การศึกษาการใช้เสียงตามสายในการสื่อสารระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไปยังประชาชน: กรณีศึกษา บ้านคำลือชา ตำบลโพธิ์ใหญ่ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี

ผู้แต่ง

  • ธิดาเทพ พัฒนา นักวิชาการอิสระ
  • พลอยฟ้า อรัญรัมย์ นักวิชาการอิสระ
  • พิชญาภา ทะเสนฮด นักวิชาการอิสระ
  • ปุณยนุช สารพล นักวิชาการอิสระ
  • ศราวุธ บัวชุม นักวิชาการอิสระ

คำสำคัญ:

เสียงตามสาย, องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น, การสื่อสารสาธารณะ, การรับรู้ข่าวสาร, การมีส่วนร่วมของประชาชน

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบทบาทและความสำคัญของระบบเสียงตามสายในชุมชนชนบทบ้านคำลือชา ตำบลโพธิ์ใหญ่ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี 2) ศึกษาปัญหาการใช้ระบบเสียงตามสายที่ส่งผลต่อการรับรู้ข่าวสารและคุณภาพชีวิตของประชาชน และ 3) เสนอแนวทางแก้ไขปัญหาและข้อจำกัดที่มีผลต่อประสิทธิภาพการสื่อสารของชุมชนโดยการใช้วิจัยเชิงคุณภาพจากการเก็บข้อมูลผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วมจากประชาชนจำนวน 12 คนและผู้นำชุมชนจากนั้นนำข้อมูลที่ได้จากการบันทึกเสียงและการลงพื้นที่มาถอดความ จัดหมวดหมู่ และวิเคราะห์เชิงเนื้อหา โดยเชื่อมโยงผลการวิเคราะห์กับวัตถุประสงค์ของการวิจัยผลการศึกษาพบว่าระบบเสียงตามสายมีบทบาทสำคัญในการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับประชาชน เป็นช่องทางที่ช่วยให้ประชาชนได้รับข้อมูลข่าวสารอย่างใกล้ชิด ต่อเนื่องและทั่วถึงทั้งนี้ประสิทธิภาพของระบบยังขึ้นอยู่กับการบำรุงรักษาอุปกรณ์และการจัดการระบบอย่างเหมาะสม ดังนั้น ควรมีการวางแผนและจัดสรรงบประมาณเพื่อการพัฒนาและบำรุงรักษาอย่างต่อเนื่องเพื่อยกระดับประสิทธิภาพการสื่อสารเพิ่มการรับรู้ข่าวสารและเสริมสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องแก่ประชาชนในชุมชน

เอกสารอ้างอิง

กิ่งแก้ว ทรัพย์พระวงศ์. (2546). จิตวิทยาทั่วไป. (พิมพ์ครั้งที่11). กรุงเทพฯ: ไทยเจริญการพิมพ์.

เกศรินทร์ โชคเพิ่มพูน และวิเชียร ก่อกิจกุศล. (2561). แนวทางการบริหารจัดการหอกระจายข่าวแบบมีส่วนร่วมของประชาชนของ ตำบลมะเกลือใหม่ อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา. วารสารชุมชนวิจัย, 12(1), 29-41.

จุฑารัตน์ เกียรติรัศมี. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อกาซื้อสินค้าผ่านทางไลน์ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพและปริมณฑล. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบันฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พรทิพย์ ทองสร้อย. (2564). ความพึงพอใจของผู้ประกอบการชายหาดบางแสนต่อการให้บริการเสียงตามสายศูนย์บริการนักท่องเที่ยวชายหาดบางแสน [งานนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].

พระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540. (2540, 10 กันยายน). ราชกิจจานุเบกษา, 114(46 ก), 1–16.

พระสังวาล เขมปญฺโญ, พระสิริชัย ธมฺมจาโร, สมนึก จันทร์โสดา, และศราวุธ ขันธวิชัย. (2565). การสื่อสาร ทางการเมืองวารสาร. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(3), 357-368.

พิมพ์ภูภรณ์ มากสุวรรณ์, วิทยาธร ท่อแก้ว, และสุภาภรณ์ ศรีดี. (2568). การพัฒนาทักษะของนักสื่อสารชุมชนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(8), 243–252.

วาสนา ศาสตร์พงษ์. (2568). การบูรณาการการใช้เสียงตามสายและบทบาทของอาสาสมัครสาธารณสุข (อสม.) ในการป้องกันการฆ่าตัวตายในชุมชน อำเภอหนองกี่ จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ, 10(1), 771-779.

สํานักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2542). พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. สืบค้นเมื่อวันที่ 8 มกราคม 2569 เข้าถึงได้จาก https://www.obtnongpan.go.th/index/load_data/?doc=9908

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2560). หลักธรรมาภิบาลของการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี. สืบค้นเมื่อวันที่ 8 มกราคม 2569 เข้าถึงได้จาก https://www.opdc.go.th/opdc-book/gg61/

สุธาทิพย์ เขียวขจี และกิติมา สุรสนธิ. (2560). การเปิดรับข้อมูลข่าวสาร ความรู้ และการเตรียมความพร้อมด้านภาษาและวัฒนธรรม. วารสารการสื่อสารมวลชน, 6(2), 123-148.

องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ใหญ่. (ม.ป.ป.). ประวัติความเป็นมา. สืบค้นข้อมูลเมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2569. จาก https://www.phoyai-ubon.go.th/about-us/hitstory

Becker, L. B., & Whitney, D. C. (1978). The effects of media dependencies on audience assessment of government [Paper presentation]. Annual Meeting of the Association for Education in Journalism, Seattle, WA, United States.

Berlo, D. K. (1960). The process of communication: An introduction to theory and practice. Holt, Rinehart and Wiston.

DeFleur, M. L., & Ball-Rokeach, S. (1989). Theories of Mass Communication (5th ed.). Longman.

Deutsch, K. W. (1965). The nerves of government: Models of political communication and control. Free Press.

Klapper, J. T. (1960). The effects of mass communication. New York: The Free Press.

McQuail, D. (2010). McQuail's mass communication theory. https://archive.org/details/mcquailsmasscomm0000mcqu_06ed

Schramm, W., & Roberts, D. F. (1971). The process and effects of mass communication (2nd ed.). University of Illinois Press.

Severin, W. J., & Tankard, J. W. (2001). Communication theories: Origins, methods, and uses in the mass media (5th ed.). Longman.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

06/26/2026

รูปแบบการอ้างอิง

พัฒนา ธ. ., อรัญรัมย์ พ. ., ทะเสนฮด พ. ., สารพล ป. ., & บัวชุม ศ. (2026). การศึกษาการใช้เสียงตามสายในการสื่อสารระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไปยังประชาชน: กรณีศึกษา บ้านคำลือชา ตำบลโพธิ์ใหญ่ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 3(1), 63–78. สืบค้น จาก https://so19.tci-thaijo.org/index.php/polsci_ubu/article/view/3409