แนวทางการพัฒนาการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21 (ด้านความสามารถการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์) มุ่งเน้นการเสริมสร้างจริยธรรมและจรรยาบรรณในวิชาชีพตำรวจสำหรับนักเรียนนายสิบตำรวจศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค 9

บุรัสกร บุญรนันท์

ผู้แต่ง

บุรัสกร บุญรนันท์ ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค 9

คำสำคัญ:

จริยธรรม, จรรยาบรรณ, วิชาชีพตำรวจ, การเรียนการสอน, ศตวรรษที่ 21

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและปัญหาในการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในการจัดการเรียนการสอน 2) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) ที่เหมาะสมในการเสริมสร้างจริยธรรมและจรรยาบรรณในวิชาชีพตำรวจสำหรับนักเรียนนายสิบตำรวจ ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค 9 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย เชิงปริมาณ ได้แก่ นักเรียนนายสิบตำรวจ ศูนย์ฝึกอบรม ตำรวจภูธร ภาค 9 รุ่นที่ 16 จำนวน 265 คน เชิงคุณภาพ ได้แก่ ผู้แทนอาจารย์ ศิษย์เก่า ผู้แทนทางด้านศาสนา ใช้แบบสอบถามศึกษาสภาพปัจจุบันการจัดการเรียนการสอนในการเสริมสร้างจริยธรรมและจรรยาบรรณในวิชาชีพตำรวจ และแบบสัมภาษณ์เชิงลึกแนวทางการพัฒนาการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21 สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีวิเคราะห์เนื้อหาและตรวจสอบข้อมูลสามเส้า

ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันและปัญหาการใช้ AI กระบวนการจัดการเรียนการสอน โดยมีนโยบายชัดเจนจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ กองบัญชาการศึกษาจัดทำหลักสูตรแกนกลางและกระจายสู่ศูนย์ฝึกอบรมภาค 9 โอกาสพัฒนาอยู่ใน 3 ด้านหลัก (1) บทบาทผู้บริหารศูนย์ฯ ต้องสนับสนุนต่อเนื่องด้านนโยบาย วิสัยทัศน์ การวางแผนหลักสูตร และการเรียนรู้เชิงรุก (2) บทบาทครูผู้สอนที่เน้นถ่ายทอดแบบดั้งเดิมตามตำรา และ (3) บทบาทผู้เรียนแบบตั้งรับ ต้องอาศัยการกระตุ้นจากผู้สอน 2) แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนจริยธรรม ต้องใช้การจัดการเรียนรู้เชิงรุกให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้และเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมได้ด้วยการลงมือปฏิบัติด้วยตนเอง เกิดเป็นความคิดรวบยอดทางจริยธรรมและจรรยาบรรณในวิชาชีพตำรวจ ประโยชน์จากการวิจัย การพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพให้ผู้สอนในรายวิชาจริยธรรมและจรรยาบรรณในวิชาชีพตำรวจ อบรมนักเรียนตำรวจให้มีคุณลักษณะทางวิชาชีพที่ร่วมสมัยเหมาะแก่หน้าที่ตำรวจในศตวรรษที่ 21 รวมถึงสร้างคุณค่าต่อศูนย์ฝึกอบรมในการพัฒนาหลักสูตร และผู้สอนต่อไป

เอกสารอ้างอิง

กมลวรรณ คารมปราชญ์ คล้ายแก้ว และพิชชาดา ประสิทธิโชค. (2564). แนวทางการจัดการเรียนรู้เรื่องคุณธรรมและจริยธรรมสำหรับผู้เรียนระดับปริญญาตรี. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร. 11(1). 211-220.

กองบัญชาการการศึกษา. (2566). ตำราเรียน รายวิชา ศท. 21101 จริยธรรมและจรรยาบรรณตำรวจ. กรุงเทพฯ : สำนักงานตำรวจแห่งชาติ.

