แนวทางการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) อย่างมีประสิทธิภาพของนักศึกษามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

ผู้แต่ง

  • วิลาสินี กาญจนาภรณ์ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ประเทศไทย
  • สกุลทิพย์ ทองเหลือง คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ประเทศไทย
  • กรณ์กนก สุทธิกุล คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ประเทศไทย
  • ณัฐสุดา ภาระโถ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ประเทศไทย

คำสำคัญ:

ปัญญาประดิษฐ์, พฤติกรรมการเรียนรู้, ปัญหาและอุปสรรค, มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรม ปัญหาและอุปสรรค และเสนอแนะแนวทางการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของนักศึกษามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษา 391 คน และตัวแทนนักศึกษา 12 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามและการสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า พฤติกรรมการใช้ AI ของนักศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย 3.39) โดยด้านความคุ้มค่ามีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือด้านความอยากรู้อยากเห็น และด้านความเคยชินมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด อุปสรรคสำคัญ ได้แก่ การพึ่งพา AI ที่อาจส่งผลต่อทักษะการคิดวิเคราะห์เชิงลึก การลดลงของปฏิสัมพันธ์ทางสังคม ปัญหาด้านจริยธรรมและการอ้างอิงแหล่งที่มา ความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงเทคโนโลยี และข้อจำกัดด้านภาษาอังกฤษ สำหรับแนวทางการใช้ AI อย่างมีประสิทธิภาพ ประกอบด้วย 3 มิติ ได้แก่ การบูรณาการ AI ในการจัดการเรียนรู้ควบคู่การพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ การพัฒนาทักษะการตั้งคำถามและการตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูล และการส่งเสริมความรู้เท่าทัน AI และจริยธรรมในการใช้งาน เพื่อให้เกิดการใช้เทคโนโลยีอย่างมีประสิทธิภาพและมีความรับผิดชอบ

เอกสารอ้างอิง

กนกพร เลี้ยงรักษา. (2567). อิทธิพลของความรู้ด้านเอไอที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริการของพนักงานสถาบันการเงินแห่งหนึ่งในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยศิลปากร.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2568). กระทรวงศึกษาธิการ อว. และ Microsoft ผนึกกำลังยกระดับการศึกษาไทยด้วย AI. https://www.moe.go.th/moe-mhesi-microsoft/

กฤษฏิ์พนธ์ พรรณรัตนชัย, วรชัย ศรีสมุดคำ, มงคล ศิริวงศ์ และเทอดพงษ์ แดงสี. (2567). ประเด็นปัญหาการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในภาคการศึกษา. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 2(4), 224–241.

เขมิกา อัครวงษ์. (2567). แนวทางการประยุกต์ใช้ AI เพื่อการกำกับดูแลผู้สอบบัญชีในตลาดทุน: กรณีศึกษาการให้ความเห็นชอบผู้สอบบัญชีรายใหม่. (การค้นคว้าอิสระปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก. (2567). การใช้เทคโนโลยี AI เพื่อพัฒนาการเรียนการสอน. กองบริหารงานบุคคล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก.

ดนตร์ จิระพัฒน์พงศ์. (2567). ปัจจัยที่มีผลต่อการใช้เทคโนโลยีจดจำใบหน้าในการทำธุรกรรมการชำระเงินของผู้บริโภคในจังหวัดกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ธนกฤษฏ์ เอกโยคยะ และช้องนาง วิพุธานุพงษ์. (2568). การประยุกต์ใช้ AI เพื่อการค้นคว้าและวิเคราะห์งานวิจัยด้านกฎหมาย. วารสารสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 9(1), 224-233.

ไพสันติ์ ศรีแปง และธันวา ชัยแก้ว. (2568). การศึกษาปัญญาประดิษฐ์เพื่อการใช้งานอย่างสร้างสรรค์. วารสารนวพุทธศาสตร์, 4(2), 64–71.

ภัทราวดี โศจิศรีสกุล. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อการยอมรับและการนำระบบเทคโนโลยีสารสนเทศไปใช้งานของบุคลากรในส่วนงานการผลิต. (ปริญญานิพนธ์การจัดการมหาบัณทิต), วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล.

มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. (2568). คณะวิศวกรรมศาสตร์ ม.อุบลฯ นำ AI ประยุกต์ใช้งานอย่างมืออาชีพ AI for All รุ่น 2 การใช้ปัญญาประดิษฐ์สำหรับทุกคน. https://www.ubu.ac.th/news.php?id=25476

มุทิตา เพชรเมืองใหม่. (2567). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการใช้งาน ChatGPT ของกลุ่มนักวิเคราะห์ธุรกิจ. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วิภัทร เลิศภูรีวงศ์. (2564). ปัจจัยในการยอมรับเทคโนโลยี ทัศนคติ และอิทธิพลทางสังคมทำนายความตั้งใจในการใช้งานแอปพลิเคชันโรงพยาบาลภาครัฐ. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สิรภพ เยาวะ. (2567). ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการละเมิดลิขสิทธิ์ภาพวาดโดยการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI). (สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

สุพรรณี รัตนโรจน์มงคล. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการใช้งานเทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของพนักงานธนาคารของรัฐขนาดใหญ่ ABC. (การค้นคว้าอิสระ), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สุพิชญา กันทาวงศ์. (2566). การศึกษาปัจจัยแรงจูงใจและอุปสรรคที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการใช้เครื่องมือปัญญาประดิษฐ์ประเภทสร้างรูปภาพ. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อธิภัทร สินทรโก และอัตติยาพร ไชยฤทธิ์. (2568). การจัดการทรัพยากรมนุษย์ในยุคปัญญาประดิษฐ์. วารสารมุมมองเชิงกลยุทธ์เกี่ยวกับการจัดการธุรกิจและการตลาด, 2(12), 130–144.

Hasim, S. N. A. & Bakar, K. A. (2025). Challenges and impacts of technology adoption ineducation: A systematic literature review. International Journal of Research and Innovation in Social Science, 9(IIIS), 7536–7548. https://doi.org/10.47772/IJRISS.2025.903SEDU0558

Khamchana, W. (2025). Thais are flocking to learn GenAI, with growth tripling, reflecting the skills of the future. https://www.bangkokbiznews.com/tech/gadget/1183478

Tabassum, N. (2025). The use of technology in the classroom: A review of best practices (Bachelor’s thesis, University of Liberal Arts Bangladesh). ULAB Institutional Repository. https://doi.org/10.13140/RG.2.2.29626.71364

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

06/26/2026

รูปแบบการอ้างอิง

กาญจนาภรณ์ ว., ทองเหลือง ส., สุทธิกุล ก., & ภาระโถ ณ. . (2026). แนวทางการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) อย่างมีประสิทธิภาพของนักศึกษามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 3(1), 20–33. สืบค้น จาก https://so19.tci-thaijo.org/index.php/polsci_ubu/article/view/3238