เทคโนโลยี AI กับการสื่อสารทางการศึกษา: การเพิ่มประสิทธิภาพในห้องเรียนดิจิทัล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้นำเสนอ “โมเดลการเสริมพลังการสื่อสารทางการศึกษาและการจัดการเรียนรู้ผ่านเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI)” ซึ่งมุ่งอธิบายแนวทางการประยุกต์ใช้ AI เพื่อพัฒนาคุณภาพและเพิ่มประสิทธิภาพในห้องเรียนดิจิทัลอย่างรอบด้าน ในมิติการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้าง AI ได้เข้ามามีบทบาทสำคัญในการปฏิรูประบบการสื่อสารทางการศึกษา โดยทำหน้าที่เป็นแกนกลางในการออกแบบสื่อการเรียนรู้ที่หลากหลาย การวิเคราะห์ผลสัมฤทธิ์แบบเรียลไทม์ และการให้ข้อเสนอแนะเชิงลึกที่สามารถปรับเนื้อหาและวิธีสอนได้ตามความแตกต่างระหว่างผู้เรียน ทั้งนี้ ห้องเรียนดิจิทัลที่ขับเคลื่อนด้วย AI สะท้อนความยืดหยุ่น (Flexibility) และการปรับตัวเชิงเฉพาะบุคคล (Personalization) ที่เชื่อมโยงผู้เรียนกับแหล่งความรู้ได้อย่างไร้ข้อจำกัด
ในบทบาทการเสริมพลังครูและผู้เรียน การใช้ AI ไม่ได้มุ่งหมายเพียงการทดแทนบทบาทครู หากแต่เป็นกลยุทธ์การเพิ่มศักยภาพ (Augmentation) ให้ครูสามารถออกแบบกิจกรรมที่สอดคล้องกับศักยภาพผู้เรียน ส่งเสริมการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม (Active Learning) และการพัฒนาทักษะสำคัญในศตวรรษที่ 21 เช่น การคิดวิเคราะห์ การแก้ปัญหา การสร้างสรรค์นวัตกรรม และการทำงานร่วมกัน ขณะเดียวกันการประยุกต์ AI ต้องพิจารณามิติด้านจริยธรรม ความปลอดภัยของข้อมูล และความเท่าเทียมในการเข้าถึง เพื่อป้องกันผลกระทบต่อสิทธิส่วนบุคคลและการแบ่งแยกทางการศึกษา
ในส่วนเป้าหมายเชิงยุทธศาสตร์ โมเดลนี้ชี้ว่าการสนับสนุนการใช้ AI อย่างเป็นระบบทั้งในเชิงนโยบายและการปฏิบัติ เป็นกลไกสำคัญในการยกระดับคุณภาพและความเสมอภาคทางการศึกษาในระยะยาว
การพัฒนาความรู้และทักษะของครูและผู้เรียนเป็นเงื่อนไขร่วมที่ทำให้เทคโนโลยี AI สามารถสร้างคุณค่าแท้จริงต่อการเรียนรู้ และยกระดับคุณภาพชีวิตทางปัญญาของประชาชนในสังคมดิจิทัลอย่างยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กมลชัย ศรีอรุณ. (2568). AI กับการปฏิวัติการสร้างแบรนด์และการตลาดดิจิทัลในประเทศไทย: โอกาส ความท้าทาย และอนาคต. วารสารนิเทศศาสตร์ มสธ., 15(1), 58–73.
เขมิสรา กุลมาตย์. (2567). แพลตฟอร์มดิจิทัลเพื่อสร้างระบบนิเวศการเรียนรู้สู่ทักษะโลกดิจิทัลและโลกในอนาคตสำหรับกลุ่มวิชาชีพครูคณิตศาสตร์. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 52(3), EDUCU5203006.
จิราภรณ์ หล้าเงิน, เชษฐภูมิ วรรณไพศาล, และ ณัฐพล แจ้งอักษร. (2568). การจัดการเรียนรู้ฐานสมองแนวดิจิทัลเพื่อส่งเสริมภาวะอิสระทางการเรียนรู้ในห้องเรียนสังคมศึกษาวิถีถัดไป. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 9(2), 730–743.
