ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทบาทสมมติที่มีต่อทักษะการเจรจาต่อรองทางธุรกิจ ของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบทักษะการเจรจาต่อรองทางธุรกิจของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทบาทสมมติ และ 2) ศึกษาพัฒนาการทักษะการเจรจาต่อรองทางธุรกิจของนักศึกษาผ่านกิจกรรมบทบาทสมมติ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชา การเจรจาต่อรองทางธุรกิจ ในภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2569 จำนวน 20 คน ได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) แบบแผนการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงทดลองเบื้องต้น (Pre-experimental Research) แบบกลุ่มเดียวทดสอบก่อนและหลังการทดลอง (One-Group Pretest-Posttest Design) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทบาทสมมติจำนวน 1 แผน และแบบวัดทักษะการเจรจาต่อรองทางธุรกิจชนิดสถานการณ์ (คะแนนเต็ม 10 คะแนน) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และการทดสอบค่าทีแบบไม่อิสระ (Paired-Samples t-test) ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษาชั้นปีที่ 1 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทบาทสมมติ มีคะแนนเฉลี่ยทักษะการเจรจาต่อรองทางธุรกิจหลังเรียน (Mean = 7.90, S.D. = 0.72) สูงกว่าก่อนเรียน (Mean = 5.10, S.D. = 0.91) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = 13.23, p < .001) โดยมีคะแนนเพิ่มขึ้นเฉลี่ย 2.80 คะแนน ชี้ให้เห็นว่าการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทบาทสมมติช่วยพัฒนาทักษะการเจรจาต่อรองทางธุรกิจของนักศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ
คำสำคัญ : การจัดการเรียนรู้โดยใช้บทบาทสมมติ, ทักษะการเจรจาต่อรองทางธุรกิจ, นักศึกษาชั้นปีที่ 1, บริหารศาสตร์
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการเฉลิมกาญจนา (Online)

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.