ความสัมพันธ์ระหว่างความเชื่อด้านสุขภาพและการใช้ยาอย่างสมเหตุผลของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านหนองแวง ตำบลโพนเขวา อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาระดับความเชื่อด้านสุขภาพ ระดับพฤติกรรมการใช้ยาอย่างสมเหตุผล และความสัมพันธ์ระหว่างความเชื่อด้านสุขภาพกับพฤติกรรมการใช้ยาอย่างสมเหตุผลของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง ระเบียบวิธีวิจัย: การวิจัยเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวาง กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงที่รับยาต่อเนื่องไม่น้อยกว่า 6 เดือน ณ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านหนองแวง จังหวัดศรีสะเกษ จำนวน 200 คน สุ่มตัวอย่างอย่างง่าย เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามที่ตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาและความเชื่อมั่นแล้ว วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างมีความเชื่อด้านสุขภาพโดยรวมอยู่ในระดับสูง (X̄ = 3.59, S.D. = 0.38) และมีพฤติกรรมการใช้ยาอย่างสมเหตุผลโดยรวมอยู่ในระดับดี (X̄ = 3.75, S.D. = 0.46) โดยด้านการหลีกเลี่ยงยาเสี่ยง ยาชุด หรือยาสมุนไพรมีคะแนนต่ำสุด (X̄ = 3.48) ความสามารถของตนเอง (r = .564) การรับรู้ประโยชน์ (r = .512) สิ่งกระตุ้นให้เกิดการปฏิบัติ (r = .388) การรับรู้โอกาสเสี่ยง (r = .342) และการรับรู้ความรุนแรง (r = .295) มีความสัมพันธ์ทางบวก ส่วนการรับรู้อุปสรรคมีความสัมพันธ์ทางลบ (r = -.418) กับพฤติกรรมการใช้ยาอย่างสมเหตุผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุป: ควรส่งเสริมความสามารถของตนเองและการรับรู้ประโยชน์ของการใช้ยา ลดอุปสรรคที่เกิดจากความเชื่อคลาดเคลื่อนและการใช้ยาสมุนไพรร่วม และใช้ อสม. เป็นสิ่งกระตุ้นในการติดตามการใช้ยา
คำสำคัญ : ความเชื่อด้านสุขภาพ การใช้ยาอย่างสมเหตุผล ความดันโลหิตสูง โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการเฉลิมกาญจนา (Online)

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.