ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการทำวิจัยของบุคลากรสายวิชาการคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คำสำคัญ:
ปัจจัยที่มีอิทธิพล, บุคลากรสายวิชาการ, การทำวิจัยบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการทำวิจัยของบุคลากรสายวิชาการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ประจำปีการศึกษา 2567 จำนวน 144 คน ตัวแปรต้น คือ เพศ อายุ ระดับการศึกษา ตำแหน่งงาน ตำแหน่งทางวิชาการ อายุงาน หน่วยงานที่สังกัด ตัวแปรตาม คือ ทักษะเชิงวิจัย งบประมาณ ระยะเวลา ระบบและกลไกสนับสนุน ทัศนคติต่อการทำวิจัย การเห็นคุณค่าและการยอมรับนับถือ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามการวิจัย ซึ่งได้ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ0.96 การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการทำวิจัย ภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 3.81, S.D. = 0.75) โดยมีปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการทำวิจัย 4 ปัจจัย ได้แก่ อายุ มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 ตำแหน่งงาน มีนัยสำคัญที่ระดับ 0.050 ตำแหน่งทางวิชาการ มีนัยสำคัญที่ระดับ 0.042 และอายุงาน มีนัยสำคัญที่ระดับ 0.001
เอกสารอ้างอิง
กฤษฎา แสนบัวคํา และ สัญญา เคณาภูมิ. (2567). กลยุทธ์การบริหารงบประมาณวิจัยแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่, 2(4), 48-61.
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2568ก). ข้อมูลรายงานผลการประกันคุณภาพการศึกษา ประจำปีการศึกษา 2561 - 2568. สืบค้นจาก https://research.eng.psu.ac.th/images/document/structure/structure2.pdf
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2568ข). ข้อมูลบุคลากรคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ณ ปัจจุบัน. สืบค้นจาก https://sites.google.com/psu.ac.th/gaeng/งานบริหารทรัพยากรบุคคล/รายงานข้อมูลบุคลากร
จิตรา จันทราเกตุรวิ และ วริษฐา อ้นโต. (2565). แรงจูงใจและการเห็นคุณค่าในตนเองที่ส่งผลต่อการผลิตผลงานวิจัยของอาจารย์ผู้สอนวิชาภาษาอังกฤษในสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในเขตปริมณฑล. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 16(1), 147-161.
เจนจิรา บ.ป.สูงเนิน, วัชราภรณ์ ชัยวรรณ, และ พัชรนันท์ ยังวรวิเชียร. (2566). ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการทำวิจัยตามเวลาที่กำหนดของนักวิจัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร. วารสารการพัฒนางานประจำสู่งานวิจัย คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล, 10(2), 21-28.
ชญาพร คุณประทุม. (2567). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการทำวิจัยของบุคลากรสายวิชาการ มหาวิทยาลัยนเรศวร. วารสารบริหารธุรกิจราชมงคลสุวรรณภูมิ, 1(1), 41-57.
ชนะวิทย์ อนุสุเรนทร์ และ สุวรรณี แสงมหาชัย. (2562). ผลสัมฤทธิ์ของการบริหารงานวิจัยของมหาวิทยาลัยวิจัยในประเทศไทย. วารสารของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 36(2), 125-162.
ปิยวรรณ บุญเพ็ญ, ยุทธนา ไชยจูกุล, และ ดุษฎี โยเหลา. (2560). ลักษณะขององค์การและผลิตภาพงานวิจัยของบุคลากรสายวิชาการในสถาบันอุดมศึกษาไทยในกลุ่มมหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติ. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 9(17), 86-106.
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2568). นโยบายและยุทธศาสตร์การบริหารมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ช่วงปี พ.ศ. 2566 - 2570. สืบค้นจาก https://planning.psu.ac.th/index.php/info-psp/strategy-psu/psu-sos
สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรม. (2567ก). ยุทธศาสตร์องค์กร พ.ศ. 2566 - 2570. สืบค้นจาก https://nrct.go.th/file/Strategis/Strategis-NRCT66-70.pdf
สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรม. (2567ข). คู่มือการเขียนรายงานการวิจัย. สืบค้นจากhttps://www.niems.go.th/1/upload/migrate/file/255602261604523214_nIneJvsA4JLHYd9N.pdf
สุภัททา ปิณฑะแพทย์. (2565). การเลือกหัวข้อวิจัย. วารสารพัฒนาธุรกิจและอุตสาหกรรม, 2(3), 1-2.
อัจศรา ประเสริฐสิน. (2563). เครื่องมือการวิจัยทางการศึกษาและสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Cronbach, L. j. (1970). Essentials of psychological testing (3rd ed.). New York: Harper and Row.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory statistics (Second Edition). New York: Harper & Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิชาการ ปขมท.

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.


