปขมท.
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
