การพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน โรงเรียนบ้านโนนม่วงท่าพลับพลา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2

Kompanya Phongditha; Thira Runcharoen

Authors

Kompanya Phongditha Sripatum University Khon Kaen Campus
Thira Runcharoen Sripatum University Khon Kaen Campus

Keywords:

Teacher Development, Action Research, Problem-Based Learning

Abstract

The purposes of this research were to 1) Develop teachers’ knowledge and understanding of problem-based learning (PBL) at Ban Non Muang Tha Phlap Phla School, under the Maha Sarakham Primary Educational Service Area Office 2. 2) Enhance teachers’ ability to implement problem-based learning at the same school; study teachers’ satisfaction with professional development in problem-based learning at Ban Non Muang Tha Phlap Phla School; and investigate students’ satisfaction with problem-based learning at Ban Non Muang Tha Phlap Phla School, under the Maha Sarakham Primary Educational Service Area Office 2. The participants consisted of seven individuals, including five teachers who voluntarily participated in the development program and two key informants. The research instruments included a test, questionnaire, evaluation form, interview form, observation form, and meeting record. The statistical methods used in the study were percentage, mean, and standard deviation.

The findings revealed that: 1) In the first cycle, which employed strategies such as self-study of documents, workshops, and internal supervision, the participants demonstrated an increased knowledge and understanding of problem-based learning (PBL). Their ability to design problem-based learning lesson plans was at a high level, and their overall ability to implement problem-based learning was also rated at a high level. 2) In the second cycle, the development of teachers’ ability in problem-based learning through internal supervision indicated that the participants’ ability to implement problem-based learning remained at a high level. Furthermore, the participants’ overall satisfaction with the professional development program in problem-based learning was at the highest level, and the students’ satisfaction with problem-based learning was also at the highest level.

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กัญณภัทร หุ่นสุวรรณ. (2568). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้กระบวนการนิเทศสำหรับนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี.

ณฐกร ดวงพระเกษ. (2564). รูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้สมองเป็นฐาน เพื่อส่งเสริมสมรรถนะนักศึกษาการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ศรีนครินทรวิโรฒ. 22(1). 1-16.

ทิศนา แขมมณี. (2545). ศาสตร์การสอน. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นันทวรรณ คงสีปาน. (2567). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ของครูที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญแบบร่วมมือกัน เชิงบูรณาการของทุกกลุ่มสาระการเรียนรู้ โรงเรียนเทศบาล 5 เทศบาลเมืองปัตตานี. วารสารการบริหารและนิเทศการศึกษา. 15(3). 67–86.

นิภาพร สุธรรมวงศ์. (2565). การพัฒนาการนิเทศภายในด้านการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.). 4(3). 1–14.

ประสาท เนืองเฉลิม. (2557). การเรียนรู้วิทยาศาสตร์ในศตวรรษที่ 21. มหาสารคาม : อภิชาตการพิมพ์.

โรงเรียนบ้านโนนม่วงท่าพลับพลา. (2567). รายงานผลการประเมินตนเองของสถานศึกษา ประจำปีการศึกษา 2566 ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. มหาสารคาม : โรงเรียนบ้านโนนม่วงท่าพลับพลา.

ลัดดาพร ศรีทองสุข. (2565). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในแบบบูรณาการเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียนของครู โรงเรียนสระพังวิทยาคม สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ. วารสารครุศาสตร์ปัญญา. 1(2). 47–60.

สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2562). ข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.