บทบาทของขบวนการนักศึกษาและเยาวชนในการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองไทย: จากอดีตสู่ปัจจุบัน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้วิเคราะห์บทบาทของขบวนการนักศึกษาและเยาวชนในการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองไทยตั้งแต่เหตุการณ์ 14 ตุลา 2516 จนถึงการชุมนุมปี 2563-2564 โดยใช้กรอบแนวคิดทฤษฎีขบวนการทางสังคม (Social Movement Theory) และแนวคิดการเปลี่ยนผ่านทางประชาธิปไตย (Democratic Transition) ในการศึกษา ผลการวิจัยพบว่าขบวนการนักศึกษาไทยมีวิวัฒนาการที่สำคัญทั้งในด้านรูปแบบการชุมนุม ข้อเรียกร้องทางการเมือง และกลยุทธ์การสื่อสาร โดยเฉพาะการใช้สื่อดิจิทัลและสื่อสังคมออนไลน์ในยุคปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม ขบวนการเหล่านี้ยังคงเผชิญกับความท้าทายจากโครงสร้างอำนาจและกลไกการควบคุมของรัฐ บทความนี้เสนอว่าขบวนการเยาวชนเป็นตัวแปรสำคัญในการผลักดันการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองไทยไปสู่ความเป็นประชาธิปไตยที่มีส่วนร่วมมากขึ้น แม้จะมีข้อจำกัดในเชิงโครงสร้างและสถาบัน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการจินตาสิทธิ์ อยู่ภายใต้การอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น โปรดอ่านหน้านโยบายของเราสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเข้าถึงแบบเปิด ลิขสิทธิ์ และการอนุญาต
เอกสารอ้างอิง
จิตติภัทร ภูวดล. (2564). เยาวชนกับการเมืองไทยร่วมสมัย: จากถนนสู่การเปลี่ยนแปลง. สำนักพิมพ์มติชน.
ชัยอนันต์ สมุทวณิช. (2559). 14 ตุลา: บทวิเคราะห์เหตุการณ์และผลกระทบ. สำนักพิมพ์ศยาม.
ชัยวัฒน์ สถาอานันท์. (2564). การเคลื่อนไหวทางการเมืองของเยาวชนไทยในยุคดิจิทัล. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 12(1), 45-68.
ธงชัย วินิจจะกูล. (2560). ประวัติศาสตร์การเมืองไทยสมัยใหม่. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เพ็ญ เทพพิทักษ์พงศ์. (2563). ขบวนการนักศึกษาและความท้าทายของประชาธิปไตยไทย. สังคมศาสตร์วิจารณ์, 36(2), 89-112.
สมชัย ปรีชาศิลปกุล. (2562). ความเหลื่อมล้ำในสังคมไทย: สาเหตุและทางออก. สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล. (2558). พฤษภาคม 2535: จุดเปลี่ยนของการเมืองไทย. โครงการจดหมายเหตุและพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุรพล ธรรมรงค์เมธา. (2563). วิกฤตความชอบธรรมทางการเมืองและบทบาทของเยาวชนในการปฏิรูป. วารสารสังคมศาสตร์, 51(1), 1-28.
Aim, S. (2021). Student activism and democratic transition in Thailand. Journal of Southeast Asian Studies, 52(3), 445-465. https://doi.org/10.1017/S0022463421000461
Aim, S. (2022). Digital activism and the 2020-2021 Thai protests. Asian Journal of Political Science, 30(1), 23-45. https://doi.org/10.1080/02185377.2022.2034567
Anderson, B. (1977). Withdrawal symptoms: Social and cultural aspects of the October 6 coup. Bulletin of Concerned Asian Scholars, 9(3), 13-30.
Baker, C., & Phongpaichit, P. (2009). *A history of Thailand* (2nd ed.). Cambridge University Press.
Baker, C., & Phongpaichit, P. (2020). The 2020 Thai protests: Youth and social media. Pacific Affairs, 93(4), 745-768. https://doi.org/10.5509/2020934745
Callahan, W. A. (1998). Imagining democracy: Reading "the events of May" in Thailand. Institute of Southeast Asian Studies.
Castells, M. (2012). Networks of outrage and hope: Social movements in the Internet age. Polity Press.
Chenoweth, E., & Stephan, M. J. (2011). Why civil resistance works: The strategic logic of nonviolent conflict. Columbia University Press.
Gurr, T. R. (1970). Why men rebel. Princeton University Press.
Honwana, A. (2012). The time of youth: Work, social change, and politics in Africa. Kumarian Press.
Inglehart, R. (1997). Modernization and postmodernization: Cultural, economic, and political change in 43 societies. Princeton University Press.
Lim, M. (2013). Many clicks but little sticks: Social media activism in Indonesia. Journal of Contemporary Asia, 43(4), 636-657. https://doi.org/10.1080/00472336.2013.769386
McAdam, D. (1982). Political process and the development of black insurgency, 1930-1970. University of Chicago Press.
McCarthy, J. D., & Zald, M. N. (1977). Resource mobilization and social movements: A partial theory. American Journal of Sociology, 82(6), 1212-1241.
McCargo, D. (2002). Democracy under stress: Civil society, the military, and Thailand's constitutional crisis. University of Hawaii Press.
McCargo, D. (2019). Southeast Asia's troubling elections: Nondemocratic pluralism in Thailand. Journal of Democracy, 30(4), 119-133. https://doi.org/10.1353/jod.2019.0067
Morell, D., & Chai-anan, S. (1981). Political conflict in Thailand: Reform, reaction, revolution. Oelgeschlager, Gunn & Hain.
Naruemon, T. (2021). Youth identity and political participation in contemporary Thailand. South East Asia Research, 29(2), 185-203. https://doi.org/10.1080/0967828X.2021.1923456
Nostitz, N. (2021). The Red Shirts: And beyond Thailand's political change and its actors. White Lotus Press.
Pavin, C. (2020). The monarchy and the royalist movement in modern Thai politics. In W. Case & P. Chachavalpongpun (Eds.), Routledge handbook of contemporary Thailand (pp. 123-137). Routledge.
Prajak, K. (2016). The formation and dynamics of student movements in Thailand. Asian Journal of Social Science, 44(1-2), 79-103. https://doi.org/10.1163/15685314-04401004
Snow, D. A., & Benford, R. D. (1988). Ideology, frame resonance, and participant mobilization. International Social Movement Research, 1, 197-217.
Tarrow, S. (2011). Power in movement: Social movements and contentious politics (3rd ed.). Cambridge University Press.
Tilly, C. (1986). The contentious French. Harvard University Press.
Tilly, C., & Tarrow, S. (2015). Contentious politics (2nd ed.). Oxford university Press.
Weiss, M. L., & Hassan, M. H. (Eds.). (2016). Social movements in Malaysia: From moral communities to NGOs. Routledge.
