Buddhist Way and Cultural Transformation in 21st Century Thailand

Main Article Content

พระมหาณัฐวุฒิ อุตฺตมเวที

Abstract

This academic article, titled "Buddhist Way of Life and the Transformation of Thai Culture in the 21st Century," aims to examine the relationship between the Buddhist way of life and the transformation of Thai culture within the context of a rapidly changing globalized world driven by technological advancement. The study employs qualitative analysis of academic documents, research journals, and synthesized core concepts of the Buddhist way of life, alongside examining the trends in Thai cultural shifts during the 21st century. The findings reveal that the Buddhist way of life plays a vital role in shaping Thai values and lifestyles, particularly in promoting morality, ethics, and social responsibility. However, in the 21st century, Thai society is undergoing rapid changes due to the influx of Western cultural influences, consumerism, and an increased reliance on digital technology. These factors have led to a diversification of Thai ways of life and a weakening connection to traditional cultural roots. Despite the continuous influence of Buddhism, the roles of temples, communities, and families in transmitting Buddhist values have declined. At the same time, there has been an adaptation of Buddhist practices, such as the use of technology to disseminate teachings and the organization of activities aligned with the lifestyles of the younger generation. This article proposes an integrative model for harmonizing the Buddhist way of life with the dynamics of Thai culture in the 21st century. The model focuses on revitalizing the role of Buddhist institutions, fostering cultural innovations, and promoting ethical values within contemporary society. This approach aims to ensure that Thai culture remains resilient and adaptable within the ever-evolving globalized context.

Article Details

Section
Academic Article

References

ฉันทนา โพธาราม. (2567). การสร้างจิตสำนึกวัฒนธรรมทางการเมืองของประชาชนในระบอบประชาธิปไตยในสังคมไทย. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 8(1), 209-218.

ฐิตารีย์ สำรี, และ จักรกฤษ กลิ่นเอี่ยม. (2567). การบูรณาการกระบวนการ CPA และโปรแกรมแมทติกอนเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์เรื่องอัตราส่วน สัดส่วนและร้อยละของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 19(3), 62-70.

บัณฑูร พานแก้ว, และ นันทพร วงษ์เชษฐา. (2567). Soft power ในความหมายของ Joseph Nye กับนโยบายของรัฐและข่าวในเว็บไซต์. วารสารศาสตร์, 18(1), 151-198.

พระครูนิวิฐศีลขันธ์, และ พระใบฎีกาปิยะ ปิยชโน. (2567). วัด: ศูนย์พัฒนาพุทธิปัญญาประชาชนในชุมชน. วารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์, 3(1), 1-16.

พระครูรัตนสุตาภรณ์, และคณะ. (2568). การพัฒนาภูมินิเวศน์ธรรมชาติผ่านกระบวนการจัดการความรู้ร่วมกับชุมชนพื้นที่ทุ่งแสลงหลวง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารวิจัยวิชาการ, 8(2), 1-15.

พระมหาจันที ธัมมะวิริโย(สีลาใหล), และคณะ. (2567). ธรรมะคลายโศก. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(2), 17-28.

พระมหาชัยเดช อธิปญฺโญ (ปัญสุวรรณ), และ พระครูพิศาลสารบัณฑิต. (2568). เชื่อกรรม รู้กรรม แก้กรรม. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(1), 324-332.

พระมหาวัชรากร กิตฺติปญฺโญ. (2566). พัฒนาการของการสักยันต์ไทย: จากพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์สู่ศิลปะบนเรือนร่าง. วารสารภาษาและวัฒนธรรมศึกษา, 2(1), 10-16.

พระมหาวิชาญ สุวิชฺชาโน, และคณะ. (2564). การจัดการศึกษาของโรงเรียนวิถีพุทธในศตวรรษที่ 21. วารสารนิตยสารเสียงธรรมจากมหายาน, 7(2), 27-36.

พระมหาสมัคร อติภทฺโท, และคณะ. (2568). หลักธรรมทางพุทธศาสนากับการพัฒนาภาวะผู้นำทางการเมืองในบริบทไทย. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(1), 256-266.

พระมหาสมัย ไกรประโคน, และคณะ. (2567). การส่งเสริมสัมมาอาชีพประชาชนตามหลักสังคหวัตถุธรรมของเทศบาลตำบลปลายนา อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(6), 1522-1532.

พระมหาเอกชัย วิสุทฺโธ (โคตรสุนทร). (2564). แนวทางการจัดการเรียนการสอนกลุ่มสาระสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมตามแนววิถีพุทธ. วารสารปัญญาปณิธาน, 6(2), 71-84.

พระราชพัฒนวัชรบัณฑิต, และ วิทยา ทองดี. (2567). ทักษะการเรียนการสอนสังคมศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการสังคมศาสตร์สมัยใหม่, 2(1), 51-61.

พระวิจิตร ญาณวโร. (2567). ทิศทางการบริหารงานท้องถิ่นไทยในอนาคต. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(1), 122-132.

พิพิธธนวดี สมคะเณย์, และ ประยูร แสงใส. (2565). การจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษาตามแนวปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในศตวรรษที่ 21. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(1), 1234-1242.

พูลศักดิ์ หอมสมบัติ, และคณะ. (2565). สมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของผู้สอนสังคมศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(1), 457-472.

วรท ฤทธิ์มะหันต์. (2567). สถูปเจดีย์สัญลักษณ์ทางพระพุทธศาสนา. วารสารนวพุทธศาสตร์, 3(2), 46-55.

วรรณภา ทองแดง, และ ประยงค์ จันทร์แดง. (2567). การวิเคราะห์นวัตกรรมเพื่อให้บริการชุมชนและสังคม: กรณีศึกษาโครงการ 1 คณะ 1 ชุมชนนวัตกรรมมหาวิทยาลัยพะเยา ในปีงบประมาณ พ.ศ. 2564 ถึง 2565. วารสารบัณฑิตแสงโคมคำ, 10(1), 1-18.

วิชุดา ผาทอง. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างการศึกษาแบบ STEM กับการพัฒนาทักษะการแก้ปัญหา. วารสารกว๊านพะเยา, 1(5), 46-53.

ศิริพงษ์ ฐานมั่น. (2562). การเสริมสร้างคุณธรรมจริยธรรมในศตวรรษที่ 21 เพื่อรองรับองค์การแห่งยุคเศรษฐกิจดิจิทัล. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 9(1), 146-163.

สุปราณี บุตรสมบัติ. (2567). ผลของโปรแกรมการให้คำแนะนำแบบสั้นในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมความร่วมมือในการใช้ยาของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน, 10(1), 57-67.

อักษร โพธิราชา. (2565). การศึกษาภาษาในพิธีกรรมทรงเจ้าเข้าผี: มิติทางภาษาศาสตร์และสังคมวิทยา. วารสารภาษาและวัฒนธรรมศึกษา, 1(1), 23-29.

อัญชลี เชี่ยวโสธร, และคณะ. (2568). ความสุขในชีวิตของผู้สูงอายุ. วารสารวิจัยวิชาการ, 8(2), 347-361.

อาทิตย์ ซาวคำ, และคณะ. (2567). แนวทางการจัดการเรียนรู้แนวใหม่กับการส่งเสริมความสุขในการเรียนรู้. วารสารครุศาสตร์ราชภัฏเชียงใหม่, 3(1), 1-16.