รูปแบบการมีส่วนร่วมทางการเมืองทางตรงและทางอ้อมของประชาชนไทยในโลกออนไลน์และความท้าทายในยุคดิจิทัล
คำสำคัญ:
การมีส่วนร่วม, การเมือง, โลกออนไลน์, ยุคดิจิทัลบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มุ่งศึกษารูปแบบการมีส่วนร่วมทางการเมืองทางตรงและทางอ้อมของประชาชนไทยในโลกออนไลน์และความท้าทายในยุคดิจิทัลที่เทคโนโลยีสารสนเทศมีบทบาทอย่างลึกซึ้งต่อการดำเนินชีวิตของประชาชนไทย การมีส่วนร่วมทางการเมืองได้เปลี่ยนแปลงจากรูปแบบดั้งเดิมไปสู่มิติใหม่ทั้งทางตรงและทางอ้อมผ่านช่องทางออนไลน์ การมีส่วนร่วมทางตรง เช่น การลงชื่อสนับสนุนข้อเรียกร้อง การเข้าร่วมกิจกรรมประท้วงผ่านโซเชียลมีเดีย และการร่วมอภิปรายประเด็นทางการเมือง มีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ขณะที่การมีส่วนร่วมทางอ้อม เช่น การเผยแพร่ข้อมูล การตั้งคำถามเชิงวิพากษ์ และการใช้พลังโซเชียลในการกดดันภาครัฐ ก็มีบทบาทสำคัญ อย่างไรก็ตาม ความท้าทายสำคัญ ได้แก่ ปัญหาข่าวปลอม ความขัดแย้งในโลกออนไลน์ การควบคุมจากรัฐ และความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงเทคโนโลยี ซึ่งล้วนเป็นอุปสรรคต่อการมีส่วนร่วมอย่างสร้างสรรค์และยั่งยืน การส่งเสริมการรู้เท่าทันดิจิทัลและ การสร้างพื้นที่สาธารณะออนไลน์ที่เปิดกว้าง จึงเป็นแนวทางสำคัญในการพัฒนาประชาธิปไตยร่วมสมัยของไทย
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2565). กรมส่งเสริมการเกษตร ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลตรวจสอบแปลงเพาะปลูก ผ่านแอปพลิเคชัน Geoplots appeared. (ออนไลน์). สืบค้นเมื่อ 18 กันยายน 2568, จาก https://www.doae.go.th/
กิตตินันท์ วงษ์สุวรรณและคณะ. (2566). อิทธิพลการสื่อสารทางการเมืองยุคดิจิทัลกับการเคลื่อนไหวทางสังคม. วารสารปัญญา, 30(3), 158-171.
จารุกิตติ์ ธีรตาพงศ์. (2562). “Digital Politics” การเมืองใหม่ในโลกดิจิทัล กับ จันจิรา สมบัติพูนศิริ”. (ออนไลน์). สืบค้นเมื่อ 18 กันยายน 2568, จาก https://www.the101.world/one-on-one-ep-37/
พระณัฐวุฒิ พันทะลีและคณะ. (2565). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนผ่านสื่อสังคมออนไลน์. วารสารการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 2(1), 83-93.
พระมหาวีระชาติ ปิยวณฺโณ (โปธา). (2565). การจัดการความโกรธโดยใช้หลักเมตตาทางพระพุทธศาสนาเพื่อแก้ไขปัญหาความขัดแย้งระหว่างรัสเซียกับยูเครน. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 23(2), 27-40
พัณนิดา อุปหนองและคณะ. (2565). พลเมืองดิจิทัลกับมิติด้านการมีส่วนร่วมทางการเมืองและสังคม. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 13(2), 173-188.
ภูริวัจน์ ปุณยวุฒิปรีดา. (2563). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน : แนวคิด หลักการ และการส่งเสริม. วารสารบัณฑิตแสงโคมคำ, 5(2), 386-387.
วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง. (2561). ความท้าทายแห่งศตวรรษที่ 21 ของพลเมืองดิจิทัล. (ออนไลน์). สืบค้นเมื่อ 18 กันยายน 2568, จาก https://www.the101.world/digital-challenges/
วุฒิพร ลิ้มวราภัส. (2562). กระบวนการมีส่วนร่วมทางการเมืองผ่านสื่อออนไลน์ : กรณีศึกษาโพสต์ทูเดย์ และแนวหน้า. ปริญญานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการเมืองและยุทธศาสตร์การพัฒนา. บัณฑิตวิทยาลัย : สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สมคิด พุ่มทุเรียน และ ประเวศน์ มหารัตน์สกุล. (2565). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของพลเมืองไทยในยุคดิจิทัล. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 10(5), 2298-2312.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2559). การส่งเสริมเด็กและเยาวชนให้เป็นพลเมืองมีส่วนร่วมในระบอบประชาธิปไตย. (ออนไลน์). สืบค้นเมื่อ 18 กันยายน 2568, จาก https://prt.parliament.go.th/items/d74808e0-909d-4a38-970f-2bf84b2878da
สุภิญญา กลางณรงค์ และ ณภัทร เรืองนภากุล. (2564). ความเป็นพลเมืองยุคดิจิทัลกับการรับมือด้านมืดออนไลน์ในวิถีปรกติใหม่. (ออนไลน์). สืบค้นเมื่อ 18 กันยายน 2568, จาก https://blog.cofact.org/digitalcitizen/
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารสินธุ์โสธร

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Authors who publish with Journal of TCI agree to the following terms:
- Authors retain copyright and grant the journal right of first publication with the work simultaneously licensed under a Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) that allows others to share the work with an acknowledgment of the work's authorship and initial publication in this journal.
- Authors are able to enter into separate, additional contractual arrangements for the non-exclusive distribution of the journal's published version of the work (e.g., post it to an institutional repository or publish it in a book), with an acknowledgment of its initial publication in this journal.
- Authors are permitted and encouraged to post their work online (e.g., in institutional repositories or on their website) prior to and during the submission process, as it can lead to productive exchanges, as well as earlier and greater citation of published work.