เสรีภาพทางความคิดของนักปกครองในการแสดงออกทางการเมืองของไทย ยุค Society 5.0
คำสำคัญ:
เสรีภาพทางความคิด, นักปกครอง, การเมืองไทย, Society 5.0, การสื่อสารดิจิทัลบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มุ่งศึกษาเสรีภาพทางความคิดของนักปกครองในการแสดงออกทางการเมืองของไทยในบริบทของ Society 5.0 โดยวิเคราะห์ผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีและสังคมต่อรูปแบบการสื่อสารทางการเมือง ตลอดจนโอกาสและความท้าทายที่เกิดขึ้น การศึกษาครอบคลุมประเด็นสำคัญ ได้แก่ นิยามและความสำคัญของเสรีภาพทางความคิดในบริบทการเมืองไทย ผลกระทบของ Society 5.0 ต่อการแสดงออกทางการเมือง กรอบกฎหมายและจริยธรรมที่เกี่ยวข้อง กรณีศึกษา การแสดงออกทางการเมืองผ่านสื่อดิจิทัล และแนวทางการส่งเสริมเสรีภาพทางความคิดอย่างสร้างสรรค์ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการสร้างสมดุลระหว่างเสรีภาพและความรับผิดชอบ รวมถึง การพัฒนาทักษะการสื่อสารดิจิทัลของนักปกครอง เพื่อส่งเสริมการแสดงออกทางการเมืองที่เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาประชาธิปไตยในยุค Society 5.0
เอกสารอ้างอิง
เกื้อ เจริญราษฎร์. (2563). เสรีภาพการแสดงความคิดเห็นและการวิจารณ์ประมุขของรัฐ : ชวนดูมาตรฐานสิทธิมนุษยชนยุโรป.
นพรัตน์ ชมภูธัญและคณะ. (2563). แนวคิดของนักปราชญ์รัฐศาสตร์มุมมองประชาธิปไตย. วารสารสันติสุขปริทรรศน์, 1(2), 21-34.
บุญญรัตน์ โชคบันดาลชัย. (2563). เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นตามรัฐธรรมนูญประเทศไทยเปรียบเทียบกับรัฐธรรมนูญประเทศออสเตรเลีย. วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 13(1), 91-114.
พระเทพปริยัติเมธีและคณะ. (2564). สิทธิและเสรีภาพทางการเมือง วิเคราะห์ตามแนวพุทธศาสตร์. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 7(2), 130-141.
พระเนติธร มหาปุญฺโญและคณะ. (2564). การศึกษาเปรียบเทียบหน้าที่นักปกครองในจักกวัตติสูตรในพระพุทธศาสนาเถรวาทกับคัมภีร์หลุนอวี่ในศาสนาขงจื๊อ. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 4(1), 82-92.
พระมหาคณิต อโนมปญฺโญและคณะ. (2566). รัฐศาสตร์แนวพุทธศาสตร์. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 1(1), 23-31.
พระสุริยะ ศรีสุระ และ พรพิมล โพธิ์ชัยหล้า. (2565). ทัศนคติทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของประชาชนไทยในศตวรรษที่ 21. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 6(1), 280-289.
พัด ลวางกูร. (2556). อารมณ์ทางการเมืองในสาขาวิชารัฐ์ศาสตร์และการเมืองไทย. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 19(2), 287-312.
เพ็ชรัตน์ ไสยสมบัติ. (2562). พฤติกรรมการใช้สื่ออินเทอร์เน็ตในการศึกษา การติดตามข่าวสารและการมีส่วนร่วมทางการเมืองของนิสิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ์. รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการระดับชาติSMARTS ครั้งที่ 9, 829-839.
วีระศักดิ์ จินารัตน์. (2567). ผลกระทบของการใช้สื่อสังคมที่มีผลต่อความรอบรู้ทางการเมืองและการมีส่วนร่วมทางการเมืองของกลุ่มคนเจเนอเรชัน Y และ Z ในประเทศไทย. วารสารศิลปการจัดการ, 8(2), 547-563.
สมาภรณ์ นวลสุทธิ์ และ สุจินดา พรหมขำ. (2566). การสร้างสรรค์การสื่อสารดิจิทัลในด้านความบันเทิงเพื่อการธรงรักษาวัฒนธรรมการแสดงของประเทศไทย. วารสารวิชาการร้อยแก่นสาร, 8(11), 782-797.
สุมาลี บุญเรือง และ พระอโณทัย กตปุญฺโญ (อุ่นเรือน). (2563). รัฐศาสตร์แนวพุทธ : วิเคราะห์เสรีภาพทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตย. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 16(2), 30-41.
อมรรัตน์ เปียงผาตั้ง และ อัญญานี อาษา. (2563). การตื่นตัวทางการเมืองของพลเมืองยุคใหม่ในสังคมไทย. วารสารสังคมศาสตร์และศาสตร์รวมสมัย, 1(1), 29-39.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารสินธุ์โสธร
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Authors who publish with Journal of TCI agree to the following terms:
- Authors retain copyright and grant the journal right of first publication with the work simultaneously licensed under a Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) that allows others to share the work with an acknowledgment of the work's authorship and initial publication in this journal.
- Authors are able to enter into separate, additional contractual arrangements for the non-exclusive distribution of the journal's published version of the work (e.g., post it to an institutional repository or publish it in a book), with an acknowledgment of its initial publication in this journal.
- Authors are permitted and encouraged to post their work online (e.g., in institutional repositories or on their website) prior to and during the submission process, as it can lead to productive exchanges, as well as earlier and greater citation of published work.
