บทบาทของพระสังฆธิการในบริบทสังคมร่วมสมัยกับประสิทธิภาพการคุ้มครองคณะสงฆ์ไทย

ผู้แต่ง

  • พระภูมินทร์ ญาณวีโร (ดอนแก้วญวน) มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน
  • พระวิชรญาณ วิสุทฺธิญาโณ (โม้แหยม) มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน

คำสำคัญ:

พระสังฆาธิการ, คณะสงฆ์ไทย, สังคมร่วมสมัย, การคุ้มครองคณะสงฆ์, ธรรมาภิบาล

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของพระสังฆาธิการในบริบทสังคมร่วมสมัย และความสัมพันธ์กับประสิทธิภาพในการคุ้มครองคณะสงฆ์ไทย ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงทางสังคม เศรษฐกิจ เทคโนโลยี และวัฒนธรรม ซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงต่อโครงสร้างการบริหารคณะสงฆ์และภาพลักษณ์ของพระพุทธศาสนา การศึกษาใช้ระเบียบวิธีวิเคราะห์เอกสารทางวิชาการ กฎหมายคณะสงฆ์ และแนวคิดด้านการบริหารจัดการองค์กร ผลการศึกษาพบว่า ในปัจจุบันพระสงฆ์มีสถานะทางกฎหมายแบบ "อัตลักษณ์คู่" คือเป็นทั้งสมณะผู้ปฏิบัติตามพระธรรมวินัยและเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายบ้านเมือง ดังนั้น พระสังฆาธิการยุคใหม่จำเป็นต้องปรับบทบาทจากการปกครองเชิงโครงสร้างแบบดั้งเดิมไปสู่ "การบริหารเชิงรุก" โดยบูรณาการหลักพุทธศาสตร์ นิติศาสตร์ และเทคโนโลยีสารสนเทศเข้าด้วยกัน เน้นการบริหารงาน 6 ด้านด้วยหลักธรรมาภิบาล ความโปร่งใส และการจัดการภาวะวิกฤตออนไลน์ด้วยบิ๊กดาต้า เพื่อสร้างเกราะป้องกันวิกฤตศรัทธาและเสริมสร้างความยืดหยุ่นทางสังคมผ่านงานสาธารณสงเคราะห์เชิงรุก อันจะนำไปสู่การคุ้มครองคณะสงฆ์ไทยได้อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืนในยุคดิจิทัล

เอกสารอ้างอิง

จิรายุทธ เยี่ยมสวน, อภิชิต เหมือยไธสง, และ พระวิชรญาณวิสุทฺธิญาโณ (โม้แหยม). (2568). สถานะทางกฎหมายของพระสงฆ์: ความซับซ้อนของการบังคับใช้กฎหมายทางโลกและผลกระทบต่อการปกครองคณะสงฆ์. วารสารสินธุ์โสธร, 1(3), 36-46.

จุติพร ปริญโญกุล, และ ธาตรี ใต้ฟ้าพูล. (2568). การจัดการภาวะวิกฤตออนไลน์ทางการเมืองด้วยบิ๊กดาต้า: กรณีศึกษาบริบทสังคมไทยยุคดิจิทัล. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 10(2), 43-61.

พระครูวิสาลสรนาท (อุดม อติพโล). (2568). วิเคราะห์การปกป้องคุ้มครองคณะสงฆ์ในคัมภีร์พระพุทธศาสนา. วารสารนวังคสัตถุศาสน์ปริทรรศน์, 3(2), 183-197.

พระครูสมุห์กรณ์พัฒน์ กนฺตวณฺโณ, และ พิชญกัญญา กองนิล. (2568). การวิเคราะห์ผลกระทบของแผนปฏิรูปกิจการคณะสงฆ์ในยุคใหม่สู่สาธารณะสงเคราะห์. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(2), 243-256.

พระมหาสมพาร จิตฺตสํวโร, พระเทพวัชรสารบัณฑิต (ประสาร จนฺทสาโร), และ ประเสริฐ ธิลาว. (2568). การพัฒนาศักยภาพการปกครองคณะสงฆ์ของพระสังฆาธิการในอำเภอวังน้ำเย็น จังหวัดสระแก้ว. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(4), 112-126.

พระราชเมธีวชิรดิลก (ไพจิตร สาฆ้อง), พระกิตติสารสุธี (เชิดชัย แก้วอาษา), พระครูสุภัทรสีลโสภณ (สายัณห์ วงศ์สุรินทร์), พระมหาทศพร สุมุทุโก (อ่อนน้อม), และ สำราญ ศรีคำมูล. (2568). การบริหารการศึกษาคณะสงฆ์ในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(6), 1127-1141.

ภคพล ชินโสภา, พระครูประยุตสารธรรม, อภิชิต เหมือยไธสง, และ พระวิชรญาณวิสุทฺธิญาโณ (โม้แหยม). (2568). หลักศาสนาในกรอบกฎหมายต่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนาภายใต้กฎหมายคณะสงฆ์และกฎหมายระหว่างประเทศ. วารสารสินธุ์โสธร, 1(3), 95-106.

รณกร นาคเกลี้ยง, ดรุณี ทองสุข, ชลรดา ประสิทธิ์แสงอารีย์, และ รัฐพงศ์ มีสิทธิ์. (2568). การประเมินความยืดหยุ่นของการจราจรบนทางพิเศษเมื่อเกิดเหตุขัดข้อง กรณีศึกษาการประยุกต์ใช้ช่องทางจราจรที่สามารถปรับเปลี่ยนทิศทาง. ใน รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิศวกรรมโยธาแห่งชาติ ครั้งที่ 30 (เล่มที่ 30).

วิชญะ ยศกาศ และ พระครูโกวิทอรรถวาที. (2568). ความยากลำบากของพระสงฆ์ในการใช้ชีวิตในสังคมไทย. วารสาร มจร โกศัยปริทรรศน์, 3(1), 85-94.

Samahito, P. S. (2568). การเสริมสร้างกิจการคณะสงฆ์ตามหลักพระพุทธศาสนา. Mahachula Academic Journal, 12(1).

Sodamak, H. (2568). ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการประกันภัยธุรกิจหยุดชะงักในประเทศไทย กรณีศึกษาการหยุดชะงักของธุรกิจจากคำสั่งนายทะเบียนที่ 24/2564. Journal of Social Science for Local Development Rajabhat Maha Sarakham University, 9(2), 590-606.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-03-28