การประพฤติพรหมจรรย์ตามหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา เพื่อพัฒนาจริยธรรมในสังคมไทย

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มุ่งศึกษาความหมาย แนวคิด และหลักธรรมเกี่ยวกับการประพฤติพรหมจรรย์ตามแนวพระพุทธศาสนา และเสนอแนวทางการประยุกต์ใช้หลักพรหมจรรย์ในการส่งเสริมจริยธรรมในสังคมไทยร่วมสมัย ผลการศึกษาพบว่า พรหมจรรย์ในพระไตรปิฎกเป็นแนวทางแห่งการดำเนินชีวิตอันประเสริฐของผู้แสวงหาความหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง เป็นชีวิตที่มุ่งสู่ความบริสุทธิ์ทางกาย วาจา ใจ โดยมีศีล สมาธิ และปัญญาเป็นหลัก พรหมจรรย์มิใช่เพียงการละเมถุนหรือการบวชเท่านั้น หากเป็นวิถีแห่งชีวิตที่ตั้งอยู่บนมรรคมีองค์ 8 เป็นแนวทางแห่งการปฏิบัติจริงเพื่อความบริสุทธิ์และความหลุดพ้น จริยธรรมตามแนวพระพุทธศาสนาประกอบด้วยหลักธรรมสำคัญหลายประการ เช่น ความกตัญญูกตเวที ความมีระเบียบวินัย ความสามัคคี ความเมตตากรุณา และศีล 5 ซึ่งเป็นพื้นฐานของการอยู่ร่วมกันในสังคมอย่างสงบสุข การพัฒนาจริยธรรมสามารถใช้หลักธรรมทางพระพุทธศาสนา เช่น หลักสัมมัปปธาน 4 หลักธรรมคุ้มครองโลก 2 คือ หิริและโอตตัปปะ หลักสัปปุริสธรรม 7 หลักฆราวาสธรรม 4 และหลักสุจริต 3 ซึ่งล้วนเป็นเครื่องมือสำคัญในการปลูกฝังคุณธรรมและจริยธรรมในสังคมไทย ช่วยให้บุคคลพัฒนาตนเองทั้งทางกาย วาจา ใจ และส่งเสริมสังคมที่สงบสุข ยั่งยืน และลดปัญหาทุจริตคอร์รัปชั่นที่เป็นวิกฤตการณ์ด้านจริยธรรมในสังคมไทยปัจจุบัน