https://so19.tci-thaijo.org/index.php/JIAPP/issue/feed 2026-03-29T22:00:33+07:00 Open Journal Systems <p>วารสารการประเมินผลกระทบและนโยบายสาธารณะ เป็นวารสารที่รวบรวมและเผยแพร่ตีพิมพ์บทความวิชาการที่ผ่านการกลั่นกรองจากคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer review) ผู้ที่มีความรู้ ความชำนาญ และ มีประสบการณ์ สามารถให้ข้อคิดเห็น/ข้อเสนอแนะอันเป็นประโยชน์แก่นักวิจัยก่อนการตีพิมพ์ จำนวน 3 ท่าน อาจมีการประเมินต่างกันนั้น ให้บรรณาธิการพิจารณา โดยจะไม่เปิดเผยข้อมูลของผู้เขียนบทความและผู้ประเมินบทความ (Double blinded peer review)</p> https://so19.tci-thaijo.org/index.php/JIAPP/article/view/3124 2026-03-29T22:00:33+07:00 พีรยา จินดามณี peeraya.j@psu.ac.th กรรณิการ์ ธรรมบำรุง kannikar.t@psu.ac.th ศิลปพร จันทร์เกิด sinlapaphon.c@psu.ac.th สิริน จันทผลึก sirin.j@psu.ac.th ดวงพร วงษ์สวัสดิ์ duangporn.w@psu.ac.th ตุลย์ ศิริกิจพุทธิศักดิ์ tule.s@psu.ac.th

<p>บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ผลลัพธ์ของการปรับระบบการบริหารจัดการอาหารกลางวันตามแนวคิด “อาหารกลางวันแบบรักษ์โลก” (Green Lunch) ภายใต้โครงการเตรียมความพร้อมนักศึกษา<br>สหกิจศึกษาและการศึกษาเชิงบูรณาการกับการทำงาน (CWIE) ระหว่างปีการศึกษา 2566–2568 โดยมุ่งประเมินผลในด้านการลดปริมาณขยะจากบรรจุภัณฑ์อาหาร การลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า (Co₂e) ระดับความพึงพอใจของผู้เข้าร่วมโครงการ และประสิทธิภาพของทางเลือกในการชดเชยปริมาณคาร์บอน การดำเนินงานเริ่มจากการลดการใช้กล่องและขวดพลาสติกแบบใช้ครั้งเดียวทิ้งในปีแรก ต่อเนื่องด้วยมาตรการส่งเสริมให้นักศึกษารับประทานอาหารภายในร้านค้าในปี 2567 และในปี 2568 ได้เพิ่มการใช้ปิ่นโตทดแทนบรรจุภัณฑ์แบบใช้ครั้งเดียวทั้งหมด ส่งผลให้ผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมลดลงอย่างเป็นระบบ ผลการศึกษาพบว่า ปริมาณขยะลดลงจากปี 2566-2568 จาก 36 15 และ 3 กิโลกรัมตามลำดับ เช่นเดียวกับอัตราการปล่อย Co₂e ที่ลดลงจาก 116.83 33.89 และ 3.6 KgCo₂e ตามลำดับ สะท้อนให้เห็นว่าปี 2567 เป็นช่วงสำคัญของการเปลี่ยนผ่านสู่ระบบการบริโภคแบบลดของเสีย ด้านความพึงพอใจ นักศึกษา<br>มีความพึงพอใจในระดับมาก (μ = 4.39) ส่วนผู้แทนสถานประกอบการมีความพึงพอใจในระดับมากที่สุด <br>(μ = 4.70) แสดงถึงการยอมรับในทั้งมิติสิ่งแวดล้อมและการบริหารจัดการผลการชดเชยคาร์บอนชี้ว่าปริมาณ Co₂e ในปี 2568 อยู่ในระดับต่ำมากจนการปลูกต้นไม้ 1 ต้นสามารถดูดซับได้เพียงพอสำหรับกิจกรรมตลอดปี สะท้อนความสำเร็จของโครงการในการลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและเสริมสร้างการสื่อสารด้านความยั่งยืนได้อย่างชัดเจน</p>

2026-04-11T00:00:00+07:00 ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารการประเมินผลกระทบและนโยบายสาธารณะ https://so19.tci-thaijo.org/index.php/JIAPP/article/view/3130 2026-03-26T21:18:01+07:00 มัสกะห์ นาแว maskahnawae18@gmail.com เพ็ญ สุขมาก Phen.s@psu.ac.th

<p>การวิจัยเชิงปฏิบัติการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบการจัดการอาหารกลางวันของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในอำเภอมายอ จังหวัดปัตตานี โดยประยุกต์ใช้กระบวนการประเมินผลกระทบทางสุขภาพ (HIA) ในขั้นตอนการทบทวนร่างรายงานเพื่อผลักดันเข้าสู่กระบวนการตัดสินใจ ศึกษากับกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงรวม 16 คน ประกอบด้วยนายอำเภอ เจ้าหน้าที่สาธารณสุข ผู้บริหารโรงเรียน และแกนนำชุมชน ผ่านเครื่องมือแนวคำถามเชิงโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาประกอบสถิติเชิงพรรณนา<br />ผลการศึกษาพบว่า ผู้ให้ข้อมูลเห็นควรให้ใช้การประเมินผลกระทบทางสุขภาพมาเป็นแนวทางจัดทำแผนโภชนาการในพื้นที่ โดยกำหนดขอบเขตการดำเนินงานครอบคลุม 3 ด้านหลัก ได้แก่ การส่งเสริมโภชนาการของครู การจัดการอาหารของแม่ครัว และปัจจัยภายนอกที่เกี่ยวข้อง จากการประเมินสะท้อนให้เห็นว่า แม้ครู แม่ครัว และผู้ปกครองจะมีความรู้ความเข้าใจด้านโภชนาการที่ใกล้เคียงกัน แต่โรงเรียนยังขาดการกำหนดโครงการเพื่อจัดการภาวะโภชนาการอย่างเป็นรูปธรรม ประกอบกับปัญหาเศรษฐกิจในครัวเรือนที่รายได้ไม่เพียงพอ ส่งผลให้นักเรียนได้รับอาหารที่ไม่มีคุณภาพ ด้วยเหตุนี้ ภาคีเครือข่ายจึงร่วมกันวิเคราะห์ปัญหาจนนำไปสู่การจัดทำ 2 แผนงานสำคัญ คือ แผนงานการสร้างเสริมสุขภาพและยกระดับความมั่นคงทางสุขภาพ ที่มุ่งเน้นการเสริมสร้างสุขภาวะโภชนาการทุกช่วงวัย พัฒนาศักยภาพบุคลากร และปรับปรุงระบบการจัดการให้มีประสิทธิภาพ และ แผนงานเพิ่มมูลค่าเศรษฐกิจรากฐานการเกษตรแบบยั่งยืน เพื่อส่งเสริมการทำเกษตรปลอดภัย ผลิตภัณฑ์และบริการฮาลาลที่มีคุณภาพ รวมถึงการส่งเสริมพื้นที่ทำกินเพื่อสร้างความยั่งยืนให้แก่ระบบอาหารกลางวันและคุณภาพชีวิตของนักเรียนในพื้นที่อย่างมั่นคง</p>

2026-04-15T00:00:00+07:00 ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารการประเมินผลกระทบและนโยบายสาธารณะ