ฉบับย้อนหลัง

• 

  กรกฏาคม - ธันวาคม

  ปีที่ 1 ฉบับที่ พิเศษ (2024)

  วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ฉบับนี้เป็นวารสารวิชาการฉบับแรกของคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จัดทำขึ้นด้วยการสนับสนุนจากผู้บริหารมหาวิทยาลัยและผู้บริหารคณะรัฐศาสตร์ เพื่อตอบรับความเปลี่ยนแปลงทางสังคม การเมือง และเศรษฐกิจที่ซับซ้อน โดยมีเป้าหมายในการเผยแพร่ผลงานวิจัย บทความวิชาการ ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนความรู้ และพัฒนาองค์ความรู้ในสาขารัฐศาสตร์ รัฐประศาสนศาสตร์ และศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง

  วารสารฉบับปฐมฤกษ์นี้ได้รวบรวมบทความวิชาการที่ครอบคลุมประเด็นร่วมสมัยและหลากหลายมิติ ไม่ว่าจะเป็นการสำรวจรากฐานทางปรัชญา เช่น การศึกษาปรัชญาปฏิฐานนิยมในรัฐศาสตร์ หรือการวิพากษ์แนวคิดทางเศรษฐกิจและการเมือง เช่น การศึกษาของ Werner Bonefeld ที่วิเคราะห์ Ordoliberalism และ Authoritarian Liberalism นอกจากนี้ ยังมีบทความที่เชื่อมโยงกับพลวัตทางการเมืองไทย อาทิ การวิเคราะห์การคลายตัวลงของความผูกพันต่อพรรคประชาธิปัตย์ในพื้นที่ภาคใต้ นอกจากนี้วารสารฉบับนี้ยังได้นำเสนอประเด็นทางสังคมและวัฒนธรรม โดยได้นำเสนอบทความเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิของบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในประเทศไทย และบทวิเคราะห์มรดกทางความคิดของ Mary Wollstonecraft ที่สะท้อนบทบาทของการศึกษาในการต่อสู้เพื่อความเท่าเทียมทางเพศในบริบทปัจจุบัน

  ในฐานะกองบรรณาธิการเรามีความเชื่อมั่นว่าวารสารฉบับนี้จะมีส่วนสำคัญในการพัฒนาความรู้ทางวิชาการ รวมถึงสร้างพื้นที่ในการแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ที่ช่วยขับเคลื่อนการศึกษาและการวิจัยในด้านรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ทั้งในระดับท้องถิ่น ระดับชาติ และระดับนานาชาติ

  ในนามของกองบรรณาธิการ ข้าพเจ้าขอแสดงความขอบคุณต่อผู้เขียนบทความทุกท่าน รวมถึงผู้มีส่วนร่วมในกระบวนการผลิตวารสารฉบับนี้ และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จะเป็นแหล่งข้อมูลที่มีคุณค่าและสร้างแรงบันดาลใจแก่ผู้สนใจในศาสตร์ดังกล่าวต่อไป

   

  ด้วยความนับถือ

  ดร.วีรชน เกษสกุล

  บรรณาธิการประจำฉบับ

• 

  ปีที่ 2 ฉบับที่ 1 (มกราคม - มิถุนายน 2568)

  ปีที่ 2 ฉบับที่ 1 (2025)

  วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ฉบับนี้ เป็นวารสารวิชาการที่จัดทำขึ้นอย่างต่อเนื่องเพื่อสร้างพื้นที่สำหรับการแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ทางรัฐศาสตร์ รัฐประศาสนศาสตร์ และสาขาที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะในบริบทที่สังคมไทยต้องเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ทั้งในด้านกฎหมาย การบริหารท้องถิ่น เทคโนโลยี นโยบายสาธารณะ และการมีส่วนร่วมของภาคประชาชน

