โรงเรียน อุดมการณ์รัฐ และความเหลื่อมล้ำ: มุมมองเชิงวิพากษ์ ต่อการบริหารการศึกษา

ผู้แต่ง

  • อภิสิทธิ์ กาฬภักดี มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน
  • พระวิชรญาณ วิสุทฺธิญาโณ (โม้แหยม) มหาวิทยาลัยขอนแก่น
  • พระอนุสรณ์ วชิรวํโส (เกาะน้ำใส) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

โรงเรียน, อุดมการณ์รัฐ, ความเหลื่อมล้ำ, บริหารการศึกษา, ทฤษฎีเชิงวิพากษ์

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มุ่งวิเคราะห์โรงเรียน อุดมการณ์รัฐ และความเหลื่อมล้ำ: มุมมองเชิงวิพากษ์ต่อการบริหารการศึกษา โดยการวิเคราะห์บทบาทของระบบการศึกษาในศตวรรษที่ 21 ภายใต้บริบทของอุดมการณ์รัฐ โครงสร้างอำนาจ และความเหลื่อมล้ำทางสังคม โดยชี้ให้เห็นว่าการศึกษามิได้เป็นเพียงเครื่องมือในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เท่านั้น แต่ยังเป็นกลไกสำคัญในการผลิตซ้ำอุดมการณ์และโครงสร้างชนชั้นผ่านหลักสูตร การบริหารสถานศึกษา และกระบวนการเรียนรู้ การศึกษายุคใหม่เน้นการพัฒนาทักษะสำคัญ เช่น การคิดเชิงวิพากษ์ การแก้ปัญหา และการใช้เทคโนโลยี อย่างไรก็ตาม ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษายังคงดำรงอยู่จากปัจจัยเชิงโครงสร้าง เช่น ความยากจน การกระจายทรัพยากรที่ไม่เท่าเทียม และนโยบายที่ขาดความต่อเนื่อง ส่งผลให้ผู้เรียนจากกลุ่มเปราะบางเสียเปรียบอย่างเป็นระบบ ในเชิงการบริหาร โรงเรียนทำหน้าที่เป็นพื้นที่ถ่ายทอดอุดมการณ์ของรัฐผ่าน “หลักสูตรแฝง” และการให้คุณค่ากับทุนทางวัฒนธรรมของชนชั้นนำ ขณะที่กระบวนการออกแบบหลักสูตรยังมีบทบาทในการกำหนดอัตลักษณ์ของพลเมือง ทั้งในระดับชาติและระดับโลก อย่างไรก็ตามโรงเรียนมิได้เป็นเพียงพื้นที่ของการครอบงำ หากยังเป็นพื้นที่ของการต่อรองทางอุดมการณ์ ที่ครูและผู้บริหารสามารถใช้แนวคิดเชิงวิพากษ์เพื่อสร้างความเปลี่ยนแปลงได้ ฉะนั้นการปฏิรูปการศึกษาที่แท้จริงจำเป็นต้องตระหนักถึงมิติทางอำนาจ อุดมการณ์ และโครงสร้างทางสังคม ควบคู่กับการพัฒนาคุณภาพการเรียนรู้ เพื่อมุ่งสู่ความเสมอภาคและความเป็นธรรมทางการศึกษาอย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

ฉัฐวัฒน์ ชัชณฐาภัฏฐ์. (2567). ความเหลื่อมล้ำในสังคมไทย ความท้าทายและการปรับตัวสู่ความเท่าเทียม. วารสารสังคมศึกษาปริทรรศน์, 1(1), 99-114.

ชยานันต์ ปานสอน และ อภิธีร์ ทรงบัณฑิตย์. (2566). บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความสำเร็จการระดมทรัพยากรทางการศึกษาของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. Rajapark Journal, 17(54), 468-481.

ณฐยา ราชสมบัติ, พระครูศรีสุธรรมนิวิฐ, พระมหาอุดร อุตฺตโร และ ปริญญา นิกรกุล. (2566). เศรษฐศาสตร์การศึกษา: มิติความเหลื่อมล้ำที่ซ่อนตัวอยู่ภายใต้โครงสร้างการศึกษาไทย. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 8(3), 66-80.

