การพัฒนาหลักสูตรเสริมเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตด้านความสุขของผู้สูงอายุโดยใช้กิจกรรมนาฎศิลป์ไทย

Neranart Chulniam; Suchart Kumsuth

Authors

Neranart Chulniam Faculty of Education, Thonburi Rajabhat University
Suchart Kumsuth Faculty of Education, Thonburi Rajabhat University

Keywords:

Supplementary courses, Quality of life in terms of happiness of the elderly, Elderly, Thai dance activities

Abstract

This research and development project aimed to 1) study the background information for developing a supplementary curriculum, 2) create a supplementary curriculum to promote the quality of life and happiness of the elderly, 3) pilot the supplementary curriculum, 4) evaluate the supplementary curriculum, and 5) reflect on the results of curriculum development. The tools for promoting the quality of life and happiness of the elderly were developed using a target group of 60 elderly individuals who voluntarily participated in the activities. The research evaluated the curriculum in three aspects: inputs, process, and outputs. Research instruments included surveys, document analysis, semi-structured interviews, data summaries, and evaluation forms. Data were analyzed using means, standard deviations, t-tests, content analysis, and descriptive summaries.

The research findings revealed that: 1) Baseline data showed that elderly individuals still experienced problems with their quality of life in all five dimensions of happiness: comfort, enjoyment, dignity, enlightenment, and peace. These issues were related to health problems, lack of activity, feelings of loneliness, lack of learning opportunities, and emotional stress. 2) The development of a supplementary curriculum using Thai dance activities revealed that the curriculum, consisting of six components principles, objectives, content, activities, promoting factors, and evaluation was highly appropriate, resulting in happiness levels significantly higher than 80% (p < .05). 3) A pilot test of the supplementary curriculum with 60 elderly individuals in Samut Prakan province showed that they experienced a high level of happiness and very high satisfaction, particularly regarding the appropriateness of the content and practical activities. 4) A comparison of happiness levels showed that after participating in the activities, the elderly had significantly higher happiness levels (p < 0.001). 5) Reflections on the development of the supplementary curriculum at the end of the process indicated that the elderly had brighter moods, a more optimistic outlook, better understanding and management of their emotions, and increased interaction and cooperation within the group. This also includes improved memory and rational thinking, clearly reflecting its contribution to promoting the quality of life and happiness of the elderly.

References

กรมสุขภาพจิต. (2561). คู่มือการใช้แบบวัดสุขภาพจิตคนไทยฉบับสั้น (TMHI-15). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กัญญาวีร์ มณีอ่อน, กัลยา ศิริเจริญพันธุ์ และ สรัญญา แสงทอง. (2563). ผลของโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุในชุมชนต่อสมรรถภาพทางกายและคุณภาพชีวิต. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี. 31(1). 145–158.

จีรนันท์ แก้วมา. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ศิลปะเป็นฐานเพื่อส่งเสริมสุขภาวะของผู้สูงอายุในชุมชน. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยนเรศวร.

นันทิยา นุตราวงศ์. (2561). สุนทรียภาพทางนาฏศิลป์ไทยกับการสร้างเสริมสุขภาพจิตผู้สูงอายุ. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 9(2). 45–60.

พงษ์ศักดิ์ ซิมประเสริฐ. (2563). การพัฒนาแบบวัดความสุขเชิงพหุมิติสำหรับผู้สูงอายุในบริบทสังคมไทย. วารสารการวัดผลการศึกษา. 37(101). 112–126.

วลัยพร นันท์ศุภวัฒน์. (2551). การพยาบาลผู้สูงอายุ: ความท้าทายกับภาวะประชากรผู้สูงอายุ. ขอนแก่น : ขอนแก่นการพิมพ์.

วิรุณ ตั้งเจริญ. (2562). ศิลปะบำบัด: ทฤษฎีและการปฏิบัติในการสร้างเสริมสุขภาวะ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

เวหา เกษมสุข. (2562). แนวทางส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตของโรงเรียนผู้สูงอายุ. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สมพร เทพสิทธา. (2559). นาฏศิลป์กับการบำบัด. วารสารนาฏยสังคีต. 4(1). 75–89.

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2561). แผนหลัก สสส. 2561–2563. กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). รายงานภาวะสังคมไทย พ.ศ. 2565. กรุงเทพฯ : สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สุดารัตน์ นามกระจ่าง, ลักษณ์ สมรัตน์ และอนัญญา เดชะคำภู. (2560). ประสิทธิผลของโปรแกรมพัฒนาความสุข 5 มิติในผู้สูงอายุ กรณีศึกษาในผู้สูงอายุตำบลกระหวัน อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ. ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

องค์การอนามัยโลก. (2545). ผลของการฝึกมิราเคิลไทชิที่มีต่อระดับการต้านอนุมูลอิสระและสุขสมรรถนะในหญิงสูงอายุ. สืบค้น 15 พฤษภาคม 2568. จาก http://www.miracle-taichi.com

Bloom, B. S., Hastings, J. T., & Madaus, G. F. (1986). Handbook on formative and summative evaluation of student learning. New York : McGraw-Hill.