แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำที่แท้จริงของผู้บริหารสถานศึกษาเพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจและประสิทธิภาพของครูในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันของภาวะผู้นำที่แท้จริงของผู้บริหารสถานศึกษา แรงจูงใจ และประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้ของครู และ 2) นำเสนอแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำที่แท้จริงของผู้บริหารสถานศึกษาเพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจและประสิทธิภาพของครูในศตวรรษที่ 21 ใช้วิธีวิทยาการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณคือ ครูผู้สอนจำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้เชี่ยวชาญและผู้บริหารสถานศึกษาที่มีวิทยฐานะเชี่ยวชาญ จำนวน 10 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของภาวะผู้นำที่แท้จริง แรงจูงใจ และประสิทธิภาพของครูในภาพรวมอยู่ในระดับมาก และ 2) แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำที่แท้จริงประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ (1) การตระหนักรู้ในตนเองผ่านการสะท้อนคิดอย่างสม่ำเสมอ (2) การมีความโปร่งใสในความสัมพันธ์ด้วยการสื่อสารแบบเปิดใจ (3) การประมวลข้อมูลอย่างสมดุลโดยการมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ และ (4) การมีมุมมองด้านจริยธรรมที่ฝังรากลึกเพื่อเป็นแบบอย่างที่ดี ซึ่งแนวทางเหล่านี้ส่งผลโดยตรงต่อการตอบสนองความต้องการทางจิตวิทยาของครู ทำให้เกิดแรงจูงใจภายในและยกระดับประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับทักษะในศตวรรษที่ 21
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการจินตาสิทธิ์ อยู่ภายใต้การอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น โปรดอ่านหน้านโยบายของเราสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเข้าถึงแบบเปิด ลิขสิทธิ์ และการอนุญาต
เอกสารอ้างอิง
ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2017). ภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 9(1), 15-28.
ธีระ รุญเจริญ. (2012). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 8). ข้าวฟ่าง.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2010). สถิติประยุกต์สำหรับการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปราณพร พลประสิทธิ์. (2020). ภาวะผู้นำที่แท้จริง: แนวคิด ทฤษฎี และการประยุกต์ใช้ในสถานศึกษาไทย. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 16(1), 1-12.
รัตนะ บัวสนธ์. (2013). วิธีการวิจัยแบบผสมผสานสำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2012). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ ในศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2018). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Avolio, B. J., & Gardner, W. L. (2005). Authentic leadership development: Getting to the root of positive forms of leadership. The Leadership Quarterly, 16(3), 315-338. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2005.03.001
Darling-Hammond, L. (2017). Teacher education around the world: What can we learn from international practice? European Journal of Teacher Education, 40(3), 291-309. https://doi.org/10.1080/02619768.2017.1315399
Fullan, M. (2014). The principal: Three keys to maximizing impact. John Wiley & Sons.
Hargreaves, A., & Shirley, D. (2012). The global fourth way: The quest for educational excellence. Corwin Press.
Leithwood, K., Harris, A., & Hopkins, D. (2020). Seven strong claims about successful school leadership revisited. School Leadership & Management, 40(1), 5-22. https://doi.org/10.1080/13632434.2019.1596077
Northouse, P. G. (2021). Leadership: Theory and practice (9th ed.). SAGE Publications.
Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2017). Self-determination theory: Basic psychological needs in motivation, development, and wellness. Guilford Publications.
Walumbwa, F. O., Avolio, B. J., Gardner, W. L., Wernsing, T. S., & Peterson, S. J. (2008). Authentic leadership: Development and validation of a theory-based measure. Journal of Management, 34(1), 89-126. https://doi.org/10.1177/0149206307308913
