A STUDY OF COACHING SKILLS AND DEVELOPMENT GUIDELINES FOR SCHOOL ADMINISTRATORS UNDER THE LOEI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1

Main Article Content

Sudarut Posri

Abstract

This study employed a mixed-methods research design, aiming to 1) investigate the level of coaching skills among school administrators under the Loei Primary Educational Service Area Office 1, and 2) study and propose guidelines for developing their coaching skills. The research was conducted in two phases. Phase 1 was quantitative research, collecting data via a questionnaire from a sample of 302 school administrators and teachers. Data were analyzed using mean and standard deviation. Phase 2 was qualitative research, conducting in-depth interviews with 5 experts in educational administration. The collected data were then analyzed using content analysis to synthesize development guidelines.


The findings were as follows:


1. The overall level of coaching skills among school administrators was at a high level (4.24). When considering individual aspects, trust-building skills had the highest mean score (4.31), while feedback-giving skills had the lowest mean score (4.19).


2. The guidelines for developing coaching skills for school administrators can be synthesized into three main components: 1) Self-Development, focusing on self-awareness and further self-study; 2) Organizational Development, through practical workshops, creating Professional Learning Communities (PLCs), and coaching-based internal supervision; and 3) Action & Reflection, emphasizing practice in real situations and consistently seeking feedback.

Article Details

Section
Research Article

References

คุรุสภา. (2562). ข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. ราชกิจจานุเบกษา.

จำเนียร มุนธานี, และ พงษ์ศักดิ์ ศรีจันทร์. (2566). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา

ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษาขอนแก่น. วารสาร มจร นครน่านปริทรรศน์, 6(2), 85-98.

ณัฏฐนิธ กาลพัฒน์, สุวิทย์ ภาณุจารี, และ วีระวัฒน์ พัฒนกุลชัย. (2565). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะการโค้ชของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1. วารสารการบริหารและนิเทศการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 13(2), 173-186.

พวงอ้อย แสนนอก. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมองค์การกับประสิทธิภาพการบริหารงาน วิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 4. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 12(1), 163-176.

สิราวิชญ์ วัชรกาฬ, ปิยะ พิมสาร, และ ธนวุฒิ พรพินิจ. (2562). ทักษะการโค้ชของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 15(1), 121-130.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). นโยบายและแนวปฏิบัติเกี่ยวกับการรับนักเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีการศึกษา 2562. กระทรวงศึกษาธิการ.

อนุสรณ์ ใจแก้ว, ชูชาติ พุทธประเสริฐ, และ ชัยยนต์ ยงค์กมล. (2565). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการนิเทศภายในโดยใช้กระบวนการโค้ชสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 14(3), 223-235.

International Coach Federation. (2013). ICF Code of Ethics. Retrieved from https://coachfederation.org/icf-ethics

Neenan, M. (2018). Cognitive behavioural coaching in practice: An evidence based approach. Routledge.

Smith, J. A., & Johnson, L. (2024). Leadership in the digital age: Navigating change and fostering innovation. Oxford University Press.

Whitmore, J. (2009). Coaching for performance: GROWing human potential and purpose (4th ed.). Nicholas Brealey Publishing.