  บทความในวารสารฉบับนี้ได้นำเสนอประเด็นร่วมสมัยที่มีความสำคัญยิ่งต่อการวิเคราะห์ปรากฏการณ์ทางรัฐศาสตร์ในโลกยุคใหม่ เช่น บทความว่าด้วยการฟ้องคดีเชิงยุทธศาสตร์เพื่อระงับการมีส่วนร่วม (SLAPPs) ซึ่งชี้ให้เห็นถึงการใช้อำนาจทางกฎหมายเป็นเครื่องมือในการปิดกั้นการมีส่วนร่วมของภาคประชาชนอย่างแยบยล ในขณะที่อีกบทความหนึ่งนำเสนอแนวคิดเรื่อง “ภูมิปัจเจกนิยม” อันสะท้อนนโยบายการค้าระดับโลกที่หันกลับมาเน้นผลประโยชน์ภายในประเทศ ท่ามกลางกระแสโลกาภิวัตน์ที่ผันผวน

  วารสารยังได้เปิดพื้นที่สำหรับงานวิจัยเชิงประยุกต์ เช่น การศึกษาปัจจัยการบริหารจัดการที่ส่งผลต่อการเป็นท้องถิ่นดิจิทัล ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญต่อการพัฒนาระบบราชการไทยให้สอดคล้องกับบริบทเทคโนโลยีสารสนเทศในปัจจุบัน อีกทั้งยังมีบทความที่นำเสนอแบบจำลองเชิงโครงสร้างว่าด้วยภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงและวัฒนธรรมองค์กรที่ส่งผลต่อความเป็นนวัตกรรมในองค์กรด้านสาธารณสุข และบทความว่าด้วยคุณภาพชีวิตการทำงานในระดับองค์กร ซึ่งมีนัยสำคัญต่อความยั่งยืนของภาครัฐและเอกชน

  ในนามของกองบรรณาธิการ ข้าพเจ้าขอแสดงความขอบคุณต่อผู้เขียนบทความทุกท่านที่ได้ร่วมเผยแพร่ผลงานอันทรงคุณค่าในวารสารฉบับนี้ ตลอดจนผู้ทรงคุณวุฒิที่ได้ร่วมพิจารณาบทความและผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกฝ่าย หวังเป็นอย่างยิ่งว่าวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จะยังคงเป็นเวทีทางวิชาการที่มีชีวิตชีวา และเป็นแรงบันดาลใจแก่ผู้สนใจในการศึกษาทางรัฐศาสตร์ต่อไป

• 

  ปีที่ 2 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2568)

  ปีที่ 2 ฉบับที่ 2 (2025)

  วารสารฉบับนี้รวบรวมบทความวิชาการที่มีจุดร่วมสำคัญ คือการใช้ “ภาพยนตร์” และ “พื้นที่ทางวัฒนธรรม” เป็นฐานในการทำความเข้าใจความสัมพันธ์เชิงอำนาจ สิทธิมนุษยชน และการเมืองในสังคมร่วมสมัย บทความทั้งหมดมิได้มองภาพยนตร์ในฐานะเพียงสื่อบันเทิง หากแต่พิจารณาภาพยนตร์ในฐานะตัวบททางการเมือง (political text) ที่สะท้อน กระทบ และตั้งคำถามต่อโครงสร้างอำนาจ ความไม่เท่าเทียม และระเบียบคุณค่าที่ดำรงอยู่ในสังคม

  ในระดับเชิงทฤษฎี บทความในฉบับนี้แสดงให้เห็นว่า ภาพยนตร์สามารถทำหน้าที่เป็น “พื้นที่สาธารณะทางวัฒนธรรม” ซึ่งเปิดโอกาสให้ประเด็นด้านสิทธิมนุษยชน สิทธิสตรี ความเป็นพลเมือง ความยุติธรรม และอำนาจ ถูกนำเสนอและต่อรองในรูปแบบที่เข้าถึงประสบการณ์ชีวิตของผู้คนมากกว่าภาษานามธรรมของกฎหมายหรือนโยบาย การวิเคราะห์ภาพยนตร์จึงมิใช่เพียงการอ่านเนื้อเรื่อง หากแต่เป็นการอ่านโครงสร้างทางสังคม ความสัมพันธ์เชิงอำนาจ และวาทกรรมที่ถูกผลิตซ้ำผ่านภาพ เสียง ตัวละคร และการเล่าเรื่อง

