พุทธศาสนากับการสร้างสันติภาพในสังคมไทยร่วมสมัย

Main Article Content

สุวิทย์ เอี่ยมสะอาด

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้นำเสนอองค์ความรู้ใหม่ในรูปแบบโมเดลทางวิชาการ ภายใต้หัวข้อ พุทธศาสนากับการสร้างสันติภาพในสังคมไทยร่วมสมัย โดยเสนอ โมเดลสันติภาพบนฐานเมตตาธรรมซึ่งพัฒนาขึ้นจากการบูรณาการหลักธรรมสำคัญในพระพุทธศาสนา ได้แก่ เมตตา กรุณา อภัยทาน และธรรมทาน เข้ากับบริบทของสังคมไทยที่กำลังเผชิญความหลากหลายและความเปลี่ยนแปลงทั้งทางวัฒนธรรม เศรษฐกิจ และการเมือง เพื่อใช้เป็นกลไกสร้างสันติภาพอย่างยั่งยืนในระดับบุคคล ครอบครัว ชุมชน และสังคมโดยรวม โมเดลดังกล่าวประกอบด้วย 3 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ (1) ฐานแนวคิดหลักธรรมเชิงพุทธที่เน้นการพัฒนาจิตใจจากภายใน (2) ระดับการประยุกต์ใช้ ซึ่งครอบคลุมระดับบุคคล ครอบครัว และสังคม โดยเน้นกระบวนการฝึกสติ การให้อภัย และการเรียนรู้ร่วมกัน และ (3) กลไกสังคมพุทธเชิงรุก อาทิ การให้ทานใน 3 มิติ บทบาทของวัดและพระสงฆ์ในการเป็นศูนย์กลางสันติธรรม ตลอดจนการบูรณาการคุณธรรมเข้าสู่ระบบนโยบายสาธารณะ ความแปลกใหม่ของโมเดลนี้อยู่ที่การเปลี่ยนบทบาทของพุทธศาสนาจากพิธีกรรมเชิงศรัทธา ไปสู่กลไกเชิงปฏิบัติที่สามารถประยุกต์ใช้ได้จริงในการส่งเสริมวัฒนธรรมสันติภาพในยุคสมัยใหม่ ทั้งยังสอดคล้องกับแนวโน้มโลกที่มุ่งเน้นการพัฒนาอย่างยั่งยืน โดยเฉพาะในด้านการเสริมสร้างสันติสุข ความเท่าเทียม และความสมานฉันท์ในสังคม

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ชัชวาลย์ ไชยนคร, รัฐพล เย็นใจมา, และ ธวัชชัย สมอเนื้อ. (2568). การพัฒนาคุณภาพชีวิตการปฏิบัติงานของบุคลากรเทศบาลตำบลปราสาททอง อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(5), 110–125.

ชิสา กันยาวิริยะ, และ สิรินทร์ กันยาวิริยะ. (2568). การพัฒนาภาวะผู้นำด้วยวิริยะบารมี. วารสารสถาบันพอดี, 2(9), 13–22.

ณัฐพัชร สายเสนา, และคณะ. (2568). ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมวิถีพุทธ: บทเรียนการเผยแผ่พระพระพุทธศาสนาและส่งเสริมเอกลักษณ์ไทยของคณะสงฆ์ในประเทศสหรัฐอเมริกา. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(2), 189–200.

ธเนศ ชัยวงค์, บุษกร วัฒนบุตร, และสินีนาถ สุขทนารักษ์. (2568). ถิ่นกำเนิดของรสชาติเผ็ดชาของหมาล่า. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(10), 1–13.

ปริญ ภัทรปัญญากูร และ นรินทรา มิ่งโอโล. (2568). สิทธิสานุศิษย์ : ประวัติศาสตร์และความทรงจำช่วงสงครามเย็นในฐานะทุนวัฒนธรรมเชิงเคลื่อนไหวของชุมชนภูเขียว–ถ้ำผาน้ำทิพย์จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 7(4), 73–92.

พระครูโสภณกิตติสาร (กิตฺติสาโร). (2568). ปรัชญาจิตวิญญาณนิยมกับการเยียวยาวิกฤตความหมายในสังคมร่วมสมัย. วารสารวิชาการจินตาสิทธิ์ (ออนไลน์), 3(3), 176–186.

พระปลัดสุริยา ติสาโร, พระครูวิจิตรสาธุรส เตชธมฺโม (แก้วมณี), และ พระครูวิจิตรศีลาจาร ชาตวณฺโณ (กิติโกฬะ). (2568). การส่งเสริมหลักสัมมาวาจาเพื่อการดำเนินชีวิตในสังคมพหุวัฒนธรรมของชุมชนสันตยาราม ตำบลพิมาน อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(8), 175–186.

พระภาวนาพิศาลเมธี, พระครูปลัดสัมพิพัฒน์ธรรมาจารย์, และ พระครูสังฆรักษ์ทรงพล ธมฺมพโล. (2568). แนวทางการเจริญมรณานุสสติเพื่อพัฒนาจิตใจ. วารสารปราชญ์ประชาคม, 3(5), 259–272.

พระมหาฤทธิรงค์ ฐานิสฺสโร, และคณะ. (2565). ทัศนคติของเยาวชนไทยต่อพระพระพุทธศาสนาในยุคสื่อสังคมออนไลน์กับการบริหารเชิงพุทธ. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(5), 309–321.

พระมหาขวัญชัย กิตฺติเมธี (เหมประไพ), พระมหาจรูญ กิตฺติปญฺโญ (ฤทธิทิศ), และ อุไรวรรณ์ จิระวัฒน์พงศา. (2568). การบูรณาการความเมตตาเพื่อปกป้องคุณค่าของพระพุทธศาสนา. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 9(2), 299–316. พระธนัช วิริโย (รุ่งโรจน์) และพระปลัดธนเดช สมจิตฺโตม (สมบัติมา). (2568). บูรณาการรูปแบบการอยู่ร่วมกันของชาวพุทธและชาวคริสต์ ในอำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 9(3), 203–216.

รวีวรรณ์ จำปาสิทธิ์, และคณะ. (2568). การประยุกต์หลักสังคหวัตถุ 4 เพื่อความยั่งยืนทางสังคม: วิเคราะห์เชิงรัฐศาสตร์ในสังคมไทย. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(9), 118–130.

สุคนธ์ทิพย์ ทวีจันทร์, และคณะ. (2568). ความขัดแย้งและผลกระทบระหว่างไทย-กัมพูชา: แนวทางการบริหารเชิงพุทธเพื่อสันติภาพ. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 8(5), 337–349. สยาม ราชวัตร. (2568). มนุษย์กับการจัดการความเชื่อท่ามกลางความเชื่อที่หลากหลายในสังคมสมัยใหม่. วารสารปณิธาน, 21(2), 8–21.

เตชภณ ทองเติม, และ ธนวัฒน์ เกียรติเจริญศิริ. (2568). กีฬา อบต. โลก: พลวัตนันทนาการชุมชนในการสร้างทุนทางสังคมและอัตลักษณ์ในบริบทชนบทของไทย. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 6(3), 194–210.

แม่ชีกฤษณา รักษาโฉม, และคณะ. (2568). โมเดลเชิงแนวคิดสำหรับการพัฒนาศิลปหัตถกรรมจากภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อยกระดับเศรษฐกิจฐานรากตามแนวพุทธ: การศึกษาเชิงบูรณาการ. วารสารวิจัยวิชาการ, 8(6), 52–66.