Multiple Intelligences and Early Learning: A Holistic Approach to Child Development
Main Article Content
Abstract
This academic article presents new knowledge emerging from the integration of Howard Gardner’s Multiple Intelligences Theory with a holistic development approach for early childhood education. The study proposes a conceptual framework that guides the systematic design of meaningful and individualized learning experiences. The proposed model comprises five key components: 1) Identification of Individual Intelligences – recognizing each child's unique strengths (e.g., musical, linguistic, logical, bodily-kinesthetic, or naturalistic intelligence) and planning instruction accordingly; 2) Experiential Learning Design – creating learning experiences linked to real-life situations that promote all dimensions of development; 3) Holistic Development Focus – fostering balanced growth across five domains: physical, emotional, social, cognitive, moral and ethics; 4)Child-Centered Learning – positioning the teacher as a facilitator who encourages exploration, choice, and expression based on each child's interest and needs; and 5) Flexible and Formative Assessment – utilizing varied assessment tools (e.g., portfolios, behavioral observations) to reflect children's comprehensive development.
The core knowledge emphasizes that implementing multiple intelligences theory is not about labeling children but rather enabling them to learn and express themselves through diverse modalities that align with their natural inclinations. The holistic development approach extends beyond academic learning to cultivate essential human values and life skills. The synthesis of both concepts fosters a flexible, child-friendly, and inclusive learning environment that fully supports the potential of each child. This integrated approach prepares young learners to become lifelong learners, competent individuals, and adaptable members of 21st-century society.
Article Details
References
กมลวรรณ อังศรีสุรพร. (2555). การศึกษาความสามารถทางพหุปัญญาของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมตามรูปแบบพหุปัญญาเพื่อการเรียนรู้โดยใช้นิทานเป็นสื่อ. วารสารจันทรเกษมสาร, 18(34), 127–133.
จิตรา พลสุธรรม และ ชลาธิป สมาหิโต. (2560). การจัดประสบการณ์การเรียนรู้ตามแนวสะเต็มศึกษาเพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อความหมายของเด็กปฐมวัย. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 32(1), 117–123.
จิราภรณ์ เสือแก้ว และคณะ. (2568). การสร้างเสริมสุขภาพช่องปากผ่านสื่อสร้างสรรค์: แนวทางใหม่ของการเรียนรู้ในเด็ก. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพและสาธารณสุข วชิระภูเก็ต, 5(2), 1–13.
ชมพูพราว มิ่งมงคล, และ พิชญาดา ดำแก้ว. (2568). แนวทางการปฏิบัติตนตามจรรยาบรรณวิชาชีพครูสำหรับครูปฐมวัย. Journal of Dhamma for Life, 31(4), 68–88.
ณัฐกฤตา ศิริกิจ และคณะ. (2568). การศึกษาผลการใช้ Digital Book ตามแนวคิดทฤษฎีพหุปัญญา หน่วยการเรียนรู้ทักษะกระบวนการวิทยาศาสตร์ขั้นพื้นฐาน วิชาทักษะกระบวนการวิทยาศาสตร์ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารราชภัฏเพชรบูรณ์สาร, 27(2), 17–29.
ณัทยา เกตุสิริ, และ วารุณี เรียนรู้. (2568). การพัฒนาทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยผ่านกิจกรรมบูรณาการในชีวิตประจำวัน. วารสารวิชาการนวัตกรรมการบริหารการศึกษา, 4(2), 1–8.
ทัดดาว ส่องแสงจันทร์, สุรีพร อนุศาสนนันท์ และ สมพงษ์ ปั้นหุ่น. (2557). การพัฒนาเครื่องมือประเมินปัญญาทางภาษาตามทฤษฎีพหุปัญญาสำหรับเด็กปฐมวัย. วารสารวิจัย มศว สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 20(1), 88–102.
นัฐธยา ออกช่อ, ทิพวัลย์ คำคง และ บุณยานุช เฉวียงหงส์. (2561). พฤติกรรมทางสังคมของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์ตามแนวทฤษฎีพหุปัญญา. วารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 2(1), 35–44.
นาถนัดดา ฉัตรชัยรัตนเวช และคณะ. (2568). การพัฒนาความสามารถในการอ่านเพื่อความเข้าใจโดยใช้การเรียนรู้แบบ MIA. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 3(2), 87–102.
