คุณภาพชีวิตแบบองค์รวมเชิงพุทธของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลเมืองเลย จังหวัดเลย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตแบบองค์รวมเชิงพุทธของผู้สูงอายุ
ในเขตเทศบาลเมือง จังหวัดเลย 2) เพื่อเปรียบเทียบคุณภาพชีวิตแบบองค์รวมเชิงพุทธของผู้สูงอายุ
ในเขตเทศบาลเมืองเลย จังหวัดเลย ตามปัจจัยส่วนบุคคล 3) เพื่อศึกษาแนวทางการส่งเสริมคุณภาพชีวิตแบบองค์รวมเชิงพุทธของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลเมืองเลย จังหวัดเลย การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน
โดยประกอบด้วยการวิจัยเชิงปริมาณ และการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบร่วมข้อมูลโดยการใช้แบบสอบถาม
มีคะแนนค่าความเชื่อมั่นที่ .945 และแบบสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ค่าความถี่ โดยมี
กลุ่มตัวอย่างจำนวน 364 รูป/คน ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 19 รูป/คน การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้
การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับคุณภาพชีวิตแบบองค์รวมเชิงพุทธของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลเมืองเลย จังหวัดเลย พบว่า โดยภาพรวมระดับคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.72 เมื่อพิจารณา
เป็นรายด้าน พบว่า ด้านร่างกาย มีคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับ น้อย มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.50 ด้านจิตใจ มีคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับ มาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.87 ด้านสังคม มีคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับ มาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.67 และด้านปัญญา มีคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับ มาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.84 2. ผู้สูงอายุที่มีเพศ อายุ รายได้ แตกต่างกันมีคุณภาพชีวิตแบบองค์รวมเชิงพุทธไม่แตกต่างกัน ผู้สูงอายุมีสถานภาพ การศึกษา แตกต่างกันมีคุณภาพชีวิตแบบองค์รวมเชิงพุทธแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3. แนวทางการส่งเสริมคุณภาพชีวิตแบบองค์รวมเชิงพุทธของผู้สูงอายุในเขตเทศบาล เมืองเลย จังหวัดเลย มี 4 แนวทางสำคัญได้แก่ 1) ส่งเสริมให้ผู้สูงอายุ "ดูแลตนเองอย่างรอบด้าน" 2) ส่งเสริมการบ่มเพาะจิตใจ 3) ส่งเสริมการพัฒนาปัญญา
4) ส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางสังคม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ชาญชัย สุวรรณศรี และ อภิญญา มโนรัตน์. (2565). แนวคิดเชิงพุทธกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในสังคมไทย. วารสารปัญญาลิขิต, 3(1), 55–70.
ณัฎฐกันย์ อ๋องเอื้อ. (2564). คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลเมืองบ้านสวน จังหวัดชลบุรี (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
ธันยนันท์ สมบูรณ์รัตนโชค และ วิสันต์ ลมไธสง. (2563). การเปรียบเทียบคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 14(2), 1–11.
นิธิภัทร ชิตานนท์. (2563). คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลเสม็ด อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
ปิยพร ประสมทรัพย์ และ โชติ บดีรัฐ. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท้ายทุ่ง อำเภอทับคล้อ จังหวัดพิจิตร. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(12), 1–11.
พรพรรณ ทองบุรี และ เติมศักดิ์ สุวรรณศักดิ์. (2568). ปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสามง่าม อำเภอสามง่าม จังหวัดพิจิตร. วารสารสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม, 6(1), 1–12.
พระมหาสมบูรณ์ สุเมโธ และ ธีรศักดิ์ ศรีสวัสดิ์. (2564). การประยุกต์หลักพุทธจิตวิทยาในการส่งเสริมคุณภาพชีวิตแบบองค์รวมของผู้สูงอายุ. วารสารพุทธจิตวิทยา, 6(2), 25–42.
ภรณ์แพร ตุ้มทอง และ เกวลิน ศีลพิพัฒน์. (2566). คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุจังหวัดนนทบุรี. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(10), 1–14.
ภัทรธิรา ผลงาม. (2561). การส่งเสริมคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในจังหวัดเลย. วารสารประชากรศาสตร์, 34(2), 1–20.
สุชญา ทองดอนเปรียง และ อภิชาต พานสุวรรณ. (2568). การส่งเสริมคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุของเทศบาลเมืองสระบุรี อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(3), 1–24.
สุภาภรณ์ ตันตินันทตระกูล, จิรกุล ครบสอน และ นงลักษณ์ วิชัยรัมย์. (2565). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในชุมชนบางโพธิ์เหนือ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(11), 1–22.
