การบริหารจัดการการศึกษาเพื่อสร้างความเป็นพลเมือง ท่ามกลางความขัดแย้ง ทางการเมืองและอุดมการณ์รัฐ บทบาทและข้อท้าทายของผู้บริหารสถานศึกษา
คำสำคัญ:
ความเป็นพลเมือง, การบริหารการศึกษา, ความขัดแย้งทางการเมือง, อุดมการณ์รัฐบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีมุ่งศึกษาวิเคราะห์เชิงวิพากษ์บทบาทและข้อท้าทายของผู้บริหารสถานศึกษาในการบริหารจัดการการศึกษาเพื่อสร้างความเป็นพลเมือง ภายใต้บริบทความขัดแย้งทางการเมืองและอุดมการณ์รัฐ โดยบูรณาการกรอบแนวคิดกลไกอุดมการณ์ของรัฐและแนวคิดพื้นที่สาธารณะมาใช้ในการอธิบายพลวัตของอำนาจในระบบการศึกษา ผลการศึกษาพบว่า สถานศึกษาได้แปรสภาพจากพื้นที่ถ่ายทอดความรู้ไปสู่พื้นที่การต่อรองทางอุดมการณ์ระหว่างความเป็นพลเมืองแบบเชื่อฟังและความเป็นพลเมืองเชิงวิพากษ์ ส่งผลให้ผู้บริหารสถานศึกษาต้องเผชิญภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกในการสร้างสมดุลระหว่างการปฏิบัติตามนโยบายรัฐกับการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของผู้เรียน บทความเสนอองค์ความรู้ใหม่ในรูปแบบโมเดลภาวะผู้นำการศึกษาเชิงเปลี่ยนผ่านเพื่อสร้างพลเมืองท่ามกลางความขัดแย้ง ซึ่งเน้นการแปรเปลี่ยนความขัดแย้งให้เป็นกระบวนการเรียนรู้เชิงประชาธิปไตย โดยผู้บริหารต้องทำหน้าที่เป็นผู้นำเชิงวิพากษ์และผู้อำนวยความสะดวกในการสร้างพื้นที่ปลอดภัย และพื้นที่สาธารณะในสถานศึกษา ควบคู่กับการส่งเสริมธรรมาภิบาลเชิงประชาธิปไตยและการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน ข้อค้นพบสำคัญ ชี้ว่าการสร้างความเป็นพลเมืองในยุคความขัดแย้งจำเป็นต้องมองความขัดแย้งเป็นทรัพยากรทางการเรียนรู้ พัฒนาผู้เรียนให้มีทักษะการคิดเชิงวิพากษ์และการอยู่ร่วมกับความแตกต่างอย่างสันติ และปรับบทบาทผู้บริหารไปสู่ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรม-การเมือง อันจะนำไปสู่การพัฒนาพลเมืองที่มีคุณภาพและการเสริมสร้างสังคมประชาธิปไตยอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กณสิทธิ์ จตุเทน. (2569). ภาวะผู้นำเพื่อความยุติธรรมทางสังคม: การพัฒนาโครงสร้างเชิงกลยุทธ์เพื่อความเสมอภาคและการมีส่วนร่วมในสถานศึกษา. วารสารพุทธมัคค์, 12(1), 514–532.
กนกรัตน์ เลิศชูสกุล. (2564). สงครามเย็น (ใน) ระหว่างโบว์ขาว. มติชน.
กิตติพงษ์ โคตรจันทึก, รัดเกล้า แจ่มฤทธิ์, และ จันทิมา สุขสุคนธ์. (2567). แนวทางการศึกษารัฐศาสตร์ในศตวรรษที่ 21. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(1), 272–283.
กิตติวงค์ สาสวด, วรรณี นนท์ธนประกิจ, และ ซาฟีร่า อิแอ. (2568). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนเอกชนในจังหวัดพัทลุง. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 18(2), 102–119.
จิรภา ประทุมมินทร์. (2565). อำนาจนิยม “ระบบการศึกษาไทย” ผ่านเครื่องแบบ ทรงผม หน้าเสาธง ไม้เรียว. โครงการวิจัยและพัฒนาวิชาการด้านการศึกษา.
ชัยณรงค์ เครือนวน และ พิมพ์ประไพ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา. (2564). เศรษฐศาสตร์การเมืองว่าด้วยการพัฒนา: ศึกษาการพัฒนาเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก. วารสารการพัฒนาสังคมและกลยุทธ์การบริหาร, 23(2), 88–105.