ณราภรณ์ สมทรัพย์, และ น้ำเพชร นาสารีย์. (2568). สอนวิทยาศาสตร์ด้วยแอปพลิเคชันในห้องเรียนออนไลน์ ศตวรรษที่ 21. ศึกษาศาสตร์ มมร, 13(1).
พรพงศ์ หงส์ชูตา, อัครวัฒน์ บุปผาทวีศักดิ์, และ นาวี อุดร. (2568). แนวทางการพัฒนาการนิเทศภายในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 15(2), 292–307.
ภราดร กองดี, และ พิมพ์ชนก สุวรรณศรี. (2568). การพัฒนาเกมโรบล็อกซ์จำลองการประกอบคอมพิวเตอร์. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสู่ชุมชน, 3(3), 72–84.
ภัทราวดี คำสิทธิ์, และ เขมณัฐ ภูกองไชย. (2568). กลยุทธ์การใช้โซเชียลมีเดียในงานประชาสัมพันธ์ของจังหวัดหนองคาย. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 11(2), 35–43.
รัฐพล พรหมมาศ. (2567). แนวทางการสร้างสรรค์เนื้อหาเพื่อการเผยแพร่ผ่านสื่อสังคมออนไลน์สำหรับพัฒนาหลักสูตรการสร้างผู้ทรงอิทธิพลทางความคิด. วารสารศรีสุวรรณภูมิปริทรรศน์, 2(3), 1–12.
รัตนา ชินบุตรนนท์. (2568). การเสริมพลังการบริหารชุมชนยุคใหม่ด้วยปัญญาประดิษฐ์: ทางสู่ความยั่งยืน. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 8(2), 256–268.
วรพล ศรีเทพ. (2568). Anywhere anytime เรียนได้ทุกที่ทุกเวลากับการพัฒนาสมรรถนะสู่อนาคต: ปลดปล่อยการเรียนรู้ไร้ขีดจำกัด. คุรุสภาวิทยาจารย์, 6(2), 1–16.
วรลักษณ์ วงศ์โดยหวัง ศิริเจริญ. (2568). ความท้าทายด้านจริยธรรมในการใช้เทคโนโลยี AI เพื่อสนับสนุนงานวิจัย. วารสาร ICT ศิลปากร, 1(1), 64–70.
ศศิธร สันใจ, และ สายชล จินโจ. (2568). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วยเทคนิค ECT2S เพื่อส่งเสริมทักษะการเขียนในการสื่อสารสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านหลวง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 17(1), 143–156.
สุจิตรา สะดู่, และ อำนวยพร โฮมจูมจัง. (2568). นวัตกรรมการเรียนการสอนของครูสังคมศึกษา ยุคใหม่. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 10(1), 3113–3124.
สุทธิพร แท่นทอง, และ สัญสิริ อินอุ่นโชติ. (2568). ห้องเรียนกลับด้านสองทิศทาง: การจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมการคิดสร้างสรรค์และทักษะดิจิทัล. วารสารรามคำแหง ฉบับคณะศึกษาศาสตร์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 6(1), 89–99.
สุภัทรศักดิ์ คำสามารถ และคณะ. (2568). ภาวะผู้นำการบริหารการศึกษาในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงและการพัฒนาองค์กร. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 9(2), 1372–1383.
สุรชาติ พุทธิมา. (2568). พลิกโฉมบริการห้องสมุด: กลยุทธ์การสร้างประสบการณ์ผู้ใช้ในยุคปัจจุบัน. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 9(1), 91–114.
อัจฉรา บรรดาศักดิ์, และ สิทธิชัย สอนสุภี. (2568). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2. วารสารปัญญาปณิธาน, 10(1), 307–320.
อำพล พิชัยเชิด และคณะ. (2568). การทดสอบประสิทธิภาพของชุดหัวลากไฟฟ้าสำหรับรถเข็นคนพิการ. UTK Research Journal, 19(1), 48–53.
