การวิเคราะห์หลักราชสังคหวัตถุกับการพัฒนาภาวะผู้นำทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ภาวะผู้นำทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยถือเป็นองค์ประกอบสำคัญในการขับเคลื่อนระบบการปกครองให้ก้าวหน้า มีบทบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางของสังคมและสร้างความเป็นธรรมในกระบวนการทางการเมือง ผู้นำในระบอบประชาธิปไตยไม่เพียงแต่ต้องทำหน้าที่เป็นตัวแทนของประชาชน แต่ยังต้องมีความสามารถในการนำพาสังคมไปสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืนในหลายด้าน รวมถึงเศรษฐกิจ สังคม การศึกษา และวัฒนธรรม ภาวะผู้นำที่มีคุณธรรมและความรับผิดชอบต่อสังคมช่วยสร้างความเชื่อมั่นในกระบวนการทางการเมืองและเสริมสร้างความร่วมมือที่มั่นคงระหว่างประชาชนและผู้นำ (Burns, 1978) โดยเฉพาะในระบบประชาธิปไตยที่มีความคิดเห็นและผลประโยชน์ที่หลากหลาย การพัฒนาผู้นำทางการเมืองจึงจำเป็นต้องเรียนรู้และปรับตัวในหลายด้าน เช่น การสื่อสารที่เปิดเผย การฟังความคิดเห็นจากประชาชน และการปฏิบัติที่ยุติธรรม หลักราชสังคหวัตถุในพระพุทธศาสนาได้ถูกพัฒนาและนำมาประยุกต์ใช้ในการปกครองเพื่อเสริมสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างผู้นำและประชาชน โดยเน้นการให้บริการเพื่อส่วนรวม การใช้คำพูดที่สุภาพ และการกระทำที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม
หลักราชสังคหวัตถุที่มีรากฐานมาจากหลักธรรมในพระพุทธศาสนานี้ไม่เพียงแต่ช่วยส่งเสริมความสัมพันธ์ที่ดีในครอบครัวและสังคมโดยทั่วไป แต่ยังสามารถนำมาประยุกต์ใช้ในการปกครองเพื่อส่งเสริมผู้นำที่มีคุณธรรมและความสามารถในการจัดการกับความท้าทายในสังคมประชาธิปไตยได้อย่างมีประสิทธิภาพ การบูรณาการหลักราชสังคหวัตถุกับการพัฒนาภาวะผู้นำทางการเมืองไม่เพียงแต่ช่วยเสริมสร้างคุณธรรมและค่านิยมที่ดีในสังคม แต่ยังช่วยเสริมสร้างความเข้าใจในการสร้างสังคมที่เสมอภาคและยุติธรรม ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของระบอบประชาธิปไตย บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจและอภิปรายการประยุกต์ใช้หลักราชสังคหวัตถุในการพัฒนาภาวะผู้นำทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตย โดยการศึกษาการใช้หลักเหล่านี้ในเชิงสังคมศาสตร์และการปกครอง รวมถึงการนำเสนอตัวอย่างกรณีศึกษาจากทั้งในประเทศและต่างประเทศ เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาและเสริมสร้างภาวะผู้นำที่มีคุณภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการจินตาสิทธิ์ อยู่ภายใต้การอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น โปรดอ่านหน้านโยบายของเราสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเข้าถึงแบบเปิด ลิขสิทธิ์ และการอนุญาต
เอกสารอ้างอิง
Burns, J. M. (1978). Leadership. Harper & Row.
Esping-Andersen, G. (1990). The Three Worlds of Welfare Capitalism. Princeton University Press.
Greenleaf, R. K. (1977). Servant Leadership: A Journey into the Nature of Legitimate Power and Greatness. Paulist Press.
Haque, M. S. (2002). The world of governance: A critical analysis. International Political Science Review, 23(3), 315-330.
Hicks, A. M. (1999). Social Democracy and Welfare Capitalism. Cornell University Press.
Habermas, J. (1984). The Theory of Communicative Action: Volume One: Reason and the Rationalization of Society. Beacon Press.
Ingham, S. (2021). Representative Democracy and Social Equality. American Political Science Review, 115(2), 357-372. https://doi.org/10.1017/S0003055421000279
Putnam, R. D. (1993). Making Democracy Work: Civic Traditions in Modern Italy. Princeton University Press.
Schmidt, M. G. (2001). The Democratic Welfare State [Essay]. https://www.pass.va/content/dam/casinapioiv/pass/pdf-olumi/acta/acta-6/acta6-schmidt.pdf
Senge, P. M. (2006). The Fifth Discipline: The Art and Practice of the Learning Organization. Doubleday.
Viviani, L. (2024). Leadership and Democracy: A Political Sociology. Springer.
Royal Acts of Doing Favours (n.d.). Retrieved from https://so07.tci- thaijo.org/index.php/JSSD/article/view/9005
สังคหวัตถุ 4. (n.d.). In พจนานุกรมพุทธศาสตร์. Retrieved from https://84000.org/tipitaka/dic/d_item.php?i=186
Wikipedia contributors. (2021, May 3). The Three Worlds of Welfare Capitalism. Wikipedia. Retrieved from https://en.wikipedia.org/wiki/The_Three_Worlds_of_Welfare_Capitalism
The Three Worlds of Welfare Capitalism. (n.d.). Retrieved from https://en.wikipedia.org/wiki/The_Three_Worlds_of_Welfare_Capitalism
United Nations Development Programme (UNDP). (1997). Governance for sustainable human development. UNDP.