นฤมล พัชรปิยะกุล และ ปิยพงษ์ พรมนนท์. (2565). การวิเคราะห์ลีลาการเรียนรู้ของผู้เรียนระดับประถมศึกษา: การสังเคราะห์ทฤษฎีและแนวทางการประยุกต์ใช้. วารสารการวัดผลการศึกษา สำนักทดสอบทางการศึกษาและจิตวิทยา, 42(112), 53–68.
บุญญิสา วงเวียน, เยาวพา เดชะคุปต์ และ นิภา ศรีไพโรจน์. (2557). การศึกษาความสามารถทางพหุปัญญาของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเพาะปลูกพืชโดยใช้รูปแบบพหุปัญญาเพื่อการเรียนรู้. The Golden Teak: Humanity and Social Science, 20(1), 77–84.
บัวแก้ว ทองคำ. (2564). ชุดกิจกรรมเสริมประสบการณ์เรียนรู้เพื่อส่งเสริมพัฒนาการทางสติปัญญาโดยใช้กระบวนการทางวิทยาศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัยอนุบาลชั้นปีที่ 1. วารสารปัญญา, 28(1), 29–37.
ปรีญานันท์ พร้อมสุขกุล. (2562). การศึกษาดนตรีสำหรับเด็กปฐมวัย. วารสารดนตรีบ้านสมเด็จฯ, 11(2), 23–36.
ปิยะดา แพรดำ. (2568). การส่งเสริมการเรียนรู้แบบพหุปัญญา: กรณีศึกษาห้องสมุดโรงเรียนวัดแสงสรรค์ จังหวัดปทุมธานี. วารสารมนุษยวิชาการ, 2(3), 58–71.
ภิรดา สีขาว และ เกสร กอกอง. (2568). การศึกษาสภาพปัญหาและแนวทางการแก้ปัญหาการจัดการเรียนรู้แบบเชิงรุกของครูปฐมวัยสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 1. วารสารปราชญ์ประชาคม, 3(3), 178–192.
ศิรินันท์ สถาพร. (2568). การประเมินโครงการส่งเสริมศักยภาพทางด้านภาษาต่างประเทศ (ภาษาจีนและภาษาอังกฤษ) ปีการศึกษา 2567 โดยใช้รูปแบบการประเมินแบบ CIPPIEST Model โรงเรียนอนุบาลเทศบาลนาสาร. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(7), 289–299.
ศิริทัย ธโนปจัย และ ปัทมาวดี เล่ห์มงคล. (2559). การใช้ชุดกิจกรรมแบบปฏิบัติการเพื่อพัฒนาทักษะทางวิทยาศาสตร์ของเด็กปฐมวัย. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 31(3), 159–164.
ศิริยุภา วรชินา, สาวิตรี ทยานศิลป์ และ ปิยะธิดา ขจรชัยกุล. (2561). การศึกษาอิทธิพลของพฤติกรรมการบริโภคอาหารต่อความสามารถทางพหุปัญญาในเด็กปฐมวัยอายุ 5–6 ปี ที่เป็นเด็กด้อยโอกาส จังหวัดสุรินทร์. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 13(43), 43–55.
สมกมล บุญมี และ จิราภรณ์ ทัพซ้าย. (2568). มองผ่านเลนส์ชาติพันธุ์วรรณนา กับการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ในบริบทปฐมวัย. วารสารชุมชนแห่งการเรียนรู้วิชาชีพครู (Online), 5(2), 106–117.
สมฤทัย กำจัดภัย, นนทชนนปภพ ปาลินทร และ วิชาญ ไทยแท้. (2565). ผลการจัดประสบการณ์แบบโครงการเพื่อพัฒนาทักษะพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ด้านการสังเกตการสื่อสารความหมายของเด็กปฐมวัย ชั้นอนุบาลปีที่ 3. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 4(1), 25–36.
สุนทรี ดุลมา และ อุบล ผลจันทน์. (2569). รายงานผลการใช้หนังสือนิทานเพื่อพัฒนาทักษะการฟังและการพูดสำหรับเด็กปฐมวัย ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านทีหนึเด สังกัดองค์การบริหารส่วนตำบลแม่หละ อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก. Journal of Integration Social Sciences and Development, 6(1), 19–27.
อุบล ผลจันทน์, สุนทรี ดุลมา และ ไพรินทร์ บุหลัน. (2565). ผลการพัฒนาความพร้อมของกล้ามเนื้อมัดเล็กโดยใช้กิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์เป็นกลุ่ม สำหรับเด็กนักเรียนชั้นเตรียมอนุบาล 2. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 4(6), 498–508.