STUDENT AND YOUTH MOVEMENTS IN THAI POLITICAL TRANSFORMATION: FROM PAST TO PRESENT
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article analyzes the role of student and youth movements in Thai political transformation from the October 14, 1973 uprising to the 2020-2021 protests. Employing Social Movement Theory and Democratic Transition frameworks, the research finds that Thai student movements have undergone significant evolution in protest forms, political demands, and communication strategies, particularly through the adoption of digital media and social networking platforms in recent years. However, these movements continue to face challenges from entrenched power structures and state control mechanisms. This article argues that youth movements constitute a critical variable in driving Thailand's political change toward more participatory democracy, despite structural and institutional constraints.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Chintasit Academic Journal is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) licence, unless otherwise stated. Please read our Policies page for more information on Open Access copyright and permissions.
References
จิตติภัทร ภูวดล. (2564). เยาวชนกับการเมืองไทยร่วมสมัย: จากถนนสู่การเปลี่ยนแปลง. สำนักพิมพ์มติชน.
ชัยอนันต์ สมุทวณิช. (2559). 14 ตุลา: บทวิเคราะห์เหตุการณ์และผลกระทบ. สำนักพิมพ์ศยาม.
ชัยวัฒน์ สถาอานันท์. (2564). การเคลื่อนไหวทางการเมืองของเยาวชนไทยในยุคดิจิทัล. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 12(1), 45-68.
ธงชัย วินิจจะกูล. (2560). ประวัติศาสตร์การเมืองไทยสมัยใหม่. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เพ็ญ เทพพิทักษ์พงศ์. (2563). ขบวนการนักศึกษาและความท้าทายของประชาธิปไตยไทย. สังคมศาสตร์วิจารณ์, 36(2), 89-112.
สมชัย ปรีชาศิลปกุล. (2562). ความเหลื่อมล้ำในสังคมไทย: สาเหตุและทางออก. สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล. (2558). พฤษภาคม 2535: จุดเปลี่ยนของการเมืองไทย. โครงการจดหมายเหตุและพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุรพล ธรรมรงค์เมธา. (2563). วิกฤตความชอบธรรมทางการเมืองและบทบาทของเยาวชนในการปฏิรูป. วารสารสังคมศาสตร์, 51(1), 1-28.
Aim, S. (2021). Student activism and democratic transition in Thailand. Journal of Southeast Asian Studies, 52(3), 445-465. https://doi.org/10.1017/S0022463421000461
Aim, S. (2022). Digital activism and the 2020-2021 Thai protests. Asian Journal of Political Science, 30(1), 23-45. https://doi.org/10.1080/02185377.2022.2034567
Anderson, B. (1977). Withdrawal symptoms: Social and cultural aspects of the October 6 coup. Bulletin of Concerned Asian Scholars, 9(3), 13-30.
Baker, C., & Phongpaichit, P. (2009). *A history of Thailand* (2nd ed.). Cambridge University Press.
Baker, C., & Phongpaichit, P. (2020). The 2020 Thai protests: Youth and social media. Pacific Affairs, 93(4), 745-768. https://doi.org/10.5509/2020934745
Callahan, W. A. (1998). Imagining democracy: Reading "the events of May" in Thailand. Institute of Southeast Asian Studies.
Castells, M. (2012). Networks of outrage and hope: Social movements in the Internet age. Polity Press.
Chenoweth, E., & Stephan, M. J. (2011). Why civil resistance works: The strategic logic of nonviolent conflict. Columbia University Press.
Gurr, T. R. (1970). Why men rebel. Princeton University Press.
Honwana, A. (2012). The time of youth: Work, social change, and politics in Africa. Kumarian Press.
Inglehart, R. (1997). Modernization and postmodernization: Cultural, economic, and political change in 43 societies. Princeton University Press.
Lim, M. (2013). Many clicks but little sticks: Social media activism in Indonesia. Journal of Contemporary Asia, 43(4), 636-657. https://doi.org/10.1080/00472336.2013.769386
McAdam, D. (1982). Political process and the development of black insurgency, 1930-1970. University of Chicago Press.
McCarthy, J. D., & Zald, M. N. (1977). Resource mobilization and social movements: A partial theory. American Journal of Sociology, 82(6), 1212-1241.
McCargo, D. (2002). Democracy under stress: Civil society, the military, and Thailand's constitutional crisis. University of Hawaii Press.
McCargo, D. (2019). Southeast Asia's troubling elections: Nondemocratic pluralism in Thailand. Journal of Democracy, 30(4), 119-133. https://doi.org/10.1353/jod.2019.0067
Morell, D., & Chai-anan, S. (1981). Political conflict in Thailand: Reform, reaction, revolution. Oelgeschlager, Gunn & Hain.
Naruemon, T. (2021). Youth identity and political participation in contemporary Thailand. South East Asia Research, 29(2), 185-203. https://doi.org/10.1080/0967828X.2021.1923456
Nostitz, N. (2021). The Red Shirts: And beyond Thailand's political change and its actors. White Lotus Press.
Pavin, C. (2020). The monarchy and the royalist movement in modern Thai politics. In W. Case & P. Chachavalpongpun (Eds.), Routledge handbook of contemporary Thailand (pp. 123-137). Routledge.
Prajak, K. (2016). The formation and dynamics of student movements in Thailand. Asian Journal of Social Science, 44(1-2), 79-103. https://doi.org/10.1163/15685314-04401004
Snow, D. A., & Benford, R. D. (1988). Ideology, frame resonance, and participant mobilization. International Social Movement Research, 1, 197-217.
Tarrow, S. (2011). Power in movement: Social movements and contentious politics (3rd ed.). Cambridge University Press.
Tilly, C. (1986). The contentious French. Harvard University Press.
Tilly, C., & Tarrow, S. (2015). Contentious politics (2nd ed.). Oxford university Press.
Weiss, M. L., & Hassan, M. H. (Eds.). (2016). Social movements in Malaysia: From moral communities to NGOs. Routledge.