กองบัญชาการการศึกษา. (2567). หลักสูตรนักเรียนนายสิบตำรวจ. กรุงเทพฯ : สำนักงานตำรวจแห่งชาติ.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2564) รูปแบบการพัฒนาความสามารถในการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่21ของครูโดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพในการศึกษาชั้นเรียนและการชี้แนะโดยพี่เลี้ยงของมหาวิทยาลัย. วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ. 11(2). 75-92.

ฐิตินันท์ ดาวศรี และคณะ. (2564). แนวทางการจัดการเรียนรู้ของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. 11(1). 59-74.

ณภัทร ทินราช. (2566). แนวทางการจัดการเรียนการสอนเพื่อเสริมสร้างจริยธรรมและจรรยาบรรณ ในวิชาชีพตำรวจสำหรับนักเรียนนายสิบตำรวจ ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค 3. วารสารพุทธนวัตกรรมปริทรรศน์. 4(3). 105-118.

ณภัทร ทินราช. (2567). เอกสารคําสอน วิชาจริยธรรมและจรรยาบรรณของตำรวจ. นครราชสีมา : ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค 3.

ดุจเดือน พันธุมนาวิน. (2551). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับคุณธรรมจริยธรรมในประเทศไทยและต่างประเทศ. กรุงเทพฯ : ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาพลังแผ่นดินเชิงคุณธรรมสำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องค์การมหาชน).

ทิศนา แสงระวี และ เรชา ชูสุวรรณ. (2565).ครูไทยกับการจัดการเรียนรู้ในยุค Digital Disruption. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 9(4). 13-26.

นำพล พรหมการัตน์ และพูนชัย ปันธิยะ. (2561). การเสริมสร้างจริยธรรมตำรวจแนวพุทธ. วารสารพุทธศิลปกรรม. 1(2). 46-59.

ปาริชาติ ธีระวิทย์. (2561). การเสริมสร้างคุณธรรมจริยธรรมสำหรับนักศึกษาระดับอุดมศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้. 11(1). 31-39.

พิชญ์สินี มะโน. (2562). ผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงใน ยุค digital disruption ต่อการศึกษา. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม. 18(1). 1-6.

พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์ และพเยาว์ ยินดีสุข. (2557). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศิรินันท์ ทิพย์เจริญ. (2555). ธรรมาภิบาลกับการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไทย. สหวิทยาการและความยั่งยืนปริทัศน์ไทย. 1(2). 97–103.

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2546). พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ.2546 ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 120 ตอนที่ 100 ก 9. ตุลาคม 2546. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา.

สุนันท์ สีพาย และไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2561). เปลี่ยนผ่านการศึกษาไทยสู่การศึกษา 4.0. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 24(2). 13-27.

สุพากรณ์ ประทุม, สังคม ศุภรัตนกุล และจุรีวัลย์ ภักดีวุฒิ. (2560). จริยธรรมของตำรวจในสังกัดตำรวจภูธรจังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด. 11(1). 187–194.

Christensen, C. (1997). The Innovator’s Dilemma. Boston : Harvard Business School.

Farideh, N., Masumeh, H., Yaser, M., & Nazafarin, G. (2019). The Effects of Nursing Ethics Education through Case-based Learning on Moral Reasoning among Nursing Students. Nurse Midwifery Study. 8(2). 85-90.

Krejcie, R. & Morgan, D. (1970). Determining sample sizes for research activities. Educational and Psychological Measurement. 30(3). 607-610.

Marques, L. (2018). Active Methodologies as Strategies to Develop Education in Values in Nursing Graduation. Escola Anna Nery. 22(3). e20180023.

Mayers, C. and Jones, T. (1993). Promoting active learning: strategies for the college classroom. San Francisco : Jossey-Bass.

Schwab, K. (2017). The Fourth Industrial Revolution. New York : Crown Publishing Group.

Westerman, G., Bonnet, D., & McAfee, A. (2014). Leading Digital: Turning Technology into Business Transformation. U.S./Canada : Harvard Business Press.