Buddhism and Peacebuilding in Contemporary Thai Society
Main Article Content
Abstract
This academic article presents new knowledge in the form of a theoretical model under the theme "Buddhism and Peacebuilding in Contemporary Thai Society." The proposed model, titled “Peacebuilding through Metta-Based Buddhist Framework,” is developed by integrating core Buddhist principles—Metta (loving-kindness), Karuna (compassion), Abhayadana (forgiveness), and Dhamma-dana (sharing of wisdom)—with the complex realities of contemporary Thai society, which is increasingly characterized by cultural diversity and rapid social, economic, and political changes. The model aims to serve as a sustainable peacebuilding mechanism at individual, familial, community, and societal levels. The model comprises three primary components (1) Core Buddhist Values that emphasize inner spiritual development(2) Application Levels, which include personal mindfulness, forgiveness in family relationships, and communal practices of generosity and dhamma-sharing; and (3) Proactive Buddhist Social Mechanisms, including the threefold practice of giving (material, forgiveness, and wisdom), the role of temples and monks as community peace centers, and the integration of moral principles into public policy frameworks. The novelty of this model lies in its transformation of Buddhism from a ritual-centered faith into a pragmatic, actionable system that promotes a culture of peace in modern society. It provides a realistic and culturally grounded framework for peacebuilding that aligns with global trends in sustainable development—particularly in enhancing peace, equality, and reconciliation.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ชัชวาลย์ ไชยนคร, รัฐพล เย็นใจมา, และ ธวัชชัย สมอเนื้อ. (2568). การพัฒนาคุณภาพชีวิตการปฏิบัติงานของบุคลากรเทศบาลตำบลปราสาททอง อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(5), 110–125.
ชิสา กันยาวิริยะ, และ สิรินทร์ กันยาวิริยะ. (2568). การพัฒนาภาวะผู้นำด้วยวิริยะบารมี. วารสารสถาบันพอดี, 2(9), 13–22.
ณัฐพัชร สายเสนา, และคณะ. (2568). ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมวิถีพุทธ: บทเรียนการเผยแผ่พระพระพุทธศาสนาและส่งเสริมเอกลักษณ์ไทยของคณะสงฆ์ในประเทศสหรัฐอเมริกา. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(2), 189–200.
ธเนศ ชัยวงค์, บุษกร วัฒนบุตร, และสินีนาถ สุขทนารักษ์. (2568). ถิ่นกำเนิดของรสชาติเผ็ดชาของหมาล่า. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(10), 1–13.
ปริญ ภัทรปัญญากูร และ นรินทรา มิ่งโอโล. (2568). สิทธิสานุศิษย์ : ประวัติศาสตร์และความทรงจำช่วงสงครามเย็นในฐานะทุนวัฒนธรรมเชิงเคลื่อนไหวของชุมชนภูเขียว–ถ้ำผาน้ำทิพย์จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 7(4), 73–92.
พระครูโสภณกิตติสาร (กิตฺติสาโร). (2568). ปรัชญาจิตวิญญาณนิยมกับการเยียวยาวิกฤตความหมายในสังคมร่วมสมัย. วารสารวิชาการจินตาสิทธิ์ (ออนไลน์), 3(3), 176–186.
พระปลัดสุริยา ติสาโร, พระครูวิจิตรสาธุรส เตชธมฺโม (แก้วมณี), และ พระครูวิจิตรศีลาจาร ชาตวณฺโณ (กิติโกฬะ). (2568). การส่งเสริมหลักสัมมาวาจาเพื่อการดำเนินชีวิตในสังคมพหุวัฒนธรรมของชุมชนสันตยาราม ตำบลพิมาน อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(8), 175–186.
พระภาวนาพิศาลเมธี, พระครูปลัดสัมพิพัฒน์ธรรมาจารย์, และ พระครูสังฆรักษ์ทรงพล ธมฺมพโล. (2568). แนวทางการเจริญมรณานุสสติเพื่อพัฒนาจิตใจ. วารสารปราชญ์ประชาคม, 3(5), 259–272.
พระมหาฤทธิรงค์ ฐานิสฺสโร, และคณะ. (2565). ทัศนคติของเยาวชนไทยต่อพระพระพุทธศาสนาในยุคสื่อสังคมออนไลน์กับการบริหารเชิงพุทธ. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(5), 309–321.
พระมหาขวัญชัย กิตฺติเมธี (เหมประไพ), พระมหาจรูญ กิตฺติปญฺโญ (ฤทธิทิศ), และ อุไรวรรณ์ จิระวัฒน์พงศา. (2568). การบูรณาการความเมตตาเพื่อปกป้องคุณค่าของพระพุทธศาสนา. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 9(2), 299–316. พระธนัช วิริโย (รุ่งโรจน์) และพระปลัดธนเดช สมจิตฺโตม (สมบัติมา). (2568). บูรณาการรูปแบบการอยู่ร่วมกันของชาวพุทธและชาวคริสต์ ในอำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 9(3), 203–216.
รวีวรรณ์ จำปาสิทธิ์, และคณะ. (2568). การประยุกต์หลักสังคหวัตถุ 4 เพื่อความยั่งยืนทางสังคม: วิเคราะห์เชิงรัฐศาสตร์ในสังคมไทย. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(9), 118–130.
สุคนธ์ทิพย์ ทวีจันทร์, และคณะ. (2568). ความขัดแย้งและผลกระทบระหว่างไทย-กัมพูชา: แนวทางการบริหารเชิงพุทธเพื่อสันติภาพ. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(5), 337–349. สยาม ราชวัตร. (2568). มนุษย์กับการจัดการความเชื่อท่ามกลางความเชื่อที่หลากหลายในสังคมสมัยใหม่. วารสารปณิธาน, 21(2), 8–21.
เตชภณ ทองเติม, และ ธนวัฒน์ เกียรติเจริญศิริ. (2568). กีฬา อบต. โลก: พลวัตนันทนาการชุมชนในการสร้างทุนทางสังคมและอัตลักษณ์ในบริบทชนบทของไทย. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 6(3), 194–210.
แม่ชีกฤษณา รักษาโฉม, และคณะ. (2568). โมเดลเชิงแนวคิดสำหรับการพัฒนาศิลปหัตถกรรมจากภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อยกระดับเศรษฐกิจฐานรากตามแนวพุทธ: การศึกษาเชิงบูรณาการ. วารสารวิจัยวิชาการ, 8(6), 52–66.