ความสอดคล้องและความขัดแย้งระหว่างกฎหมายทางโลกกับพระธรรมวินัยผลกระทบต่อการปกครองคณะสงฆ์ไทย

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้วิเคราะห์ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างกฎหมายทางโลกของรัฐไทยกับ    พระธรรมวินัยในการปกครองคณะสงฆ์ไทย โดยเน้นไปที่จุดร่วม ความขัดแย้ง และผลกระทบที่เกิดขึ้น   ในอดีต ความสัมพันธ์ระหว่างรัฐกับคณะสงฆ์มีความสมดุลจากการควบคุมทางสังคมโดยชุมชน อย่างไร   ก็ตาม การประกาศใช้พระราชบัญญัติคณะสงฆ์โดยรัฐบาลได้เปลี่ยนรูปแบบการปกครองไปสู่ระบบราชการที่รวมศูนย์ ซึ่งมีทั้งข้อดีในการสร้างความมั่นคงและแบบแผน แต่ก็ก่อให้เกิดความตึงเครียดและช่องว่างที่สำคัญ การวิเคราะห์จะเจาะลึกถึงประเด็นที่กฎหมายทางโลกพยายามเติมเต็มช่องว่างที่พระธรรมวินัยไม่ได้กล่าวถึง เช่น โครงสร้างการบริหารแบบรวมศูนย์ แต่ในขณะเดียวกันก็สร้างความขัดแย้งเมื่อหลักการทางโลกขัดแย้งกับหลักพระธรรมวินัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในคดีอาญาของพระภิกษุ การขาดการบัญญัติโทษทางโลกที่ชัดเจนสำหรับความผิดทางวินัยบางประการ ยังส่งผลต่อความศรัทธาและการบริหารงานของคณะสงฆ์ ชี้ให้เห็นว่าสภาวะพหุกฎหมายที่พระภิกษุอยู่ภายใต้ทั้งกฎทางศาสนา กฎหมายรัฐ และกฎหมายคณะสงฆ์ ได้นำไปสู่ปัญหาการทับซ้อนและประสิทธิภาพของการบริหาร จึงเสนอแนวทางเพื่อพิจารณาการปฏิรูปโครงสร้างและแนวคิดในการปกครองคณะสงฆ์ให้เกิดความสมดุลและสอดคล้องกับยุคสมัย เพื่อความยั่งยืนของพระพุทธศาสนาในประเทศไทย