กลยุทธ์การรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งของกลุ่มพัฒนาราชบุรี ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 และวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบริบทสภาพแวดล้อมทางสังคม เศรษฐกิจ และการเมืองของจังหวัดราชบุรี และศึกษากลยุทธ์ที่ใช้ในการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งของกลุ่มพัฒนาราชบุรีในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 และวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 โดยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 16 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า (1) สภาพแวดล้อมทางสังคม เศรษฐกิจ และการเมืองของจังหวัดราชบุรี ได้แก่ (1.1) กลุ่มพัฒนาราชบุรีสามารถรักษาฐานเสียงจากความสัมพันธ์แบบอุปถัมภ์กับผู้นำท้องถิ่นและการสื่อสารใกล้ชิดกับประชาชนผ่านสื่อสังคมออนไลน์ (1.2) ความสัมพันธ์แน่นแฟ้นระหว่างตระกูลนักการเมืองท้องถิ่น กลุ่มผลประโยชน์ และประชาชนในพื้นที่ เป็นกลไกหลักในการสืบทอดอำนาจและสร้างความชอบธรรมทางการเมือง และ (1.3) การเชื่อมโยงกับพรรคการเมืองระดับชาติช่วยให้กลุ่มพัฒนาราชบุรีดึงทรัพยากรและนโยบายจากส่วนกลางมาใช้สร้างความนิยมในพื้นที่ได้อย่างต่อเนื่องและมีประสิทธิภาพ และ (2) กลยุทธ์ที่ใช้ในการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งของกลุ่มพัฒนาราชบุรี ได้แก่ (2.1) กลยุทธ์การหาเสียงเลือกตั้งของกลุ่มพัฒนาราชบุรีในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 สามารถอธิบายได้ภายใต้แนวคิดการรณรงค์ทางการเมืองเชิงกลยุทธ์ จากแนวคิดการตลาดทางการเมืองผ่านการวิเคราะห์ผู้มีสิทธิเลือกตั้งอย่างเป็นระบบ โดยใช้เครือข่ายท้องถิ่นและเฟซบุ๊กเป็นเครื่องมือการเมืองเชิงบุคคล สร้างการรับรู้และความใกล้ชิดกับประชาชน (2.2) กลยุทธ์การหาเสียงเลือกตั้งของกลุ่มพัฒนาราชบุรีในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 สามารถอธิบายได้ภายใต้กรอบแนวคิดชุดเครื่องมือเชิงหน้าที่ จากแนวคิดการตลาดทางการเมือง กลุ่มพัฒนาราชบุรีนำแนวคิดชุดเครื่องมือเชิงหน้าที่ 4 ด้าน คือ การวิจัย กลยุทธ์ องค์กร และการสื่อสาร มาใช้วางกลยุทธ์การหาเสียง ในปี พ.ศ. 2566 อย่างเป็นระบบ โดยใช้ข้อมูลนโยบายเดิม การวางตำแหน่งผู้สมัครเชิงพื้นที่ การบริหารเครือข่ายพรรค และการสื่อสารเชิงอารมณ์ผ่านกิจกรรมท้องถิ่น จนสามารถรักษาและขยายฐานเสียงได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์ ไม่เกี่ยวข้องกับสำนักงานกฎหมายกัญจนรัตน
เอกสารอ้างอิง
ตั้ว สิริณรินทร์ วินิจฉายะจินดา. (2564). การสร้างฐานเสียงของสมาชิกสภากรุงเทพมหานครที่สังกัดพรรคการเมือง ช่วงปี พ.ศ. 2540-2557. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (การเมือง), มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ธรรมรัตน์ โพธิสุวรรณปัญญา. (2562). การสร้างฐานอำนาจของผู้นำทางการเมืองท้องถิ่น. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิต (รัฐศาสตร์), มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ (2564). การศึกษาการสื่อสารของพรรคการเมืองผ่านแนวคิดเรื่องการตลาดการเมือง (political marketing) เพื่อสร้างความนิยมทางการเมืองไทย: กรณีศึกษาการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2562. สถาบันพระปกเกล้า.
มงคล เกษประทุม. (2552). การสร้างฐานอำนาจทางการเมืองของนักการเมืองท้องถิ่น: กรณีศึกษาเทศบาลตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัย. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต (การเมืองการปกครอง), มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เยาวลักษณ์ ชาวบ้านโพธิ์. (2563). พรรคชาติไทยกับการสร้างอำนาจทางการเมือง. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (การเมือง), มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วิสุทธิ์ ขันศิริ. (2565). กลยุทธ์การตลาดการเมืองของพรรคอนาคตใหม่ในการหาเสียงเลือกตั้งวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562. ดุษฎีนิพนธ์นิเทศศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
เวียงรัฐ เนติโพธิ์. (2558). หีบบัตรกับบุญคุณ: การเมือง การเลือกตั้ง และการเปลี่ยนแปลงเครือข่ายอุปถัมภ์. มหาวิทยาลัย เชียงใหม่, สถาบันอาเซียนศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง. (2562). ข้อมูลสถิติการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2562. ค้นจาก https://www.ect.go.th/web-upload/migrate/download/article/article_20201002121233.pdf
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง. (2566). ข้อมูลสถิติการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2566. ค้นจาก https://www.ect.go.th/web-upload/1xff0d34e409a13ef56eea54c52a291126/m_document/2028/21360/file_download/bed084d15e44d121196b713d93506bb8.pdf
สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดราชบุรี. (2563). รายงานสถานการณ์ทางสังคมจังหวัดราชบุรี ประจำปี 2563. ค้นจาก https://www.m-society.go.th/ewtadmin/ewt/mso_web/download/article/article_20210402135358.pdf
สำนักงานสถิติจังหวัดราชบุรี. (2567). รายงานสถิติจังหวัดราชบุรี. ค้นจาก https://ratburi.nso.go.th/images/rep2567_compressed.pdf
องค์การบริหารส่วนจังหวัดราชบุรี. (2568). ทำเนียบผู้บริหาร. ค้นจาก https://www.ratchaburipao.go.th/personel-minister.php
อมรา พงศาพิชญ์ และปรีชา คุวินทร์พันธุ์ (บรรณาธิการ). (2545). ระบบอุปถัมภ์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โอฬาร ถิ่นบางเตียว และนครินทร์ เมฆไตรรัตน์. (2553). ฐานเสียง. ค้นจาก https://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=ฐานเสียง
Cwalina, W., Falkowski, A., & Newman, B. I. (2011). Political marketing: Theoretical and strategic foundations. Routledge.
Eisenstadt, S. N., & Roniger, L. (1984). Patrons, clients and friends: Interpersonal relations and the structure of trust in society. Cambridge University Press.
Kitschelt, H., & Wilkinson, S. I. (Eds.). (2006). Patrons, clients and policies: Patterns of democratic accountability and political competition. Cambridge University Press.
Lees-Marshment, J., Conley, B., Elder, E., Pettitt, R., Raynauld, V., & Turcotte, A. (2019). Political marketing: Principles and applications (3rd ed.). Routledge.
Maarek, P. J. (1995). Political marketing and communication. John Libbey.
Matthews, R. E. (2008). Political base. In K. F. Warren (Ed.), Encyclopedia of U.S. campaigns, elections, and electoral behavior (p. 506). Sage Publications.
Newman, B. I. (Ed.). (1999). Handbook of political marketing. Sage Publications.
Scott, J. C. (1972). Patron-client politics and political change in southeast Asia. American Political Science Review, 66(1), 91-113.