นิพิฐพนธ์ นันทะวงศ์. (2567). อำนาจ ความรู้ และการสร้างภาพแทน: การวิเคราะห์เชิงวิพากษ์ต่อการนำเสนอประวัติศาสตร์ความขัดแย้งในแบบเรียนประวัติศาสตร์ของไทย เวียดนาม และกัมพูชา และผลกระทบต่อความสัมพันธ์ทวิภาคีระหว่างประเทศ. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 15(ฉบับเพิ่มเติม 2), 217–262.
ปาริษา มูสิกะคามะ. (2561). การกำกับดูแลพื้นที่สาธารณะเมืองในฐานะทรัพยากรร่วม. Built Environment Inquiry, 17(2), 1–13.
พงศธร สุรินทร์ และ สุนทรี โชติดิลก. (2566). ชุดความคิดที่ปรากฏในบทเพลงที่ผลิตโดยคณะรักษาความสงบแห่งชาติ: การศึกษาตามแนววาทกรรมวิเคราะห์เชิงวิพากษ์. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 6(1), 38–52.
ภัทรพันธุ์ นิธิวรัตน์สกุล, และ ฆฬิสา สุธดาอนันตโภคิน. (2566). การแสดงออกทางการเมืองเชิงสัญลักษณ์: กรณีศึกษาอวัจนภาษาทางการเมืองของเยาวชนไทย. ใน เอกสารเผยแพร่ทางวิชาการ สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เลิศพร อุดมพงษ์. (2566). การศึกษาบทบาทของภาคประชาสังคมในการเสริมสร้างความมั่นคงทางสังคมและการพัฒนาประชาธิปไตย: กรณีองค์กรด้านการต่อต้านการทุจริตและส่งเสริมสังคมธรรมาภิบาล. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 21(1), 128–149.
วัชพล ตุลยวิไลกุล และ วัชรพงศ์ ศิริมาสกุล. (2567). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้วิชาหน้าที่พลเมืองโดยใช้ฉากทัศน์เป็นฐานเพื่อสร้างทักษะการคิดเชิงวิพากษ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(7), 208–217.
วาสนา ศรีจำปา. (2564). สิทธิชุมชนกับความเป็นพื้นที่สาธารณะของฮาเบอร์มาส: เครื่องมือในการต่อรองอำนาจรัฐ. วารสารความยุติธรรมทางสังคมและความเหลื่อมล้ำ, 2(3), 32–52.
วิชชาญ จุลหริก, จุไรรัตน์ วรรณยิ่ง, และ พรทิพย์ เจริญธรรมานนท์. (2568). ความท้าทายและแนวทางการพัฒนาการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล: การวิเคราะห์เชิงวิพากษ์เพื่อการปรับตัวอย่างยั่งยืน. วารสารโพธิศาสตร์ปริทัศน์, 5(2), 1–12.
ศราวุธ ขันธวิชัย, พระสิริชัย ธมฺมจาโร (สายสงห์), พระสังวาน เขมปญฺโญ (สายเนตร), และ สมนึก จันทร์โสดา. (2565). ธรรมาภิบาลกับการเมืองการปกครองภายใต้ยุทธศาสตร์ประเทศไทย 4.0. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(1), 1253–1270.
ศิริสุดา สังข์งาม. (2568). การบูรณาการหลักอิทธิบาท 4 เพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารวิรุฬห์ศาสตร์ปริทัศน์, 1(3), 37–45.
สุธิดา พัฒนศรีวิเชียร. (2560). ความสำคัญของธรรมาภิบาล ประชาธิปไตย การมีส่วนร่วมของประชาชน และสื่อในการพัฒนา. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 27(1), 47–59.
เสรี รังสรรค์ และ ธีรภัทร์ เสรีรังสรรค์. (2561). การศึกษาทางการเมืองเพื่อสร้างความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตย. วารสารสังคมศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 48(2), 31–52.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสินธุ์โสธร

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Authors who publish with Journal of TCI agree to the following terms:
- Authors retain copyright and grant the journal right of first publication with the work simultaneously licensed under a Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) that allows others to share the work with an acknowledgment of the work's authorship and initial publication in this journal.
- Authors are able to enter into separate, additional contractual arrangements for the non-exclusive distribution of the journal's published version of the work (e.g., post it to an institutional repository or publish it in a book), with an acknowledgment of its initial publication in this journal.
- Authors are permitted and encouraged to post their work online (e.g., in institutional repositories or on their website) prior to and during the submission process, as it can lead to productive exchanges, as well as earlier and greater citation of published work.