  บทความว่าด้วย Hidden Figures และ Selma ชี้ให้เห็นมิติของการกดทับ การเลือกปฏิบัติ และการต่อสู้เพื่อสิทธิในบริบทของสังคมประชาธิปไตยตะวันตก โดยเฉพาะบทบาทของสตรี คนผิวสี และพลเมืองในการท้าทายโครงสร้างอำนาจที่อ้างความเสมอภาค แต่ยังคงดำรงความไม่เท่าเทียมในทางปฏิบัติ ขณะที่บทความเกี่ยวกับ คังคุไบ กฐียาวาฑี เปิดให้เห็นการเมืองเรื่องเพศและชนชั้นในสังคมอินเดีย ผ่านการต่อสู้ของผู้หญิงชายขอบที่เปลี่ยนจาก “เหยื่อ” สู่ “ผู้มีอำนาจต่อรอง” ในโครงสร้างที่กดทับพวกเธออย่างเป็นระบบ

   

  ในอีกมิติหนึ่ง บทความที่วิเคราะห์ภาพยนตร์ มหาราช และ สัปเหร่อ ได้ขยายขอบเขตการศึกษาการเมืองไปสู่ความสัมพันธ์ระหว่างอำนาจ ศรัทธา ศาสนา และพิธีกรรม โดยชี้ให้เห็นว่า ความยุติธรรม ความชอบธรรม และการควบคุมชีวิต ความตาย มิได้ดำรงอยู่เพียงในรัฐสมัยใหม่หรือระบบกฎหมายเท่านั้น หากแต่แทรกซึมอยู่ในความเชื่อ พิธีกรรม และการปฏิบัติในชีวิตประจำวันอย่างแนบเนียน ขณะเดียวกัน บทความว่าด้วยเวทีการประกวดนางงามในสังคมไทยได้สะท้อนการเมืองเชิงสัญลักษณ์ อำนาจละมุน และข้อจำกัดของการแสดงออกทางการเมืองของสตรีในพื้นที่สาธารณะที่ดูเหมือน “ปลอดการเมือง”

  เมื่อพิจารณาภาพรวม บทความทั้งหมดในวารสารฉบับนี้ร่วมกันตั้งข้อสังเกตสำคัญว่า การเมืองมิได้จำกัดอยู่ในสถาบันรัฐ พรรคการเมือง หรือการเลือกตั้ง หากแต่กระจายตัวอยู่ในพื้นที่วัฒนธรรม ภาพยนตร์ พิธีกรรม เรื่องเล่า และการแสดงออกเชิงสัญลักษณ์ การศึกษาการเมืองผ่านสื่อวัฒนธรรมจึงช่วยเปิดมุมมองใหม่ในการทำความเข้าใจอำนาจ สิทธิมนุษยชน และความขัดแย้งในสังคม โดยเฉพาะในยุคที่การเมืองดำรงอยู่ควบคู่กับอารมณ์ ความรู้สึก และประสบการณ์ของผู้คน

  กองบรรณาธิการหวังว่า วารสารฉบับนี้จะมีส่วนช่วยขยายพรมแดนการศึกษาทางรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ให้ก้าวข้ามการวิเคราะห์เชิงสถาบันไปสู่การทำความเข้าใจการเมืองในชีวิตประจำวัน และกระตุ้นให้เกิดการถกเถียงเชิงวิชาการเกี่ยวกับบทบาทของวัฒนธรรม สื่อ และศิลปะ ในการผลิตซ้ำหรือท้าทายโครงสร้างอำนาจและความไม่เท่าเทียมในสังคมร่วมสมัย