The Practice of Brahmacariya According to Buddhist Dharma Principles for Ethical Development in Thai Society

Authors

  • Pusaon Saetang Nakhon Ratchasima Rajabhat University
  • Manit Akkhachat Nakhon Ratchasima Rajabhat University

Keywords:

Brahmacariya, Buddhism, Ethics, Thai Society, Moral Development

Abstract

This academic article explores the meaning, concepts, and principles of celibacy according to Buddhism and proposes approaches to its application to promote ethics in contemporary Thai society. The study reveals that celibacy in the Tipitaka is a noble way of life for those seeking liberation from all defilements. It is a life aimed at purity of body, speech, and mind, guided by morality, concentration, and wisdom. Celibacy is not merely the abstention from sexual intercourse or ordination; it is a way of life based on the Noble Eightfold Path, a path of practical practice leading to purity and liberation. Buddhist ethics encompasses several key principles, including gratitude, discipline, unity, compassion, and the Five Precepts, which serve as the foundations for peaceful coexistence in society. Ethics can be developed through Buddhist principles, such as the Four Right Efforts, the Two World-Protecting Principles of Shame and Ottappa, the Seven Sappurisadhammas, the Four Lay Dhammas, and the Three Suttas, all of which are important tools for instilling morality and ethics in Thai society. It helps individuals develop themselves physically, verbally and mentally, and promotes a peaceful and sustainable society, and reduces corruption, which is an ethical crisis in Thai society today.

     

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

พระครูสังฆรักษ์ปรีชา ฐิตญาโณ. (2564). สัปปุริสธรรม : พฤติกรรมการดำเนินชีวิตสมัยใหม่. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(7), 16-26.

พระณัฐวุฒิ พันทะลีและคณะ. (2564). การส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมสําหรับข้าราชการไทยตามหลักธรรม เพื่อสร้างจิตสํานึกต่อการป้องกันการทุจริตคอร์รัปชั่นภายในหน่วยงานภาครัฐ. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 4(2), 46-63.

พระไตรปิฎก. (2545). พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกนิบาต เล่ม 2. กรุงเทพมหานคร : มหามกุฏราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2544). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 12). มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2556). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2554). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 34). นนทบุรี : เอส อาร์ พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2558). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม พิมพ์ครั้งที่ 30 กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.

พระมหาบุญแสง ปุญฺญสโม, พระมหาสมบูรณ์ วุฑฺฒิกโร, และ สมิทธิพล เนตรนิมิตร. (2562). การประยุกต์การประพฤติพรหมจรรย์เพื่อพัฒนาจริยธรรมในสังคมไทย. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 7(1), 153–165.

พระมหาวีรวิชญ์ ราชโคตร. (2567). ปฏิบัตินิยมกับเป้าหมายของพรหมจรรย์ ว่าด้วยบทสนทนาของพระปุณณมันตานีบุตรกับพระสารีบุตรในรถวินีตสูตร. วารสารพุทธโฆ, 3(3), 26-40.

พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส (นิธิบุณยากร). (2557). สุจริตธรรมในฐานะเครื่องมือป้องกันการทุจริตคอร์รัปชันในสังคมไทยปัจจุบัน. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเมธีวัชรบัณฑิต (พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส) และคณะ. (2562). การประยุกต์การประพฤติพรหมจรรย์เพื่อพัฒนาจริยธรรมในสังคมไทย. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 7(1), 153-165.

พระราชวรมุนี (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2550). พระพุทธศาสนากับชีวิตสมัยใหม่. สำนักพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระวิศรุต ธีโร. (2564). การปฏิบัติตนคุณธรรมจริยธรรมตามแนวทางพระพุทธศาสนา. วารสารชัยมงคลปริทรรศน์, 1(2), 1-12.

พระสุตตันตปิฎก. (2525). อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต (เล่ม 2) พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย. สืบค้นเมื่อ 13 กันยายน 2568, จาก https://www.dhammahome. com/webboard/topic/38815

พิษณุ หอมสมบัติและคณะ. (2564). ฆราวาสธรรม 4 ประเภท : การป้องกันการทุจริตอย่างยั่งยืน. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 21(2), 159-169.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2542). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร : นานมีบุคส์.

วิภาวรรณ ลิมป์ไพบูลย์ และ พระครูโกวิทอรรถวาท. (2565). หลักพุทธธรรมและทฤษฎีการพัฒนาทางจริยธรรมของโคลเบิร์กเพื่อลดการทุจริตในองค์กร. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(5), 175-193.

สกุล อ้นมา. (2562). การตีความแบบวิเคราะห์เปรียบเทียบระหว่าง PITY AND FEAR กับหิริโอตัปปะ. วารสารปัญญาปณิธาน, 4(1), 1-17.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2540). หลักทั่วไปของพุทธศาสตร์. กรุงเทพมหานคร : ธรรมสภา.

สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราปรามการทุจริตแห่งชาติ. (2564). หลักธรรมคำสอนในพระพุทธศาสนากับหลักสูตรต้านทุจริตศึกษา. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2568 จาก http://www.stopcorruption.moph.go.th

สุวรรณา สถาอานันท์. (2548). จริยธรรมทางพระพุทธศาสนา. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Banks, S. (2016). Ethics and values in social work (4th ed.). Palgrave Macmillan.

Downloads

Published

2025-10-06

Issue

Section

Academic article