Sangahavattu 4: Thamma of Generosity for Managing in covid-19 suituation

Main Article Content

Surin Keawbootdee

Abstract

This academic article aims to 1) study school administration by executives during the COVID-19 crisis and 2) apply Buddhist principles as guidelines for basic education management according to the four Sangahavatthu principles.


         The study found that administrators during the COVID-19 crisis should develop skills in three main areas 1. Technology and digital skills: Administrators should be proficient in using tools, media, and technology for communication, information dissemination, and creating online learning communities. 2. Communication skills: Administrators should be able to effectively convey information, knowledge, and opinions to foster cooperation and clarity in task delegation.
3. Organizational management skills: Administrators should be able to manage resources efficiently, oversee projects and activities, and promote community and parental involvement.


         Developing these skills will help administrators effectively handle crisis situations and lead educational institutions to achieve their set goals.

Article Details

Section
Academic article

References

โชษิตา ศิริมั่น. (2564). ทักษะการบริหารสถานศึกษาของผู้บริหารในภาวะวิกฤตโควิด-19 ของ

สถานศึกษา ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 31. วารสารการประชุม

วิชาการนานาชาติ วิทยาลัยนครราชสีมา ครั้งที่ 8 ประจำปี 2564 "สู่ชีวิตวิถีใหม่ ด้วยงานวิจัย

ทางสุขภาพและการบริการ"

ประเสริฐ บุญเรือง. (2563). การจัดการศึกษาในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัส

โคโรนา 2019.

พระครูโอภาสนนทกิตติ์ (ศักดา แสงทอง) และกมัยธร สัจจา. (2557). ภาวะผู้นำของผู้บริหาร

สถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 10(3), 1-16.

พระครูไพโรจน์กิจจาทร (สกุล สุภทฺโท), สุทธิพงษ์ ศรีวิชัย และสมศักดิ์ บุญปู. (2563). การพัฒนา

ผู้บริหารสถานศึกษาตามหลักสังคหวัตถุ 4 สำหรับโรงเรียนประถมศึกษา สังกัด

กรุงเทพมหานคร. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ฯ, 7(2), 7-9.

พระครูประภัศร์ธรรมาภิรักษ์ (จันเขียด). (2561). การบริหารสถานศึกษาตามหลักสังคหวัตถุ ๔ ในlถาน

ศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิเขต ๑, สาขาวิชาพุทธ

บริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเทพวรมุนี (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2539). พุทธธรรม. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2550). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ:

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระวาทิน กนฺตสีโล (บัวบุญ). (2558). การประยุกต์ใช้หลักสังคหวัตถุ 4 ในการบริหารงานขององค์การ

บริหารส่วนตำบลหนองทุ่ม อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม. สาขาวิชารัฐศาสตร์การ

ปกครอง, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด.

ภูมิศรัณย์ ทองเลี่ยมนาค. (2563). ทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 กับการศึกษาไทยหลังโควิด-19.

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2555). การบริหารสถานศึกษาปฐมวัย. นนทบุรี:

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

รุ่ง แก้วแดง. (2553). การบริหารเพื่อการปฏิรูปการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). นโยบายสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้น

พื้นฐาน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2563. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบในวงราชการ. (2541).

รายงานประจำปี 2541. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริต

และประพฤติมิชอบในวงราชการ.

สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2554). ภาวะผู้นำ: ทฤษฎีและปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: วิรัตน์ เอ็ดดูเคชั่น.