ณดล คุณานนท์. (2568). ปัญหาความเท่าเทียมทางการศึกษาของเด็กไทยในชนบทและเมือง. Thai Social Science Journal, 2(3), 1-10.

ตรีนุช สมแก้ว. (2568). องค์ประกอบของการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนคุณภาพ ตามนโยบาย 1 อำเภอ 1 โรงเรียนคุณภาพ. วารสารพุทธนวัตกรรมการศึกษา, 1(2), 107-120.

ธีระวัฒน์ สุทธินนท์, ทิพมาศ เศวตวรโชติ และ สันติ อุ่นจะนำ. (2567). กลยุทธ์ในการส่งเสริมคุณธรรมสำหรับครูและผู้บริหารสถานศึกษา โรงเรียนในสังกัดเทศบาลนครตรัง. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 6(2), 1-16.

ประภาศ ปานเจี้ยง. (2566). อุดมการณ์ความเป็นครู: บ่มเพาะ ผลิต และปลดปล่อยสู่เสรีภาพ. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 34(1), 20–31.

พระครูปภัสสรกิตติคุณ ชุมโคตร และ วิทยา ทองดี. (2568). แนวทางการสอนศาสนาเพื่อเสริมสร้างความเป็นพลเมืองโลก: บทเรียนสำคัญของครูสังคมศึกษา. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 7(1), 535-546.

พระครูสุตสารบัณฑิต (จำนงค์ ผมไผ), พระมหาเกริกเกียรติ นิรุตฺติเมธี (ไพศาลเจริญลาภ) และ พระมหาอำพล ธนปญฺโญ (ชัยสารี). (2567). การศึกษาเรื่องอัตลักษณ์และความหลากหลายในสังคมหลังสมัยใหม่. วารสารกว๊านพะเยา, 1(6), 39-48.

เพชรรัตน์ โนจา และ ขวัญฤดี มีนันท์. (2565). การจัดทำหลักสูตรวิชาพลเมืองเพื่อเสริมสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของไทย. วารสารสังคมศาสตร์และศาสตร์รวมสมัย, 3(1), 32-48.

วริศรา พรมวัง และ นัทนิชา โชติพิทยานนท์. (2568). การบริหารจัดการเชิงกลยุทธ์เพื่อพัฒนาการจัดการศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารการบริหารการจัดการและการพัฒนาที่ยั่งยืน, 3(2), 650-660.

วิโรจน์ สารรัตนะ, พระครูสุธีจริยวัฒน์, พระครูธรรมาภิสมัย, พระมหาศุภชัย สุภกิจฺโจ, วิทูล ทาชา, เอกชาตรี สุขเสน. (2567). ทัศนะเชิงวิชาการและสิ่งท้าทายต่อการบริหารการศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน, 5(2), 1-16.

สิทธิชัย กฤชวิวรรธน์. (2568). ลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาไทย นโยบายครูดี เรียนฟรี ใกล้บ้านทั้งระบบ. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 7(6), 195-208.

สุทธิพงศ์ เสมสูงเนิน. (2568). การศึกษา คือ ความมั่นคงของชาติ. Journal of Education and Social Agenda, 2(1), 57-72.

อภิญญา อุปวงค์ษา, รักชนกชรินร์ พูลสุวรรณนธี, และ วรรณรี ปานศิริ. (2569). การบริหารการศึกษาตามหลักธรรมาภิบาลด้านคุณธรรมและความโปร่งใส. วารสารวิจยวิชาการ, 9(2), 300-315.

Apple, M. W. (2004). Ideology and curriculum (3rd ed.). Routledge.

Bourdieu, P., & Passeron, J.-C. (1990). Reproduction in education, society and culture (2nd ed.). Sage Publications.

Giroux, H. A. (2001). Theory and resistance in education: Towards a pedagogy for the opposition (Rev. and expanded ed.). Bergin & Garvey.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-30