AI Technology in Educational Communication: Enhancing Efficiency in Digital Classrooms
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article presents the “Model for Empowering Educational Communication and Learning Management through Artificial Intelligence (AI),” which aims to illustrate approaches for applying AI to comprehensively enhance quality and efficiency within digital classrooms. In terms of structural transformation, AI plays a pivotal role in reforming educational communication systems by serving as a central mechanism in designing diverse learning materials, conducting real-time performance analytics, and providing deep feedback that enables the customization of content and instructional methods to individual learner differences. Consequently, AI-driven digital classrooms embody flexibility and personalization, seamlessly connecting learners to knowledge resources without spatial or temporal constraints.
Regarding the empowerment of teachers and learners, the use of AI is not intended merely to replace the role of teachers. Rather, it serves as an augmentation strategy that equips educators to design activities aligned with each learner’s potential, fosters active learning, and develops key 21st-century competencies, such as critical thinking, problem solving, creative innovation, and collaborative skills. Simultaneously, the application of AI requires careful consideration of ethical dimensions, data security, and equitable access to prevent negative impacts on personal rights and educational disparity.
From a strategic perspective, this model highlights that supporting the systematic implementation of AI both in policy and practice is a critical mechanism for advancing long term educational quality and equity. The development of knowledge, understanding, and competencies among teachers and learners constitutes an essential factor that enables AI technology to generate genuine value within learning processes and sustainably enhance the intellectual quality of life in the digital society.
Article Details
References
กมลชัย ศรีอรุณ. (2568). AI กับการปฏิวัติการสร้างแบรนด์และการตลาดดิจิทัลในประเทศไทย: โอกาส ความท้าทาย และอนาคต. วารสารนิเทศศาสตร์ มสธ., 15(1), 58–73.
เขมิสรา กุลมาตย์. (2567). แพลตฟอร์มดิจิทัลเพื่อสร้างระบบนิเวศการเรียนรู้สู่ทักษะโลกดิจิทัลและโลกในอนาคตสำหรับกลุ่มวิชาชีพครูคณิตศาสตร์. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 52(3), EDUCU5203006.
จิราภรณ์ หล้าเงิน, เชษฐภูมิ วรรณไพศาล, และ ณัฐพล แจ้งอักษร. (2568). การจัดการเรียนรู้ฐานสมองแนวดิจิทัลเพื่อส่งเสริมภาวะอิสระทางการเรียนรู้ในห้องเรียนสังคมศึกษาวิถีถัดไป. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 9(2), 730–743.
ณราภรณ์ สมทรัพย์, และ น้ำเพชร นาสารีย์. (2568). สอนวิทยาศาสตร์ด้วยแอปพลิเคชันในห้องเรียนออนไลน์ ศตวรรษที่ 21. ศึกษาศาสตร์ มมร, 13(1).
พรพงศ์ หงส์ชูตา, อัครวัฒน์ บุปผาทวีศักดิ์, และ นาวี อุดร. (2568). แนวทางการพัฒนาการนิเทศภายในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 15(2), 292–307.
ภราดร กองดี, และ พิมพ์ชนก สุวรรณศรี. (2568). การพัฒนาเกมโรบล็อกซ์จำลองการประกอบคอมพิวเตอร์. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสู่ชุมชน, 3(3), 72–84.
ภัทราวดี คำสิทธิ์, และ เขมณัฐ ภูกองไชย. (2568). กลยุทธ์การใช้โซเชียลมีเดียในงานประชาสัมพันธ์ของจังหวัดหนองคาย. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 11(2), 35–43.
รัฐพล พรหมมาศ. (2567). แนวทางการสร้างสรรค์เนื้อหาเพื่อการเผยแพร่ผ่านสื่อสังคมออนไลน์สำหรับพัฒนาหลักสูตรการสร้างผู้ทรงอิทธิพลทางความคิด. วารสารศรีสุวรรณภูมิปริทรรศน์, 2(3), 1–12.
รัตนา ชินบุตรนนท์. (2568). การเสริมพลังการบริหารชุมชนยุคใหม่ด้วยปัญญาประดิษฐ์: ทางสู่ความยั่งยืน. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 8(2), 256–268.
วรพล ศรีเทพ. (2568). Anywhere anytime เรียนได้ทุกที่ทุกเวลากับการพัฒนาสมรรถนะสู่อนาคต: ปลดปล่อยการเรียนรู้ไร้ขีดจำกัด. คุรุสภาวิทยาจารย์, 6(2), 1–16.
วรลักษณ์ วงศ์โดยหวัง ศิริเจริญ. (2568). ความท้าทายด้านจริยธรรมในการใช้เทคโนโลยี AI เพื่อสนับสนุนงานวิจัย. วารสาร ICT ศิลปากร, 1(1), 64–70.
ศศิธร สันใจ, และ สายชล จินโจ. (2568). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วยเทคนิค ECT2S เพื่อส่งเสริมทักษะการเขียนในการสื่อสารสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านหลวง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 17(1), 143–156.
สุจิตรา สะดู่, และ อำนวยพร โฮมจูมจัง. (2568). นวัตกรรมการเรียนการสอนของครูสังคมศึกษา ยุคใหม่. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 10(1), 3113–3124.
สุทธิพร แท่นทอง, และ สัญสิริ อินอุ่นโชติ. (2568). ห้องเรียนกลับด้านสองทิศทาง: การจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมการคิดสร้างสรรค์และทักษะดิจิทัล. วารสารรามคำแหง ฉบับคณะศึกษาศาสตร์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 6(1), 89–99.
สุภัทรศักดิ์ คำสามารถ และคณะ. (2568). ภาวะผู้นำการบริหารการศึกษาในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงและการพัฒนาองค์กร. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 9(2), 1372–1383.
สุรชาติ พุทธิมา. (2568). พลิกโฉมบริการห้องสมุด: กลยุทธ์การสร้างประสบการณ์ผู้ใช้ในยุคปัจจุบัน. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 9(1), 91–114.
อัจฉรา บรรดาศักดิ์, และ สิทธิชัย สอนสุภี. (2568). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2. วารสารปัญญาปณิธาน, 10(1), 307–320.
อำพล พิชัยเชิด และคณะ. (2568). การทดสอบประสิทธิภาพของชุดหัวลากไฟฟ้าสำหรับรถเข็นคนพิการ. UTK Research Journal, 19(1), 48–53.
